رقابت ابرقدرت‌ها: چرا آمریکا باید از چین «ساختن» را بیاموزد؟

شباهت‌های ترامپ و شی جین‌پینگ

وانگ به شباهت‌های قابل توجهی میان دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ اشاره می‌کند. او معتقد است که وفاداری کورکورانه طرفداران، شیاطین‌سازی از بیگانگان، و ایجاد اضطراب در میان مهاجران و اقلیت‌ها از طریق تهدید جایگاهشان در جامعه، از جمله ویژگی‌های مشترک این دو رهبر است. وانگ وضعیت کنونی آمریکا را نوعی اقتدارگرایی بدون مزایای آن، مانند قطارهای سریع‌السیر، شهرهای کارآمد و ثبات سیاسی و اقتصادی، توصیف می‌کند.

مهندسان در برابر وکلا: تفاوت کلیدی

تفاوت اصلی میان چین و آمریکا، به باور وانگ، در این است که چین توسط مهندسان اداره می‌شود، در حالی که آمریکا را وکلا اداره می‌کنند. او توضیح می‌دهد:

• در سال ۲۰۰۲، تمامی ۹ عضو کمیته دائمی پولیتبورو چین دارای پیشینه مهندسی بودند.
• چین به ساخت پروژه‌های عظیم عمومی مانند پل‌ها، سدها و فرودگاه‌ها و تولید محصولاتی نظیر اسباب‌بازی و آیفون اولویت می‌دهد.
• آمریکا در ساخت و اجرای قوانین سرآمد است.

وانگ معتقد است که رویکرد قانون‌گذاری بیش از حد در آمریکا، این کشور را از رقابت با رقبایش بازداشته است. این دیدگاه با نظریات کتاب «وفور» نوشته ازرا کلاین و دریک تامپسون همسو است که بر کاهش بوروکراسی و افزایش عرضه مسکن و حمل‌ونقل در آمریکا تاکید دارد.

بازتعریف روایت‌ها و درک چین

برای پیشی گرفتن از چین، آمریکا باید آن را به درستی درک کند و روایت‌های ساده‌انگارانه را کنار بگذارد. وانگ می‌گوید: «تمام روایت‌ها درباره چین همیشه غلط هستند.» او ادعای ناتوانی چین در نوآوری را در عصر تیک‌تاک، دیپ‌سیک و بی‌وای‌دی پوچ می‌داند و همچنین معتقد نیست که چین یک غول شکست‌ناپذیر است که سرنوشت محتومش پیشی گرفتن از آمریکا باشد.

رویکرد وانگ از تجربه شخصی او در چین، به ویژه در دوران پاندمی کووید-۱۹، نشأت می‌گیرد. او در شانگهای شاهد قرنطینه‌های سخت‌گیرانه و جنبه‌های منفی «دولت مهندسی‌شده» بود که انسان‌ها را به عنوان قطعاتی در یک ماشین می‌دید. این تجربه، در کنار سیاست تک‌فرزندی چین، به او فهماند که مهندسی اجتماعی و کنترل جمعیت نیز بخشی از این رویکرد است که او آن را «بخش ترسناک ماجرا» می‌نامد.

دعوت به «ساختن» و نگاه اتمی

وانگ آمریکا را تشویق می‌کند که دوباره عشق به ساختن را بیاموزد و از شیوه‌های شی جین‌پینگ الهام بگیرد. او پیشنهاد می‌دهد که آمریکا مهندسی سخت را به عنوان یک هدف پرافتخار بپذیرد و «دنیا را از اتم‌ها ببیند نه از بیت‌ها.» او به احیای شخصیت‌هایی چون رابرت موزس، خالق زیرساخت‌های نیویورک، و هیمان ریکاور، راه‌انداز اولین زیردریایی هسته‌ای جهان، تاکید می‌کند.

وانگ معتقد است که یک پایه قوی صنعتی برای برتری نظامی ضروری است و بدون آن، حتی با وجود پیشرفت در اپلیکیشن‌ها یا ابزارهای هوش مصنوعی جنگی، آمریکا در صورت اتمام موشک‌ها کاری از پیش نخواهد برد.

چشم‌انداز رقابت و هشدار «پرشتاب»

با وجود چالش‌ها، وانگ نسبت به حفظ برتری آمریکا خوشبین است. او به بدهی‌های چین، جمعیت پیر و ترس دولت از مردم به عنوان موانع پیشی گرفتن چین از آمریکا اشاره می‌کند. با این حال، او هشدار می‌دهد که آمریکا در حوزه‌های کلیدی تحقیق و توسعه مانند انرژی تجدیدپذیر، مکانیک کوانتومی و انرژی هسته‌ای عقب مانده است.

وانگ معتقد است که سیاست‌های دولت ترامپ، از جمله اعمال تعرفه‌ها، کاهش بودجه علوم و دور کردن مهاجران، رقابت‌پذیری آمریکا را تضعیف می‌کند. او کنترل‌های صادراتی آمریکا بر کالاهای ارسالی به چین را «بدترین نوع سیاست» می‌داند و با نقل قولی از مکبث می‌گوید: «مار را از حرکت بازداشتند، نه اینکه آن را بکشند.»

کتاب «پرشتاب» وانگ به مثابه هشداری است که اگر آمریکا از مسیر پیشنهادی او فاصله بگیرد، ممکن است با عواقب ناخواسته‌ای روبرو شود، زیرا در مسیری لغزنده، هر اتفاقی ممکن است رخ دهد.