کووید مزمن: ناتوانی مشابه پارکینسون و سکته مغزی

ابعاد ناتوانی در بیماران کووید مزمن

در این تحقیق، دانشمندان دانشگاه دیکن استرالیا ۱۲۱ فرد بزرگسال را که با کووید مزمن دست‌وپنجه نرم می‌کردند، مورد بررسی قرار دادند. آن‌ها با استفاده از دو پرسشنامه استاندارد جهانی، از جمله پرسشنامه ارزیابی ناتوانی سازمان بهداشت جهانی، تأثیر این بیماری را بر زندگی روزمره این افراد سنجیدند.

• ۸۶ درصد از شرکت‌کنندگان معیارهای «ناتوانی بالینی» را داشتند.
• سطح ناتوانی آن‌ها از ۹۸ درصد از جمعیت عمومی استرالیا بدتر بود.

این مطالعه تأکید می‌کند که کووید مزمن صرفاً یک بیماری ناراحت‌کننده نیست، بلکه یک وضعیت عمیقاً ناتوان‌کننده است که می‌تواند زندگی افراد را برای ماه‌ها یا حتی سال‌ها مختل کند.

تأثیر بر فعالیت‌های روزمره و کیفیت زندگی

نتایج این مطالعه نشان داد که اگرچه مبتلایان اغلب می‌توانستند نیازهای اولیه خود مانند غذاخوردن یا لباس‌پوشیدن را برطرف کنند، اما توانایی آن‌ها برای انجام کارهای پیچیده‌تر به شدت محدود شده بود. این محدودیت‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

• خانه‌داری
• مشارکت در فعالیت‌های اجتماعی
• کمک به جامعه

به‌طور متوسط، کیفیت کلی زندگی این افراد ۲۳ درصد پایین‌تر از جمعیت عمومی جامعه بود.

اهمیت گزارش‌های شخصی بیماران

این پژوهش بر اهمیت گزارش‌های خود بیماران تأکید می‌کند. از آنجایی که هیچ آزمایش تشخیصی مشخصی برای کووید مزمن وجود ندارد، اغلب متخصصان و پزشکان با شک و تردید این بیماری را تشخیص می‌دهند. بااین‌حال، این مطالعه نشان داد که گزارش‌های شخصی افراد، شاخص‌های معتبر و قابل اعتمادی از وضعیت سلامتی آن‌ها هستند و می‌توانند ابعادی از بیماری را که آزمایش‌های پزشکی قادر به ثبت آن نیستند، آشکار کنند.

برای مثال، «خستگی» در این بیماران صرفاً به معنای احساس خستگی نیست؛ بلکه می‌تواند به معنای از دست‌دادن تمرکز در حین رانندگی، رهاکردن سرگرمی‌ها یا فاصله‌گرفتن از دوستی‌های نزدیک باشد.

پژوهشگران خواستار تلاش‌های جدی‌تری برای مدیریت خستگی بیماران، ایجاد سازگاری در محیط‌های کاری و کمک به آن‌ها برای بازسازی ارتباطات اجتماعی‌شان شده‌اند تا بتوانند زندگی روزمره معمولی خود را بازیابند.

انتشار یافته‌ها

یافته‌های این مطالعه در «ژورنال سلامت عمومی استرالیا» منتشر شده است.