خبر کامل
کمرنگ شدن امیدها برای یافتن حیات در سیاره فراخورشیدی تراپیست-۱ دی
امیدها برای یافتن نشانه‌های حیات در سیاره فراخورشیدی «تراپیست-۱ دی» کمرنگ شده است. دانشمندان با استفاده از تلسکوپ فضایی جیمز وب، هیچ اثری از جوی شبیه به زمین در این سیاره نیافتند، که این موضوع چالش‌های جدیدی را در جستجوی حیات فرازمینی مطرح می‌کند.
تراپیست-۱ دی: سیاره‌ای بدون جو زمین‌مانند
موجودات زنده، آن‌طور که ما می‌شناسیم، برای رشد به جوی مشابه زمین نیاز دارند. اما بررسی‌های اخیر با تلسکوپ فضایی جیمز وب روی سیاره «تراپیست-۱ دی»، سومین سیاره از هفت سیاره منظومه تراپیست-۱، نشانه‌ای از وجود چنین جوی را آشکار نکرد. این منظومه در فاصله حدود ۴۰ سال نوری از زمین در کهکشان راه شیری قرار دارد و ستاره آن از نوع «کوتوله سرخ» است.
کشف منظومه سیاره‌ای تراپیست-۱ در سال ۲۰۱۷، نقطه عطفی در جستجو برای حیات فرازمینی بود، زیرا پژوهشگران پتانسیل بالای هفت سیاره آن را برای میزبانی حیات اعلام کردند. با این حال، پیش از این نیز جو سکونت‌پذیری در دو سیاره نزدیک‌تر به ستاره یافت نشده بود و اکنون تمرکز بر سیاره‌های بیرونی‌تر است.
ویژگی‌های منحصربه‌فرد منظومه تراپیست-۱
ستاره تراپیست-۱، که نامش را از تلسکوپی در صحرای آتاکامای شیلی گرفته، کمی بزرگ‌تر از سیاره مشتری است. کوتوله‌های سرخ رایج‌ترین ستاره‌ها در کهکشان ما هستند. مطالعه این ستاره و سیاره‌هایش نسبت به بسیاری از منظومه‌های سیاره‌ای دیگر آسان‌تر است، زیرا:
- نزدیکی به زمین: این منظومه نسبتاً نزدیک به زمین قرار دارد.
- فشردگی سیارات: هفت سیاره آن فشرده و دارای دوره تناوب مداری کوتاه هستند.
این ویژگی‌ها، سیاره‌های منظومه تراپیست-۱ را برای روش «طیف‌سنجی گذری» مناسب می‌سازد. در این روش، دانشمندان با بررسی طول موج‌های جذب‌شده نور ستاره هنگام گذر از جو سیاره، به ترکیب شیمیایی جو پی می‌برند.
نتایج ناامیدکننده و چشم‌انداز آینده
کارولین پیولت-غرایب، پژوهشگر پسادکترا در دانشگاه شیکاگو و نویسنده اصلی مطالعه، اظهار داشت: «سیاره سنگی سوم از ستاره تراپیست-۱ امیدبخش به‌نظر می‌رسید. اما نوری که از کنار این سیاره به تلسکوپ جیمز وب رسید، نشانه‌ای از عبور از میان مولکول‌های جوی حیاتی برای زندگی روی زمین، مانند آب یا دی‌اکسیدکربن، نداشت.»
پیولت-غرایب تأکید کرد که پژوهش او و همکارانش احتمال وجود جو در سیاره سوم را به‌طور کامل رد نمی‌کند، اما نشان می‌دهد که کوتوله‌های سرخ سرد، یا دست‌کم این مورد خاص، احتمالاً برای پشتیبانی از حیات بیش‌ازحد ناپایدار هستند. او افزود: «شاید یافته‌ها بدین معنی باشد که پیداکردن جو در این سیاره‌های سنگی سخت‌تر از آن چیزی است که فکر می‌کردیم.»
جیکوب بین، اخترشناس دانشگاه شیکاگو، پیشنهاد می‌کند که اخترشناسان ممکن است مجبور شوند توجه خود را به سیاره‌هایی معطوف کنند که به دور ستاره‌هایی روشن‌تر، مانند خورشید ما، می‌چرخند. با این حال، او اشاره کرد که مشاهده سیاره‌های چرخان به دور ستارگان خورشیدمانند دشوارتر است و احتمالاً به تلسکوپ‌های پیشرفته‌تری نیاز دارد.
پیولت-غرایب نیز موافق است که سیاره‌های دیگر ممکن است شانس بیشتری برای داشتن حیات داشته باشند، اما هنوز امید خود را به تراپیست-۱ دی از دست نداده است. او خاطرنشان کرد که طیف‌سنجی گذری تنها یکی از روش‌های بررسی جو سیارات است.
بین، منظومه تراپیست-۱ را «آزمایشگاهی فوق‌العاده برای مطالعه سیاره‌های سنگی در اطراف ستارگان دیگر» توصیف کرد و افزود که تحقیقات تاکنون، حتی با وجود نتیجه عمدتاً منفی این مطالعه، داده‌های جالب زیادی به همراه داشته است. این مطالعه روز چهارشنبه در نشریه The Astrophysical Journal منتشر شد.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
