توسعه حسگر الماسی برای تشخیص دقیق‌تر گسترش سرطان

حسگر الماسی: جایگزینی نوین برای ردیاب‌های سنتی

این دستگاه جدید که توسط محققان دانشگاه وارویک ساخته شده، یک حسگر دستی کوچک است که برای ردیابی ذرات ریز مغناطیسی تزریق‌شده به بدن طراحی شده است. این روش، جایگزینی غیرسمی برای ردیاب‌های رادیواکتیو و رنگ‌هایی است که در حال حاضر در بیمارستان‌ها استفاده می‌شوند و می‌توانند عوارض جانبی داشته باشند.

متاستاز، یعنی گسترش سلول‌های سرطانی از تومور اولیه به سایر بخش‌های بدن، یکی از جدی‌ترین چالش‌ها در درمان سرطان محسوب می‌شود. پزشکان معمولاً برای بررسی رسیدن سرطان به غدد لنفاوی، به آزمایش‌های پیچیده و گاه تهاجمی متکی هستند.

فناوری پیشرفته الماس در تشخیص سرطان

تحقیق جدید دانشمندان دانشگاه وارویک نشان می‌دهد که چگونه می‌توان از الماس برای ساخت یک حسگر فوق‌حساس استفاده کرد. این حسگر قادر به شناسایی مایع ردیاب مغناطیسی تزریق‌شده به تومور است.

• ترکیب مایع ردیاب: این مایع از نانوذرات اکسید آهن تشکیل شده است.
• عملکرد: نانوذرات همراه با سلول‌های سرطانی در بدن حرکت کرده و مشخص می‌کنند که آیا سلول‌ها به غدد لنفاوی رسیده‌اند یا خیر.

مزایای حسگر الماسی در جراحی‌های کم‌تهاجمی

«الکس نیومن»، نویسنده اصلی و دانشجوی دکترای دپارتمان فیزیک دانشگاه وارویک، اظهار داشت: «ما موفق شدیم در این حسگر جدید مبتنی بر الماس، اندازه سر حسگر را به فقط ۱۰ میلی‌متر کاهش دهیم که به این معناست این نخستین حسگر الماسی است که می‌تواند مایع ردیاب مغناطیسی را شناسایی کند و در عین حال به اندازه‌ای کوچک باشد که بتوان از آن در آندوسکوپی و جراحی‌های کم‌تهاجمی استفاده کرد.»

دکتر نیومن همچنین افزود که این دستگاه حساسیت بسیار بالایی دارد و می‌تواند تنها یک‌صدم دوز معمول مایع ردیاب مغناطیسی را شناسایی کند، که این امر به کاهش عوارض و افزایش دقت کمک شایانی می‌کند.

مقایسه با روش‌های کنونی

روش‌های فعلی ردیابی سلول‌های سرطانی دارای محدودیت‌هایی هستند:

• ردیاب‌های رادیواکتیو: این ردیاب‌ها در دسترس همه بیمارستان‌ها قرار ندارند.
• رنگ‌های آبی: این رنگ‌ها در برخی بیماران واکنش‌های آلرژیک ایجاد می‌کنند.

حسگر الماسی با ارائه یک راهکار غیرسمی و با دسترسی گسترده‌تر، می‌تواند این چالش‌ها را برطرف سازد و به بهبود کیفیت تشخیص و درمان سرطان کمک کند.