خبر کامل
بازسازی چهرههای ۲۵۰۰ ساله: کشف تمدن باستانی در جنوب هند و ریشههای اجدادی

در یک آزمایشگاه دانشگاهی در ایالت تامیل نادو در جنوب هند، محققان با استفاده از یک مته کوچک، مینای دندان یک دندان ۲۵۰۰ ساله را میتراشند. این دندان متعلق به یکی از دو جمجمه انسانی است که برای بازسازی دیجیتالی چهرهها به کار رفتهاند تا درک بهتری از ظاهر ساکنان اولیه این منطقه به دست آید. این کشف نه تنها به درک عمیقتر از اجداد و مسیرهای مهاجرت کمک میکند، بلکه به بحثهای دیرینه در جامعه هند درباره نژاد، فرهنگ و میراث نیز ابعاد جدیدی میبخشد.
بازسازی چهرههای باستانی
محققان دانشگاه مادورای کاماراج از دو جمجمه مردانه که از کوندگای، یک سایت باستانی دفن مردگان در حدود ۴ کیلومتری کیلادی، کشف شدهاند، برای بازسازی دیجیتالی چهرهها استفاده کردهاند. این بازسازیها با هدف درک بهتر ظاهر ساکنان اولیه منطقه انجام شده است.
باستانشناسان اداره ایالتی تامیل نادو ادعا میکنند که یک تمدن شهری با قدمت ۵۸۰ سال قبل از میلاد در کیلادی وجود داشته است. این ادعا بعد جدیدی به داستان شبهقاره هند میافزاید، زیرا تاکنون روایتهای مربوط به شهرنشینی عمدتاً به شمال هند و تمدن دره سند (که بیش از ۵۰۰۰ سال پیش ظهور کرد) محدود میشد.
به گفته باستانشناسان، مردم کیلادی باسواد، بسیار ماهر و درگیر تجارت در سراسر شبهقاره و خارج از آن بودهاند. آنها در خانههای آجری زندگی میکردند و مردگان خود را به همراه مایحتاج روزمره مانند غلات و ظروف در کوزههای دفن بزرگ در کوندگای دفن میکردند. تاکنون حدود ۵۰ کوزه از این نوع از این سایت حفاری شده است.

کاوشهای ژنتیکی و ریشههای اجدادی
محققان دانشگاه مادورای کاماراج در حال حاضر در حال استخراج DNA از استخوانهای انسانی و سایر اقلام یافت شده در این کوزهها هستند تا بهتر بفهمند ساکنان کیلادی چه کسانی بودهاند و سبک زندگی آنها چگونه بوده است.
پروفسور جی کومارسان، رئیس بخش ژنتیک دانشگاه، میگوید: «ما میخواهیم اجداد و مسیرهای مهاجرت آنها را درک کنیم. این سفری است به سوی پاسخ به این سوال بزرگتر که 'ما چه کسی هستیم و چگونه به اینجا رسیدهایم؟'»
بازسازی چهرههای جمجمههای ۲۵۰۰ ساله سرنخهایی را آشکار کرده است که میتواند حداقل به بخشی از این سوال پاسخ دهد. پروفسور کومارسان میگوید: «چهرهها عمدتاً ویژگیهای هندیهای باستانی اجدادی جنوبی را دارند – گروهی از جمعیت که اعتقاد بر این است که اولین ساکنان شبهقاره هند بودهاند.»
این ویژگیها همچنین نشانههایی از اجداد اوراسیایی خاورمیانه و استرالیایی-آسیایی را نشان میدهد که به مهاجرت جهانی و ترکیب گروههای جمعیتی باستانی اشاره دارد. با این حال، پروفسور کومارسان تاکید میکند که تحقیقات بیشتری برای تعیین دقیق اجداد ساکنان کیلادی لازم است.

