کاهش ۶۰ درصدی واژگان طبیعت در زبان انسان طی دو قرن گذشته

در دو قرن گذشته، واژه‌هایی که انسان‌ها برای بیان ارتباط خود با طبیعت به کار می‌بردند، با کاهشی چشمگیر مواجه شده‌اند. بسیاری از کلمات مرتبط با طبیعت از زبان انسان‌ها محو شده‌اند؛ این روند به وضوح نشان می‌دهد که فاصله ما با جهان غیرانسانی روزبه‌روز در حال افزایش است. صنعتی‌سازی، شهرنشینی و سبک زندگی مدرن، توجه انسان‌ها را از محیط اطرافشان دور کرده و حتی زبان، که یکی از دقیق‌ترین آینه‌های فرهنگ و تجربه بشری است، دیگر به اندازه گذشته از طبیعت سخن نمی‌گوید.

مطالعه‌ای تازه به سرپرستی مایلز ریچاردسون، روانشناس دانشگاه دربی بریتانیا، نشان می‌دهد که حتی واژه‌هایی که برای توصیف ارتباط انسان با طبیعت استفاده می‌شوند، در حال کاهش هستند. برای بررسی این ارتباط در طول زمان، پایگاه داده‌های گوگل بوکس ان‌گرام ویور، شامل کتاب‌های منتشر شده بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۲۰۱۹، مورد تحلیل قرار گرفت. در این پژوهش، فراوانی استفاده از ۲۸ واژه کلیدی مرتبط با طبیعت، از جمله «رودخانه»، «چمنزار»، «منقار»، «ساحل» و «شاخه»، ارزیابی شد.

کاهش ۶۰ درصدی واژگان طبیعت از سال ۱۸۵۰

ریچاردسون در این مطالعه از به‌کارگیری نام گونه‌های خاص خودداری کرد، زیرا این نام‌ها اغلب جنبه‌ای فنی و غیرشخصی دارند و تحت‌تأثیر عوامل بیرونی مانند تغییر جمعیت حیات‌وحش یا افزایش راهنماهای شناسایی قرار می‌گیرند. نتایج بررسی‌ها حاکی از آن است که استفاده از واژه‌های مرتبط با طبیعت حدود ۶۰ درصد کاهش یافته است، به‌ویژه از سال ۱۸۵۰ که دوران رشد فزاینده صنعتی‌سازی و شهرنشینی آغاز شد.

ارتباط انسان با طبیعت طی دو قرن گذشته بیش از ۶۰ درصد کاهش یافته است.

محدودیت‌ها و همخوانی با پژوهش‌های پیشین

این تحلیل جدید، مانند هر پژوهش دیگری، دارای محدودیت‌هایی است. سوگیری می‌تواند ناشی از انتخاب متون موجود در مجموعه داده گوگل یا انتخاب واژه‌های نماینده طبیعت باشد، به عنوان مثال، حذف واژه‌های مرزی مانند «محصولات کشاورزی» یا «باغ» که طبیعت را با زندگی انسان پیوند می‌دهند. با این حال، نتایج به‌دست‌آمده با پژوهش‌های پیشین نیز همخوانی دارد. پژوهشگران مدرسه‌ی کسب‌وکار لندن در تحلیل سال ۲۰۱۷ خود بر کتاب‌های داستانی، اشعار و فیلم‌ها، به نتایج مشابهی دست یافته بودند.

مدل‌سازی کامپیوتری و شکاف نسلی

داده‌های کتاب‌ها با یک مدل کامپیوتری که برای شبیه‌سازی کاهش ارتباط انسان با طبیعت از سال ۱۸۰۰ تا ۲۰۲۰ طراحی شده بود، همبستگی نزدیکی نشان دادند. این مدل شبیه‌سازی تعامل انسان و طبیعت، با خطای کمتر از ۵ درصد، کاهش واقعی استفاده از واژه‌های طبیعت را بازتولید کرد. تطابق چشمگیر مدل با داده‌ها، با وجود فقدان قطعیت، نشان می‌دهد که این شبیه‌سازی احتمالاً نزدیک به حقیقت است.

در نهایت، شبیه‌سازی نیز نتیجه گرفت که ارتباط انسان با طبیعت طی دو قرن گذشته بیش از ۶۰ درصد کاهش یافته است. این کاهش عمدتاً به دلیل شکاف میان نسل‌ها رخ داده و اهمیت انتقال ارتباط انسان با طبیعت به کودکان را نیز آشکار می‌سازد؛ زیرا با افزایش شهرنشینی و تخریب محیط‌زیست، ارتباط کودکان با طبیعت به مراتب دشوارتر شده است.

اهمیت حیاتی ارتباط با طبیعت

به گفته ریچاردسون، ارتباط با طبیعت اکنون به عنوان عامل اصلی بحران زیست‌محیطی شناخته می‌شود و برای سلامت روان انسان نیز حیاتی است. حفظ این ارتباط، رفاه انسان و طبیعت را به هم پیوند می‌دهد. این پژوهش مهم در مجله زمین منتشر شده است.