«سربازرس مگره و سگ زرد»: رمانی از ژرژ سیمنون با ترجمه عباس آگاهی منتشر شد

رمان «سربازرس مگره و سگ زرد» اثر ژرژ سیمنون، نه تنها یک داستان پلیسی هیجان‌انگیز است، بلکه به ترس‌ها، دسیسه‌ها و اضطراب‌های پنهان در پس پرده عادت‌های روزمره زندگی می‌پردازد. این اثر، که در سال ۱۹۳۱ منتشر شده، با تمرکز بر فضای دلگیر بندرگاه «کنکارنو» در میان گل و لای زمستانی، خواننده را به سفری عمیق در روان انسان و جامعه می‌برد.

داستان «سگ زرد»: معمایی در بندر کنکارنو

در این رمان، سربازرس مگره به همراه دستیار تازه‌کارش برای دستگیری عامل سوءقصد به جان یکی از مشتریان کافه اصلی بندر کنکارنو اعزام می‌شود. حضور اسرارآمیز یک سگ زردرنگ، دلهره‌ای عمیق در میان اهالی شهر ایجاد کرده است. مگره، با تکیه بر فرضیه‌هایی که بیشتر بر الهام تا استنتاج استوارند، موفق به حل این معمای پیچیده می‌شود. این رمان با عنوان اصلی «Le Chien jaune» برای اولین بار در سال ۱۹۳۱ در ۱۹۰ صفحه و به زبان فرانسوی منتشر شد.

درباره ژرژ سیمنون: خالق کمیسر مگره

ژرژ سیمنون، نویسنده بلژیکی متولد فوریه ۱۹۰۳، به خاطر خلق رمان‌های پلیسی شهرت جهانی دارد. او خالق شخصیت کمیسر مگره، یکی از سرشناس‌ترین کارآگاه‌های ادبیات پلیسی جهان است. سیمنون نزدیک به ۵۰۰ رمان و تعداد بسیاری آثار کوتاه منتشر کرده است.

• سال‌های اولیه و تحصیلات: سیمنون از سال ۱۹۰۸ تا ۱۹۱۴ در مدرسه سن آندره و سپس در کالج سن لویی تحصیل کرد.
• ورود به دنیای روزنامه‌نگاری: در ژانویه ۱۹۱۸، پس از بیماری پدرش، ترک تحصیل کرد و به عنوان خبرنگار در نشریه «گازت دو لیژ» مشغول به کار شد. این شغل به او فرصت داد تا با اقشار مختلف جامعه آشنا شود و این تجربیات بعدها در نویسندگی‌اش بسیار به کار آمد.
• مهارت‌های نویسندگی: کار در «گازت» مهارت‌های تندنویسی و ویرایش سریع را در او تقویت کرد، به طوری که می‌توانست یک رمان کامل را تنها در سه ساعت بنویسد.
• دوران جنگ جهانی دوم و مهاجرت: در طول جنگ جهانی دوم در وانده زندگی می‌کرد و با آندره ژید، نویسنده نامدار فرانسوی، آشنا شد. در سال ۱۹۴۵، پس از سوءظن گشتاپو به یهودی بودن او، از فرانسه اشغالی گریخت و به آمریکا رفت.
• بازگشت به اروپا و سال‌های پایانی: در سال ۱۹۵۵ به اروپا بازگشت و در فرانسه و سپس سوئیس اقامت گزید. در سال ۱۹۷۲ داستان‌نویسی را کنار گذاشت و به نگارش زندگینامه خود پرداخت. خودکشی دخترش در سال ۱۹۷۸ سال‌های پایانی عمر او را در اندوه فرو برد. سیمنون در شب چهارم سپتامبر ۱۹۸۹ در لوزان سوئیس درگذشت.

از رمان‌های سیمنون، ۴۴ فیلم سینمایی، ۱۱۲ اثر تلویزیونی و شش نمایش تئاتری اقتباس شده است.

برشی از متن کتاب «سربازرس مگره و سگ زرد»

مگره تکان نمی‌خورد، به نظر می‌رسید از مشاهدۀ چشم‌انداز بندرگاه کوچک بسیار لذت می‌برد: دماغۀ کابِلو، در سمت چپ با جنگل کاج و صخره‌هایی که به طرف دریا کشیده می‌شدند، فانوس دریایی سرخ و سیاه، مسیریاب‌های ارغوانی که تنگه را تا جزایر گلِنان مشخّص می‌کردند، جزایری که هوای ابری مانع دیدنشان می‌شد.

بازرس هنوز خیلی چیزها برای گفتن داشت.

«من برای کسب اطلاعاتی دربارۀ گویار، که مدتی طولانی در پاریس زندگی می‌کرده، به مرکز تلفن زدم...»

مگره با تمسخری دوستانه به او نگاه کرد و لوروا، تحت تاثیر این نگاه، بلافاصله توضیح داد:

«این اطلاعات یا خیلی مثبت یا خیلی منفی‌اند... تلفنی با یک افسر قدیمی پلیس جرائم اخلاقی آشنا شدم که شخصاً اونو می‌شناخت... از قرار معلوم، او مدتی طولانی نوعی شغل روزنامه‌نگاری زرد و سطح پایین داشته، مثل شایعه‌پراکنی... بعد مدیر ارشد یک تئاتر ... بعد مدیر یک کاباره در مومارتر... و دوباره ورشکسته شده... به مدت دو سال رئیس هیات تحریریه یک روزنامۀ شهرستانی، در شهر نوور، بوده و...بالاخره یک کارباره شبانه مدیریت کرده... آدمی که می‌تونسته در مسیر آب شنا کنه... این عبارت رو اون افسر قدیمی به کار برد... ولی این رو هم اضافه کرد که: آدم سربه‌راهی بوده؛ چون بالاخره، وقتی متوجه شده که چند شاهی پس اندازش رو هم در پاریس باید بخورد، ترجیح داده دوباره برگرده به شهرستان خودش ...»

«اون‌وقت؟...»

«اون‌وقت از خودم می‌پرسم چرا وانمود کرده مورد حمله قرار گرفته... چون من دوباره اتومبیل رو وارسی کردم. لکه‌های خون واقعی بودند... و اگه حمله صورت گرفته، چرا خودش رو نشون نداده، چون ظاهراً حالا در بندر بِرِست داره رپسه می‌زنه... »

«بسیار خُب!...»

بازرس به ‌سرعت نگاهی به مگره انداخت تا ببیند که شوخی نمی‌کند. ولی نه! سربازرس جدّی بود، و به خورشیدی که در دوردست روی دریا ظاهر می‌شد نگاه می‌کرد.

مشخصات انتشار

کتاب «سربازرس مگره و سگ زرد» نوشته ژرژ سیمنون و ترجمه عباس آگاهی، در ۱۵۶ صفحه، قطع رقعی، با شمارگان ۳۰۰ نسخه، جلد شومیز و کاغذ بالکی در سال ۱۴۰۴ توسط انتشارات جهان کتاب منتشر شده است.