خبر کامل
بحران آموزش در ایران: از افزایش ۶۰ درصدی قیمت کتاب تا بازماندگی یک میلیون دانشآموز

با آغاز سال تحصیلی جدید و فرارسیدن ماه مهر، بسیاری از خانوادههای ایرانی با چالشهای اقتصادی و آموزشی متعددی روبرو هستند. از افزایش چشمگیر هزینههای کتابهای درسی و لوازمالتحریر گرفته تا شهریههای سرسامآور مدارس غیرانتفاعی و کمبود امکانات در مدارس دولتی، نظام آموزشی کشور با بحرانی عمیق دست و پنجه نرم میکند که آینده تحصیلی میلیونها دانشآموز را تحتالشعاع قرار داده است.
افزایش سرسامآور هزینههای تحصیل
نخستین و مهمترین چالش پیش روی خانوادهها، افزایش ۶۰ درصدی قیمت کتابهای درسی است که ارتباط مستقیمی با نرخ دلار دارد. رئیس سازمان پژوهش و برنامهریزی آموزشی وزارت آموزش و پرورش اعلام کرده است که در صورت دلار ۷۰ هزار تومانی، حدود ۳۰۰۰ میلیارد تومان اعتبار برای تأمین کاغذ نیاز است که ۱۲۰۰ میلیارد تومان آن باید از محل پرداختی خانوادهها تأمین شود.
این افزایش قیمت تنها به کتابهای درسی محدود نمیشود. لوازمالتحریر و پوشاک مدرسه نیز با رشد شدید قیمت مواجه شدهاند. به عنوان مثال، یکی از والدین به نام فریبرز، از افزایش قیمت یونیفرم مدرسه از ۸۰۰ هزار تومان در سال گذشته به یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان در سال جاری گلایه کرده است.
«یونیفرم مدرسه سال گذشته ۸۰۰ هزار تومان بود، اما امسال به یک میلیون و ۸۰۰ هزار تومان رسیده است. متأسفانه جنس لباس سال گذشته هم کیفیت چندانی نداشت و زود خراب شد.»
علاوه بر این، شهریه مدارس غیرانتفاعی نیز جهشی بیسابقه داشته است. بسیاری از والدین با شهریههایی فراتر از انتظار مواجه شدهاند که منجر به موجی از گلایهها شده است. ریحانه، یک معلم، این وضعیت را بحرانی توصیف کرده و میگوید که والدین به دلیل سنگینی شهریهها، فرزندانشان را به مدارس دولتی منتقل میکنند که این امر باعث افزایش تراکم دانشآموزان در کلاسهای کوچک شده است.
کمبود فضا و امکانات آموزشی
در حالی که به نظر میرسد مدارس کلانشهرها هر سال بازسازی میشوند، آمارها نشان میدهد که وضعیت در پایتخت نیز مطلوب نیست. مدیرکل آموزش و پرورش تهران اعلام کرده است که برای رسیدن به شرایط آموزشی استاندارد، تهران به هشت هزار کلاس جدید نیاز دارد و ۸۰۴ مدرسه در این شهر فرسوده هستند و باید تخریب و بازسازی شوند.
این مشکل تنها مختص پایتخت نیست. در استانهایی مانند آذربایجانغربی نیز رشد جمعیت دانشآموزی سریعتر از توسعه زیرساختها بوده و سرانه آموزشی کاهش یافته است.
کمبود امکانات آموزشی، از جمله میز و صندلی، نیز مشهود است. تراکم دانشآموزان در کلاسها به حدی است که گاهی سه نفر بر روی یک نیمکت مینشینند. در چنین شرایطی، هوشمندسازی مدارس که در عصر تکنولوژی یک ضرورت محسوب میشود، به رؤیایی دستنیافتنی تبدیل شده است. آرش، یک دندانپزشک، بر اهمیت آموزش با لوازم دیجیتال تأکید میکند و میگوید:
«ما در عصر تکنولوژی هستیم و آموزش با لوازم دیجیتال یک امر بسیار مهم است. در حالی که مهمترین اسباببازی بچهها تلفن همراه و لپ تاپ شده است، چطور همچنان با تخته و ماژیک به آنها ریاضی یاد میدهید؟ اگر مدارس هوشمندسازی شود جذابیت تحصیلی برای دانشآموزان بیشتر خواهد شد.»
چالشهای معلمان و کیفیت آموزش
مشکلات بنیادی در حوزه تعلیم و تربیت تنها به امکانات فیزیکی محدود نمیشود. پایین بودن حقوق معلمان و کمبود نیرو، به یکی از چالشهای اصلی آموزش تبدیل شده است. وزیر آموزش و پرورش تأکید کرده است که حقوق معلمان پایینترین میزان در میان ۸۵ دستگاه دیگر است و این مسئله به یک آسیب جدی برای نظام تعلیم و تربیت تبدیل شده است.
مصطفی، که سالها در خارج از ایران تحصیل کرده، به وضعیت حقوق معلمان در کشورهایی مانند مالزی اشاره میکند که معلمان بیش از ۴۰۰۰ رینگیت دریافت میکنند، زیرا به عنوان پرورشدهندگان نسل آینده مورد حمایت قرار میگیرند.
علاوه بر این، برخورد نامناسب برخی مدیران و معلمان با والدین و دانشآموزان نیز به این چالشها افزوده است. وزیر آموزش و پرورش به نمونهای از بیاحترامی یک مدیر مدرسه به والدین اشاره کرده و این رفتار را ناشایست دانسته است.
علیرضا، یکی از والدین، با وجود کمکهای مالی سالانه برای بهبود کیفیت آموزش، از عدم نتیجهگیری مطلوب گلایه میکند:
«هر سال برای بالا رفتن کیفیت آموزش و رفع فرسودگی مدارس از هیچ کمکی دریغ نمیکنم. اما وقتی آخر سال حساب میکنم، نصف شهریه مدارس غیردولتی را در مدرسه دولتی هزینه کردهام، نتیجه دندانگیر نیست.»
محمد داوری، کارشناس آموزش، هشدار میدهد که کیفیت پایین آموزش منجر به پدیدهای شده است که در آن جامعهای با سواد خواندن و نوشتن وجود دارد، اما عملاً بیسواد است. این وضعیت در هزاره سوم، زمانی که بسیاری از کشورها مشکلات آموزشی خود را حل کردهاند، بسیار نگرانکننده است.
پیامدهای مشکلات: بازماندگی از تحصیل
یکی از جدیترین پیامدهای این مشکلات، بازماندگی از تحصیل است. بر اساس آمارهای رسمی، نزدیک به یک میلیون کودک و نوجوان ۶ تا ۱۷ ساله به دلایل مختلف در مدرسه حضور ندارند. روزنامه اطلاعات گزارش داده است که تعداد بازماندگان از تحصیل در گروههای سنی مختلف از سال تحصیلی ۱۳۹۵-۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲-۱۴۰۳ در مجموع حدود ۳۳ درصد افزایش داشته است.
مسائل اقتصادی در رأس این دلایل قرار دارند. برخی مدارس دولتی برای کلاسهای فوق برنامه، سالانه میلیونها تومان از والدین دریافت میکنند که خانوادههای کمبضاعت قادر به پرداخت آن نیستند و این امر باعث عقبماندگی دانشآموزان میشود. روانشناسان معتقدند که این وضعیت میتواند انگیزه دانشآموز برای تحصیل را کمرنگ کرده و در نهایت منجر به ترک تحصیل شود.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
