۸ مدل خاص بوگاتی که هرگز به تولید انبوه نرسیدند

بوگاتی آتلانتیک (Atlantic): پروژه‌ای که قربانی شد

بوگاتی آتلانتیک، پروژه‌ای مخفیانه بود که در سال ۲۰۱۵ در تأسیسات فولکس‌واگن در ولفسبورگ متولد شد. هدف از این پروژه، نزدیک کردن بوگاتی به بازار خودروهای با قیمت مناسب‌تر بود. این خودروی هیبریدی با موتور ۴ لیتری توئین توربو V8 و چهار موتور الکتریکی طراحی شده بود. موتور احتراق داخلی چرخ‌های عقب را به حرکت درمی‌آورد، در حالی که موتورهای الکتریکی هر چرخ را به طور مستقل هدایت می‌کردند. حتی نسخه‌های کوپه، رودستر و تمام برقی آن نیز در دست طراحی بودند.

اما سرنوشت آتلانتیک با بحران مالی ناشی از رسوایی آلایندگی فولکس‌واگن (Dieselgate) گره خورد. این پروژه قربانی تصمیمات سخت‌گیرانه شرکت شد و نمایش عمومی آن در رویدادهای مهمی مانند Pebble Beach و نمایشگاه ژنو لغو گردید. سرانجام، در سال ۲۰۲۰، آتلانتیک از سایه بیرون آمد و حسرت بسیاری از علاقه‌مندان را برانگیخت.

بوگاتی ۱۸/۳ شیرون (Chiron): پیشگام ویرون

پیش از آنکه نام «شیرون» به جانشین برجسته ویرون تبدیل شود، بوگاتی یک مدل مفهومی دیگر با همین نام داشت: «بوگاتی ۱۸/۳ شیرون». این خودرو قرار بود اولین محصول این برند تحت مالکیت فولکس‌واگن باشد. شیرون ۱۸/۳ با موتور ۶.۲۵ لیتری W18 طراحی شده بود که قدرتی خارق‌العاده معادل ۵۵۵ اسب بخار تولید می‌کرد و به سیستم چهارچرخ‌محرک منحصر به فردی مجهز بود. ویژگی‌های نوآورانه این مدل، به طور مستقیم زیربنای طراحی ویرون و در نهایت بوگاتی امروزی را شکل داد.

گرچه شیرون ۱۸/۳ هرگز به تولید انبوه نرسید، اما روح طراحی و عملکرد آن همچنان در خودروهای مدرن این برند زنده است.

بوگاتی EB 118: گرندتورر لوکس

بوگاتی EB 118، یک گرندتورر لوکس، تنها تلاش مدرن بوگاتی برای ساخت یک خودروی تمام‌عیار در این سبک بود. این مدل دو درب کوپه در سال ۱۹۹۸ در نمایشگاه خودرو پاریس معرفی شد و طراحی آن از مدل‌های تاریخی بوگاتی مانند Type 50 الهام گرفته بود. با وجود قدرت باورنکردنی و طراحی آماده تولید، بوگاتی تصمیم گرفت منابع خود را به توسعه و تولید ویرون اختصاص دهد و EB 118 هرگز به بازار نرسید.

بوگاتی EB 112: سدان مفهومی

EB 112، نمونه‌ای منحصر به فرد برای خودروهای سدان، در سال ۱۹۹۳ توسط تیم طراحی ایتالیایی بوگاتی شکل گرفت. این مدل با موتور ۶ لیتری V12 و گیربکس دستی ۶ سرعته، تعریف تازه‌ای از خودروی لوکس و عملکردی ارائه می‌داد. تنها سه نمونه از این خودرو ساخته شد، اما هیچ‌گاه تولید آن به مرحله انبوه نرسید.

بوگاتی EB 218: تلاش مجدد برای سدان

بوگاتی EB 218 تلاش دیگری از بوگاتی تحت مالکیت فولکس‌واگن برای ساخت سدان بود. طراحی این مدل به نوعی به‌روزرسانی شده مدل EB 112 بود و از موتور W18 الهام گرفته شده بهره می‌برد. این خودرو نیز به همان دلایلی که EB 118 به تولید نرسید، کنار گذاشته شد.

بوگاتی 16C گالیبیه (Galibier): سدان فوق‌سریع

مدل گالیبیه بسیار نزدیک‌تر به تولید انبوه رسید، اما باز هم بوگاتی به جای آن تصمیم گرفت برای جانشینی ویرون، انرژی خود را صرف توسعه شیرون کند. این سدان مفهومی با موتور W16 هشت لیتری قرار بود بیش از ۱۰۰۰ اسب بخار قدرت داشته باشد و یکی از سریع‌ترین سدان‌های دنیا باشد، اما هرگز به مرحله تولید نرسید.

بوگاتی گانگلوف (Gangloff): طرحی مجازی

بوگاتی گانگلوف تنها یک طرح مجازی بود که توسط طراح Paul Czyżewski ارائه شد و از مدل‌های کلاسیک و مدرن بوگاتی الهام گرفته بود. این طرح هرگز به دنیای واقعی راه پیدا نکرد، اما اگر ساخته شود، می‌تواند یکی از خاص‌ترین خودروهای بوگاتی لقب گیرد.

بوگاتی Type 101 ویرجیل اکسنر/گیا رودستر (Virgil Exner/Ghia Roadster): احیای ناکام

این مدل، تلاش طراح نام‌آور ویرجیل اکسنر برای بازگرداندن بوگاتی به عرصه جهانی بود. Type 101 در نمایشگاه تورین سال ۱۹۶۵ به نمایش درآمد، اما تلاش برای احیای برند بوگاتی با این پروژه ناکام باقی ماند. این خودرو، شبیه به یک اثر هنری، تنها در تعداد بسیار محدود ساخته شد.

نتیجه‌گیری

این خودروهای خاص نشان می‌دهند که بوگاتی همیشه مرز میان طراحی جسورانه و مهندسی پیشرفته را به چالش کشیده است. گرچه این مدل‌ها هرگز فرصت درخشش در جاده‌ها را پیدا نکردند، اما یادآوری توانایی‌های بی‌نظیر بوگاتی برای خلق شگفتی و نوآوری در صنعت خودروسازی هستند.