خبر کامل
تناقض در تصویرسازی و مشاهدات هیولای لاک‌نس: آیا مردم واقعاً آنچه را می‌بینند که انتظار دارند؟
تصویرسازی‌های رایج از هیولاهای دریایی، به‌ویژه هیولای دریاچه نس، اغلب موجوداتی مارگونه با بدن‌های مواج و قوسی‌شکل را نشان می‌دهند که به‌صورت عمودی از آب بیرون آمده‌اند. اما آیا این تصاویر بر مشاهدات واقعی افراد تأثیر می‌گذارند؟ پژوهشی جدید به بررسی این تناقض پرداخته و نتایج جالبی را آشکار کرده است.
تاریخچه تصویرسازی هیولاهای دریایی
انسان‌ها قرن‌هاست که درباره هیولاهای آبزی در سراسر جهان صحبت می‌کنند. از نویسندگان باستانی مانند پلینیوس بزرگ در کتاب «تاریخ طبیعی» (۷۷ تا ۷۹ میلادی) گرفته تا هنر یونان و روم باستان و سنت‌های فرهنگی دیگر، این موجودات در اشکال مختلفی حضور داشته‌اند. در نقشه‌ها و دایره‌المعارف‌های قرون وسطی نیز هیولاها ظاهر می‌شوند و با گسترش صنعت دریانوردی در قرن هجدهم، داستان‌های بیشتری درباره برخورد با آن‌ها منتشر شد.
منشأ تصویر مارگونه و مواج
ایده هیولاهای آبزی با بدن مارگونه و مواج از کجا آمده است؟ این ساختار بدنی در طبیعت غیرممکن به نظر می‌رسد؛ زیرا مارها و مارماهی‌ها حرکات موج‌دار افقی دارند، نه عمودی. همچنین، چنین حرکتی برای شناکردن بسیار ناکارآمد است.
اولین تصاویر بدون ابهام از یک مار دریایی غول‌پیکر با بدن حلقه‌ای و موج‌دار در آثار «اولاوس مگنوس» در قرن شانزدهم ظاهر شد. از آن زمان، این نوع تصویرسازی رایج‌تر شد و تا قرن نوزدهم ادامه یافت، زمانی که هنرمندان تلاش کردند توصیفات دریانوردان را به تصویر بکشند.
در قرن شانزدهم، طرح مار دریایی مواج و قوسی‌شکل به الگویی تثبیت‌شده تبدیل شد و در قرن بیستم، با محبوبیت هیولای لاک‌نس، به یک تصویر رایج تبدیل گشت. به‌ویژه تصویر حلقه‌دار هیولای لاک‌نس اغلب روی کارت‌پستال‌ها ظاهر می‌شد و همچنان برای تبلیغ این موجود افسانه‌ای استفاده می‌شود.
تناقض بین تصاویر و مشاهدات واقعی
دکتر چارلز پاکستون از دانشگاه سنت‌اندروز و آدریان شاین از پروژه دریاچه نس در مطالعه اخیر خود، شیوع تصویرسازی‌های هیولای لاک‌نس و دیگر هیولاهای موج‌دار را با گزارش‌های مردمی مقایسه کردند. نتایج آن‌ها نشان داد:
- حدود ۲۵ تا ۳۵ درصد تمام کارت‌پستال‌های هیولای لاک‌نس تصویری از موجودی با بدن حلقه‌ای نشان می‌دهند.
- تنها ۱٫۵ درصد گزارش‌های لاک‌نس شامل توصیف حلقه‌ها یا کوهان‌ها است.
این تناقض نشان می‌دهد که شاهدان تحت تأثیر سنت‌های بصری رایج قرار نگرفته‌اند. پاکستون و شاین در مقاله خود می‌نویسند:
نتایج نشان می‌دهد که حداقل ۱ تا ۳ درصد گزارش‌های مربوط به موجودات آبزی در آب‌های شیرین (اگر فقط «قوس» و «حلقه» را در نظر بگیریم) باید به عنوان برداشت نادرست (یعنی شاهدان چیزی را گزارش می‌کنند که واقعاً ندیده‌اند) یا نمایانگر کذب کامل تلقی شوند.
این یافته‌ها در بحث تأثیرات فرهنگی بر مشاهدات فرضی هیولاها بسیار مهم است. در حالی که مطالعات قبلی نشان داده‌اند که تصویرسازی‌های رسانه‌ای می‌توانند بر درک مردم تأثیر بگذارند (یعنی اگر انتظار دیدن هیولایی مارمانند و موج‌دار را داشته باشید، احتمالاً همین را خواهید دید)، به نظر نمی‌رسد این موضوع درباره هیولای لاک‌نس صدق کند. نویسندگان می‌گویند:
تناقض قابل توجهی بین نسبت قوس‌دار بودن تصاویر هیولاهای آبزی در هنر، فیلم و تلویزیون و گزارش‌های واقعی شاهدان وجود دارد.
نتیجه‌گیری پژوهش
بنابراین، حداقل درباره هیولای لاک‌نس، به نظر می‌رسد واقعیت فیزیکی زیرساختی برای گزارش‌های مردمی وجود دارد. اما آیا این به معنای وجود یک موجود ناشناخته در دریاچه است؟ پاکستون قانع نشده است و می‌گوید احتمال بیشتری دارد که مردم چیزهای مختلفی مانند پرندگان، رد امواج، سایه‌ها، سطوح براق ناشی از باد، گیاهان شناور و قایق‌های دوردست را ببینند. در نهایت، آن‌ها اشیاء نامشخص را به اشتباه به عنوان هیولا می‌بینند؛ زیرا انتظار دیدن چیزی را دارند، اما ممکن است آن چیز بدن حلقه‌ای نداشته باشد.
یافته‌های این پژوهش در مجله Endeavour منتشر شده است.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۱۹:۰۰ - ۱۴۰۴/۰۵/۲۸