خبر کامل
کشف ابزارهای سنگی یک میلیون ساله در اندونزی: رازهای جدید از اجداد انسان
کشف ابزارهای سنگی باستانی در جزیره سولاوسی اندونزی، با قدمتی بیش از یک میلیون سال، پرده از رازهای تکامل انسان‌های اولیه در منطقه مرموز والاسیا برمی‌دارد. این یافته‌های جدید، فرضیه مهاجرت گونه‌هایی چون هومو ارکتوس و خویشاوندان «انسان فلورسی» را به این جزیره تقویت می‌کند و می‌تواند مسیر جدیدی در درک تاریخ اجداد انسانی بگشاید.
کشف ابزارهای باستانی در سولاوسی
باستان‌شناسان در جزیره سولاوسی اندونزی، موفق به کشف ابزارهای سنگی تیز و ابتدایی شده‌اند که قدمت آن‌ها بین ۱.۰۴ تا ۱.۴۸ میلیون سال تخمین زده می‌شود. این کشف که در مجله معتبر نیچر منتشر شده، می‌تواند حلقه مفقوده مهمی در پازل تکاملی انسان‌های باستانی منطقه والاسیا باشد؛ منطقه‌ای متشکل از جزایر بین آسیا و استرالیا.
پیش از این، گونه‌ای کوچک‌جثه از انسان‌های پیش از تاریخ به نام «انسان فلورسی» یا «هابیت‌ها» در جزیره مجاور فلورس شناسایی شده بودند که بین ۷۰۰ تا ۵۰ هزار سال پیش می‌زیستند. اما ابزارهای سولاوسی نشان می‌دهد که این جزیره، که بزرگترین جزیره منطقه والاسیاست، ممکن است حتی زودتر از فلورس میزبان اجداد انسانی بوده باشد.
آدام برام، استاد باستان‌شناسی در دانشگاه گریفیت استرالیا، می‌گوید: «مدت‌هاست گمان می‌کردیم که ریشه انسان فلورسی در جزیره سولاوسی است و حالا این ابزارهای کهن می‌توانند این فرضیه را تقویت کنند.»
جزئیات حفاری و یافته‌ها
حفاری‌ها در سال ۲۰۱۹ توسط بودیانتو حکیم، باستان‌شناس اندونزیایی، در محوطه‌ای به نام کالیو آغاز شد. این محل که امروزه یک مزرعه ذرت است، در مجاورت یک رودخانه قرار دارد و به گفته پژوهشگران، یک میلیون سال پیش محل ساخت ابزار و شکار اجداد منقرض‌شده انسان‌ها بوده است.
در پایان حفاری‌ها در سال ۲۰۲۲، هفت ابزار سنگی کشف شد. همچنین فسیل‌هایی از جمله آرواره گونه‌ای منقرض‌شده از خوک نیز در محل یافت شد. این ابزارها با مهارت از سنگ‌ریزه‌های رودخانه‌ای ساخته شده‌اند و برای بریدن یا خراشیدن به کار می‌رفته‌اند. برام تاکید می‌کند که ساخت آن‌ها نشان از مهارتی خاص دارد و صرفاً ناشی از برخورد تصادفی سنگ‌ها نیست.
سازندگان ناشناخته و مسیرهای مهاجرت
هویت سازندگان این ابزارها همچنان ناشناخته است، زیرا هیچ فسیل انسانی از آن دوره در این مکان یافت نشده است. یکی از فرضیه‌های مطرح‌شده این است که این ابزارها توسط انسان راست‌قامت (هومو ارکتوس) یا گروهی منزوی از همین گونه ساخته شده‌اند.
یافته‌های مشابهی از جزیره فلورس و همچنین جزیره لوزون در فیلیپین (در شمال والاسیا) نیز وجود دارد که نشان می‌دهد انسان‌های اولیه در نقاط مختلفی از این منطقه پراکنده بوده‌اند. اما پرسش اصلی این است که آن‌ها چگونه به این جزایر رسیدند؟
آقای برام معتقد است که این انسان‌های باستانی احتمالاً توانایی ساخت قایق نداشته‌اند و به صورت تصادفی، مانند برخی جانداران دیگر، با شناور شدن بر روی توده‌های گیاهی طبیعی از سرزمین اصلی آسیا به این جزایر رسیده‌اند.
چالش‌های یافتن بقایای انسانی
با وجود امید به یافتن فسیل انسان در سولاوسی، شرایط آب‌وهوایی گرمسیری این منطقه باعث تخریب سریع دی‌ان‌ای می‌شود و کشف بقایای انسانی را بسیار دشوار می‌کند. با این حال، چند سال پیش پژوهشگران موفق شدند از اسکلت دختری ۷ هزارساله دی‌ان‌ای استخراج کنند که شواهدی از یک گروه انسانی ناشناخته ارائه داد.
سولاوسی، که یازدهمین جزیره بزرگ جهان است، به گفته دکتر برام «تقریباً یک قاره کوچک» محسوب می‌شود و با زیست‌بوم‌های متنوعش می‌تواند کلید فهم سرگذشت تکاملی انسان‌های اولیه باشد. او ابراز امیدواری می‌کند که روزی فسیل‌های انسانی در سولاوسی پیدا شوند، زیرا معتقد است «داستانی شگفت‌انگیز در دل این جزیره نهفته است.»
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.