آیکون خبر

خبر کامل

کشف قدیمی‌ترین مدرک آمیزش نئاندرتال و انسان مدرن در اسرائیل

کشف قدیمی‌ترین مدرک آمیزش نئاندرتال و انسان مدرن در اسرائیل

کشف اسکلت یک کودک پنج‌ساله در غار اسکول اسرائیل، شواهد جدیدی از آمیزش نئاندرتال‌ها و انسان‌های مدرن در حدود ۱۴۰ هزار سال پیش ارائه می‌دهد. این یافته، قدیمی‌ترین مدرک فیزیکی از تعامل ژنتیکی میان دو گونه متمایز انسانی محسوب می‌شود و دیدگاه‌های پیشین درباره تکامل انسان را به چالش می‌کشد.

کشف و طبقه‌بندی اولیه

اسکلت این کودک دورگه در سال ۱۹۲۹ در غار اسکول، واقع در کوه کرمل اسرائیل، کشف شد. باستان‌شناسان در آن زمان، بقایای هفت بزرگسال، سه کودک و مجموعه‌ای از استخوان‌های متعلق به ۱۶ انسان‌تبار را یافتند که همگی در ابتدا به هوموساپینس (انسان خردمند) نسبت داده شدند.

با این حال، طبقه‌بندی جمجمه کودک پنج‌ساله در طول تقریباً یک قرن گذشته همواره محل بحث بوده است. دلیل اصلی این اختلاف، تفاوت فک این کودک با فک معمولی انسان خردمند بود. در پژوهش‌های اولیه، این جمجمه به یک انسان‌تبار انتقالی به نام «کهن‌انسان فلسطینی» (Paleoanthropus palestinensis) نسبت داده شد، اما مطالعات بعدی آن را عضوی از انسان خردمند دانستند.

تحقیقات جدید و شواهد آمیزش

گروهی از پژوهشگران دانشگاه تل‌آویو و مرکز ملی پژوهش‌های علمی فرانسه، در مطالعه‌ای تازه استدلال می‌کنند که بقایای یافت‌شده در غار اسکول را دیگر نمی‌توان منحصراً به انسان خردمند نسبت داد. تیم تحقیقاتی برای این منظور، آزمایش‌های دقیقی روی فسیل کودک انجام دادند:

  • اسکن میکروسی‌تی: جمجمه و فک با فناوری میکروسی‌تی در مؤسسه‌ی انسان‌شناسی خانواده شمونیس در دانشگاه تل‌آویو اسکن شد. این کار منجر به ساخت یک مدل سه‌بعدی دقیق شد که امکان تحلیل پیچیده‌ی ریخت‌شناسی ساختار آناتومیکی جمجمه (مانند گوش داخلی) و مقایسه با دیگر جمعیت‌های انسان‌تبار را فراهم کرد.
  • بازسازی سه‌بعدی داخلی: پژوهشگران همچنین بازسازی سه‌بعدی دقیقی از داخل جمجمه ساختند تا بتوانند ساختار رگ‌های خونی اطراف مغز را بررسی کنند.

اسرائیل هرشکویتز، پژوهشگر مطالعه از دانشکده‌ی علوم پزشکی و بهداشتی دانشگاه تل‌آویو، تأکید کرد: «فسیلی که مطالعه کردیم، قدیمی‌ترین مدرک فیزیکی شناخته‌شده از آمیزش نئاندرتال‌ها و هوموساپینس محسوب می‌شود.»

جمجمه کودک ترکیبی از ویژگی‌هایی دارد که به نظر می‌رسد هم با انسان‌های خردمند امروزی و هم با نئاندرتال‌ها مطابقت دارد.
جمجمه کودک ترکیبی از ویژگی‌هایی دارد که به نظر می‌رسد هم با انسان‌های خردمند امروزی و هم با نئاندرتال‌ها مطابقت دارد. Tel Aviv University

چالش‌ها و دیدگاه‌های مکمل

جان هاکس، پژوهشگر از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون، که در این تحقیق مشارکت نداشته است، ضمن ستایش مطالعه، خاطرنشان می‌کند که بدون استخراج دی‌ان‌ای، نمی‌توان کودک را به‌طور قطعی یک دورگه دانست. او توضیح می‌دهد: «جمعیت‌های انسانی متنوع هستند و حتی بدون آمیزش با گروه‌های باستانی مانند نئاندرتال‌ها، تنوع زیادی در ظاهر و شکل فیزیکی آن‌ها وجود دارد.»

