تلاش چین برای ساخت هواپیمای بال‌قیچی مافوق صوت حامل پهپادهای انتحاری

مفهوم بال قیچی و مزایای آن

مفهوم بال قیچی که برای اولین بار در دهه ۱۹۴۰ میلادی مطرح شد، شامل بالی است که می‌تواند حول بدنه هواپیما بچرخد. این طراحی به هواپیما اجازه می‌دهد تا در سرعت‌های پایین، بال‌ها را برای ایجاد نیروی بالابر کافی باز کند و در سرعت‌های بالا، آن‌ها را به سمت عقب بچرخاند تا با بدنه ترکیب شده و نیروی پسا را کاهش دهد.

برخلاف طرح‌های دیگر مانند F-14 یا تورنادو که نیاز به مکانیزم‌های پیچیده و سنگین برای چرخش هر دو بال دارند، بال قیچی از نظر مهندسی ساده‌تر است، زیرا تنها یک بال بزرگ چرخش می‌کند.

فناوری‌های نوین در حل چالش‌ها

مشکلات ذاتی پایداری در طرح‌های اولیه بال قیچی، همواره مانعی بزرگ بوده است. اما محققان چینی با بهره‌گیری از فناوری‌های مدرن نظیر ابررایانه‌ها و هوش مصنوعی (AI)، در حال مدل‌سازی و پیش‌بینی جریان هوا در اطراف هواپیما هستند. این رویکرد به آن‌ها کمک می‌کند تا پایداری هواپیما را در طول پرواز مدیریت کنند.

همچنین، این طرح شامل ادغام مواد و حسگرهای هوشمند برای مقابله با فشارهای شدید و حفظ پایداری در هنگام حرکت بال، با استفاده از ترکیبی از کاناردها، دم‌های هواپیما و سطوح فعال است.

پتانسیل رزمی و قابلیت‌های عملیاتی

این هواپیمای جدید بال قیچی، فراتر از یک پروژه تحقیقاتی صرف، پتانسیل رزمی قابل توجهی دارد. در صورت موفقیت، می‌تواند به عنوان پلتفرمی برای نسل جدیدی از هواپیماهای حمل‌کننده پهپاد مورد استفاده قرار گیرد. قابلیت‌های پیش‌بینی شده برای این هواپیما عبارتند از:

• سرعت بالا: دستیابی به سرعت ۵ ماخ (۶۰۰۰ کیلومتر در ساعت).
• ارتفاع پرواز: پرواز در نزدیکی فضا (۳۰ کیلومتری از سطح زمین).
• حمل پهپاد: توانایی حمل ۱۶ تا ۱۸ پهپاد خودکار برای حملات گروهی به اهداف استراتژیک مانند مراکز راداری، ارتباطی و فرماندهی.

در سناریوی عملیاتی، این هواپیما می‌تواند پهپادها را در پشت خطوط دشمن رها کرده و پیش از واکنش پدافندها، به صورت خودکار به پایگاه بازگردد.

موانع و چالش‌های مهندسی

با وجود جذابیت این پروژه، مهندسان چینی با موانع بزرگی روبرو هستند:

• مقاومت محور بال: محور بال باید در برابر خمیدگی، گشتاور و بارهای ارتعاشی بسیار زیاد مقاومت کند.
• مدیریت دما: دمای قسمت بیرونی هواپیما در سرعت ۵ ماخ از ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد فراتر می‌رود، در حالی که محور داخلی باید خنک بماند. این اختلاف دما می‌تواند منجر به انبساط دیفرانسیلی، خرابی سیستم‌های روغن‌کاری و افزایش خطر ترک‌خوردگی شود.
• خستگی مواد: پروازهای مداوم می‌تواند باعث خستگی مواد و در نهایت خرابی فاجعه‌بار شود.

به گفته یک متخصص هوانوردی، برای غلبه بر این چالش‌ها، نیاز به چندین سیستم پشتیبان، نظارت بر کرنش در زمان واقعی، تشخیص در سطح میکروثانیه و مکانیزم‌های قفل ایمن برای ثابت نگه داشتن بال در موقعیت پایدار است.

در صورت حل این مشکلات، این پروژه می‌تواند احیای یک ایده پیشرو باشد که در گذشته به دلیل محدودیت‌های فناوری، عملی نشده بود.