فرایند بازسازی و چالشهای آن
بازسازی چهره جمجمهها با ایجاد اسکنهای سهبعدی از جمجمهها توسط محققان دانشگاه مادورای کاماراج آغاز شد. این اسکنهای دیجیتالی سپس به آزمایشگاه Face Lab در دانشگاه جان مورز لیورپول در بریتانیا ارسال شدند. Face Lab در ایجاد بازسازیهای دیجیتالی جمجمه-صورتی با استفاده از اصول و فناوریهای پزشکی قانونی، هنری و علمی تخصص دارد.
کارشناسان این آزمایشگاه از نرمافزارهای کامپیوتری برای افزودن ماهیچهها، گوشت و پوست به اسکنهای جمجمهها استفاده کردند و ویژگیهای چهره آنها را آشکار ساختند. این افزودنیها بر اساس نسبتها و اندازهگیریهای استاندارد آناتومی انسان انجام شد.
چالش بزرگ بعدی، افزودن رنگ به تصاویر بود. این موضوع سوالاتی را مطرح کرد: این مردان باید چه رنگ قهوهای داشته باشند، رنگ چشمانشان چه باشد و موهایشان چگونه به نظر برسد؟
پروفسور کومارسان میگوید که رویه استاندارد استفاده از رنگهایی که با ویژگیهای فیزیکی افراد ساکن فعلی در تامیل نادو مطابقت داشت، دنبال شد، اما پرترههای دیجیتالی همچنان بحثهای زندهای را در شبکههای اجتماعی برانگیختند. این بحثها بر تقسیمات دیرینه در جامعه هند – پیرامون نژاد، فرهنگ و میراث – تاکید کردند.

پیام وحدتبخش از گذشته
روایتهای تاریخی که آریاییها (اصطلاحی که معمولاً برای توصیف افرادی که در شمال هند ساکن شدند) را به عنوان «شهروندان اصلی» کشور معرفی میکنند، با روایتهایی که این عنوان را به دراویدیها (اصطلاحی برای توصیف مردم ساکن عمدتاً در ایالتهای جنوبی هند) نسبت میدهند، در تضاد بودند.
هند همیشه با شکاف شمال-جنوب دست و پنجه نرم کرده است که بخشی از آن ناشی از این باور رایج است که تمدن هند – و هر آنچه با آن مرتبط است، مانند زبان، فرهنگ و حتی دین – در شمال ریشه دوانده و بقیه کشور را شکل داده است.
اما پروفسور کومارسان میگوید که پرترههای چهره جمجمههای کیلادی پیامی پیچیدهتر و فراگیرتر را آشکار میکنند.
او میگوید: «پیامی که همه ما میتوانیم به خانه ببریم این است که ما متنوعتر از آن چیزی هستیم که تصور میکنیم، و اثبات این امر در DNA ما نهفته است.»
این اولین بار نیست که محققان در هند تلاش کردهاند چهرهها را از جمجمههای باستانی بازسازی کنند. در سال ۲۰۱۹، دانشمندان چهرههای دو جمجمه یافت شده در گورستانی در راخیگارحی – یک سایت مهم تمدن دره سند در هند – را بازسازی کردند، اما این طرحها فاقد رنگ و سایر ویژگیهای فیزیکی بودند.
کارولین ویلکینسون، رئیس تیم Face Lab که روی مردان کیلادی کار کرده است، میگوید: «به عنوان انسان، ما شیفته چهرهها هستیم – توانایی ما در تشخیص و تفسیر چهرهها بخشی از موفقیت ما به عنوان یک گونه اجتماعی است.»
او میافزاید: «این تصاویر چهره همچنین مخاطب را تشویق میکند تا بقایای باستانی را به عنوان انسان و نه مصنوعات درک کند و از طریق روایت شخصی به جای تاریخچه جمعیتی گستردهتر، ارتباط برقرار کند.»

آینده تحقیقات در کیلادی
در دانشگاه مادورای کاماراج، تلاشها برای مطالعه کیلادی به همان اندازه تمدن دره سند در حال انجام است.
پروفسور کومارسان میگوید: «تاکنون، ما آموختهایم که مردم کیلادی در کشاورزی، تجارت و دامداری مشغول بودهاند. آنها گوزن، بز و خوک وحشی نگهداری میکردند و مقدار زیادی برنج و ارزن میخوردند.»
او میافزاید: «جالب اینجاست که ما شواهدی یافتهایم که نشان میدهد آنها خرما نیز مصرف میکردهاند، حتی اگر نخل خرما در حال حاضر در تامیل نادو فراوان نباشد.»
اما چالشبرانگیزترین وظیفه برای تیم او، استخراج DNA کافی از اسکلتهای انسانی یافت شده در کوندگای برای ایجاد یک کتابخانه ژنی است. از آنجا که اسکلتها به شدت تخریب شدهاند، DNA استخراج شده از آنها کم و با کیفیت پایین است. اما پروفسور کومارسان امیدوار است که نتایج خوبی از این تلاشها حاصل شود.
او میگوید: «کتابخانههای DNA باستانی مانند پورتالهایی به گذشته هستند؛ آنها میتوانند بینشهای جذابی درباره زندگی آن زمان و زندگیای که ما میشناسیم، آشکار کنند.»
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
