خبر کامل
بازگشت امید: احیای میمون‌های طلایی پوزه‌کوتاه در پارک ملی شن‌نونگجیا چین
در قلب کوهستان‌های مرکزی چین، پارک ملی شن‌نونگجیا، داستان شگفت‌انگیز بقا و احیای میمون‌های طلایی پوزه‌کوتاه را روایت می‌کند. این گونه نادر که زمانی در آستانه انقراض قرار داشت، اکنون به لطف تلاش‌های بی‌وقفه و فداکاری دانشمندان و محافظان محیط زیست، شاهد بازگشت امیدبخشی به طبیعت است.
تلاش برای بقا: از شکار تا حفاظت
تا دهه ۱۹۸۰، کوهستان‌های شن‌نونگجیا شاهد شکار بی‌رویه میمون‌ها برای گوشت و پوستشان بود. کشاورزان فقیر نیز به قطع گسترده درختان می‌پرداختند که منجر به تخریب زیستگاه این میمون‌ها شد. در نتیجه، جمعیت میمون‌های طلایی پوزه‌کوتاه در طبیعت به کمتر از ۵۰۰ قلاده کاهش یافت.
در سال ۱۹۹۱، پروفسور یانگ جینگ‌یوآن، فارغ‌التحصیل جوان، به این منطقه آمد. او که اکنون مدیر موسسه تحقیقات علمی پارک ملی شن‌نونگجیا است، زندگی خود را وقف درک و حفاظت از این زیرگونه در معرض خطر کرده است.
«خانه میمون‌ها توسط قطع درختان در حال نابودی بود و تعدادشان به سرعت کاهش می‌یافت. اکنون از آن محافظت می‌شود و آمار میمون‌ها واقعاً در حال بهبود است.»
درک دنیای میمون‌ها: زبان و ساختار اجتماعی
پروفسور یانگ، ۵۵ ساله، نه تنها زیستگاه میمون‌ها را بازسازی کرده، بلکه به درک عمیقی از رفتار و ارتباطات آن‌ها دست یافته است. او حتی قادر به تشخیص معنای بسیاری از صداهای آن‌هاست:
- «یییی»: به دیگران می‌گوید منطقه امن است و می‌توانند بیایند.
- «وو-کا»: به معنای خطر است و هشدار می‌دهد مراقب باشند.
این میمون‌ها دارای ساختار اجتماعی پیچیده‌ای هستند. یک نر غالب ممکن است سه تا پنج همسر و فرزندانشان را داشته باشد. این خانواده‌ها سپس گروه‌های بزرگ‌تری را تشکیل می‌دهند که می‌تواند بیش از صد قلاده باشد. نرهای مجرد نیز گروه‌های خود را تشکیل می‌دهند که گاهی اوقات نگهبانی می‌دهند.
رفتارهای اجتماعی آن‌ها شامل «روابط پنهانی» ماده‌ها، درگیری بر سر کنترل خانواده‌ها و حتی نبردهای قبیله‌ای برای قلمرو است. ماده‌های شش ساله برای جلوگیری از همخونی، خانواده خود را ترک کرده و به گروه دیگری می‌پیوندند. این حیوانات که تا حدود ۲۴ سال عمر می‌کنند، حتی زمان مرگ خود را نیز می‌دانند و به مکانی خلوت می‌روند تا تنها بمیرند.
تغییر نگرش: از تخریب‌گر تا محافظ
اگرچه پارک ملی در سال ۱۹۸۲ تأسیس شد، اما تغییر نگرش کشاورزان محلی سال‌ها به طول انجامید. فانگ جیکسی، یک محیط‌بان ۴۹ ساله که در این منطقه بزرگ شده، می‌گوید:
«مردم در این کوهستان‌ها بسیار فقیر بودند و گرسنگی یک نگرانی واقعی بود. هیچ مفهومی از حفاظت از حیوانات وحشی وجود نداشت. حتی پس از ممنوعیت قطع درختان، هنوز افرادی به طور غیرقانونی چوب می‌بریدند. تنها پس از یک دوره طولانی آگاهی‌سازی بود که آگاهی کشاورزان محلی تغییر کرد.»
بخشی از این آگاهی‌سازی، مشارکت دادن کشاورزان در نقش محافظان جنگل بود. اکنون، فانگ بخشی از تیمی است که تپه‌ها را گشت‌زنی می‌کند، مراقب شکارچیان غیرقانونی است و مهم‌تر از همه، مکان میمون‌ها را برای محققان ردیابی می‌کند تا بتوانند نحوه خواب، تغذیه و زاد و ولد آن‌ها را مطالعه کنند.
بازگشت امید: افزایش جمعیت و پوشش جنگلی
تلاش‌های گسترده برای حفاظت از سال ۲۰۰۵ با تشکیل یک تیم مطالعاتی تخصصی توسط پروفسور یانگ آغاز شد. این تیم یک سال کامل را صرف نزدیک شدن به گروه خاصی از میمون‌ها کرد تا اعتماد آن‌ها را جلب کند.
«آن‌ها ابتدا از ما بسیار می‌ترسیدند. وقتی ما را از دور می‌دیدند، همه فرار می‌کردند. اما ماه به ماه، فاصله‌ها از ۸۰۰ متر به ۵۰۰ متر، سپس ۲۰۰ متر کاهش یافت تا اینکه حیوانات به تیم اجازه دادند در میانشان باشند. من بسیار هیجان‌زده بودم زیرا بالاخره آن‌ها دوستان من شده بودند. هر روز می‌توانستیم با هم باشیم و ارتباط برقرار کنیم.»
عکس‌های قدیمی از اوایل کار تیم پروفسور یانگ، تپه‌هایی با پوشش درختی حدود ۶۰٪ را نشان می‌دهند. اما اکنون، گزارش‌ها حاکی از آن است که پوشش درختی به حدود ۹۶٪ رسیده است.
این زیبایی طبیعی، میلیون‌ها گردشگر را در سال‌های اخیر به این منطقه کشانده است. با این حال، مناطق حفاظت‌شده ویژه میمون‌ها به جز برای کارکنان تایید شده، برای عموم ممنوع است. در این مناطق، تجهیزات دوربین و فرستنده برای مشاهده میمون‌ها، خرس‌های سیاه، گرازها و سایر گونه‌های وحشی نصب شده است.
کشاورزانی که زمانی در دره‌های این منطقه زندگی می‌کردند، اکنون به مکان‌های دیگری منتقل شده‌اند تا به حفاظت از اکوسیستم کمک کنند. یکی از آن‌ها می‌گوید که از ترک زندگی دورافتاده و محروم خود خوشحال است و با حمایت دولت، اکنون یک مهمانخانه را اداره می‌کند و بسیار راضی‌تر است.
با وجود نرخ پایین تولید مثل میمون‌های ماده (یک فرزند هر دو سال یک بار) و نرخ بقای پایین فرزندان، جمعیت میمون‌ها از ۵۰۰ به بیش از ۱۶۰۰ قلاده افزایش یافته است و امید می‌رود در ۱۰ سال آینده از ۲۰۰۰ قلاده نیز فراتر رود.
«من بسیار خوشبین هستم. خانه آن‌ها اکنون بسیار خوب محافظت می‌شود. آن‌ها غذا و نوشیدنی دارند، هیچ نگرانی در مورد نیازهای زندگی ندارند و مهم‌تر از همه، تعدادشان در حال افزایش است.»
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