با این حال، شواهد ژنتیکی پیشین نشان می‌دهد که انسان‌های خردمند و نئاندرتال‌ها در طول ۲۰۰ هزار سال گذشته بارها ژن‌های خود را با هم مبادله کرده‌اند. به عنوان مثال، در سال ۲۰۱۸، یک قطعه استخوان ۹۰ هزار ساله که در روسیه یافت شده بود، با تجزیه و تحلیل دی‌ان‌ای به عنوان دورگه‌ی نئاندرتال و دنیسوان شناسایی شد.

مطالعه‌ای در سال ۲۰۲۴ نیز نشان داد که ژن‌های نئاندرتال‌ها در ۵۰ هزار سال گذشته وارد دی‌ان‌ای ما شده‌اند. این پژوهشگران نتیجه گرفتند که صرفاً آمیزش‌های رخ‌داده در همان دوره زمانی، در شکل‌گیری نسل کنونی ما نقش داشته و آمیزش‌های قدیمی‌تر اثری در جمعیت‌های غیرآفریقایی امروزی برجای نگذاشته‌اند.

هرشکویتز در این باره می‌گوید:

حتی امروز ۴۰ هزار سال پس از ناپدیدشدن آخرین نئاندرتال‌ها، بخشی از ژنوم ما، بین ۲ تا ۶ درصد نئاندرتالی است. اما این تبادل‌های ژنی بسیار دیرتر، بین ۶۰ تا ۴۰ هزار سال پیش رخ داده است؛ [درحالی‌که] اینجا با فسیلی انسانی سروکار داریم که ۱۴۰ هزار سال قدمت دارد. ما در مطالعه‌مان نشان دادیم که جمجمه‌ی کودک، با وجود شباهت کلی به هوموساپینس، به‌ویژه در انحنای طاق جمجمه، دارای سیستم خون‌رسانی درون‌جمجمه‌ای، فک پایین و ساختار گوش داخلی مشابه نئاندرتال‌ها است.

اهمیت منطقه شام و پرسش‌های جدید

منطقه شام، به دلیل موقعیت جغرافیایی‌اش بین آفریقا، آسیا و اروپا، ممکن است نقش ویژه‌ای در تعامل و آمیزش گونه‌های انسان‌تبار ایفا کرده باشد. پژوهشگران این منطقه را «ایستگاه مرکزی اتوبوس» برای انسان‌های زندگی‌کننده در دوران پلیستوسن توصیف می‌کنند. به نظر می‌رسد نئاندرتال‌های اسرائیل در نهایت در جمعیت هوموساپینس جذب و ناپدید شدند.

این مطالعه جدید همچنین ما را وادار می‌کند که نسبت‌دادن قدیمی‌ترین قبر به انسان خردمند را دوباره زیر سؤال ببریم. آن دمبریکور مالاسه، پژوهشگر مطالعه، می‌گوید رفتار آیینی دفن جسد ممکن است از نئاندرتال‌ها، هوموساپینس‌ها یا تعامل میان این دو گروه نشأت گرفته باشد.

مالاسه می‌افزاید: «ما نمی‌دانیم چه کسی کودک را دفن کرده است، آیا این مکان برای دفن اجساد تنها متعلق به یک جامعه بوده، یا جوامعی از شاخه‌های مختلف که با یکدیگر همزیستی و حتی ارتباط و پیوند داشته‌اند، آیین‌ها و احساسات خود را به اشتراک گذاشته‌اند.»

این مقاله در نشریه‌ی L’Anthropologie منتشر شده است.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