تعطیلی تهران؛ انتقال بحران آب، غذا و زباله به مازندران

مقدمه: تعطیلی تهران و بحران آب

محمدابراهیم رئیسی، پژوهشگر برجسته حوزه اقتصاد آب، هشدار داده است که تعطیلی‌های مکرر تهران نه تنها مشکلی را حل نمی‌کند، بلکه بحران‌های جدیدی را برای استان‌های همجوار، به ویژه مازندران، به ارمغان می‌آورد. این رویکرد، که به نظر می‌رسد تنها راهکار باقی‌مانده برای مدیریت بحران آب در پایتخت است، در واقع انتقال مشکل از یک نقطه به نقطه‌ای دیگر است و عواقب وخیمی برای منابع و زیرساخت‌های استان‌های میزبان دارد.

پیامدهای اقتصادی و اجتماعی تعطیلی

رئیسی با تأکید بر اینکه نه کمبود و نه مازاد آب به درستی مدیریت نشده‌اند، بیان کرد که مسئولان به دلیل روزمرگی و ارائه راه‌حل‌های شتاب‌زده، اکنون به نقطه‌ای رسیده‌اند که تعطیلی شهر را تنها گزینه می‌دانند. این تصمیم، که به منظور کاهش حضور مردم در شهر اتخاذ می‌شود، هزینه‌های سنگینی را به کشور تحمیل می‌کند.

بر اساس محاسبات، هر روز تعطیلی بین ۲.۴ تا ۷.۶ همت به کشور ضرر می‌زند. این را بیچارگی می‌نامم؛ در واقع چاره دیگری وجود ندارد.

این پژوهشگر افزود که دولت تلاش‌های خود را برای مدیریت منابع آب انجام داده است؛ از جمله بهره‌برداری از چاه‌ها و استفاده از منابع شهرداری. اما به دلیل عدم مدیریت جامع، اکنون تنها راهکار باقی‌مانده، تعطیلی شهر و پراکنده کردن جمعیت است.

انتقال بحران به مازندران

یکی از مهم‌ترین پیامدهای تعطیلی تهران، انتقال جمعیت کثیری از پایتخت‌نشینان به استان‌های شمالی، به ویژه مازندران است. این مهاجرت موقت، فشار بی‌سابقه‌ای بر زیرساخت‌ها و منابع این استان وارد می‌کند.

• افزایش جمعیت: در دوران تعطیلی، جمعیت ۳ میلیونی مازندران می‌تواند تا ۹ میلیون نفر افزایش یابد و به ۱۲ میلیون نفر برسد.
• فشار بر منابع: این افزایش ناگهانی جمعیت، نیاز به آب، غذا، مسکن و مدیریت زباله را به شدت افزایش می‌دهد.
• بحران‌های زنجیره‌ای: هر روز تعطیلی تهران، بحران را در مازندران یک روز به تعویق می‌اندازد و به جای حل مشکل، آن را به مکانی دیگر منتقل می‌کند.

رئیسی هشدار داد که این رویکرد، تنها پاک کردن صورت مسئله است و در بلندمدت، بحران‌های جدی‌تری را برای استان‌های میزبان به وجود خواهد آورد.