کاهش ۶۰ درصدی ارتباط انسان با طبیعت در ۲۰۰ سال گذشته

کاهش ۶۰ درصدی ارتباط با طبیعت و بازتاب آن در زبان

برای سنجش میزان این گسست تاریخی، محققان به سراغ منبعی غیرمنتظره اما غنی رفتند: کتاب‌ها. با استفاده از ابزار Google Books، آنها فراوانی استفاده از ۲۸ کلمه مرتبط با طبیعت (مانند رودخانه، چمنزار، شکوفه و شاخه) را در کتاب‌های منتشرشده بین سال‌های ۱۸۰۰ تا ۲۰۱۹ مورد بررسی قرار دادند. نتایج به وضوح نشان‌دهنده یک روند نگران‌کننده بود.

یافته‌ها حاکی از آن است که استفاده از کلمات توصیف‌کننده طبیعت با یک کاهش شدید ۶۰ درصدی مواجه شده است. این روند کاهشی به‌ویژه از اواسط قرن نوزدهم، همزمان با رشد سریع صنعتی‌شدن و شهرنشینی، شتاب گرفته است.

مدل‌سازی کامپیوتری و نقش انتقال بین نسلی

محققان تنها به تحلیل کتاب‌ها بسنده نکردند؛ آنها یک مدل کامپیوتری پیشرفته ساختند تا کاهش ارتباط انسان با طبیعت را بر اساس عواملی مانند شهرنشینی و مهم‌تر از همه، قطع‌شدن انتقال بین نسلی شبیه‌سازی کنند.

نتیجه این مدل‌سازی حیرت‌انگیز بود: نمودار تولیدشده توسط مدل کامپیوتری، با خطای کمتر از ۵ درصد، دقیقاً با نمودار کاهش استفاده از کلمات طبیعت در کتاب‌ها مطابقت داشت. این تطابق خیره‌کننده نشان می‌دهد که دلیل اصلی این گسست، این است که والدین دیگر ارتباط و تجربه خود با طبیعت را به فرزندانشان منتقل نمی‌کنند و هر نسل، با آگاهی و تجربه کمتری از دنیای طبیعی بزرگ می‌شود.

راهکارهای تحول‌آفرین برای بازگشت به طبیعت

به گفته محققان، ارتباط با طبیعت اکنون به عنوان یکی از دلایل ریشه‌ای بحران زیست‌محیطی پذیرفته شده است. آنها تأکید می‌کنند که طرح‌های ساده برای تشویق مردم به تعامل با طبیعت، اگرچه برای سلامت روان مفید هستند، اما برای معکوس‌کردن این روند بلندمدت کافی نیستند.

مدل کامپیوتری آنها نشان می‌دهد که برای ایجاد یک تغییر واقعی، به اقدامات تحول‌آفرین نیاز داریم. برای مثال، افزایش ۳۰ درصدی فضای سبز در یک شهر کافی نیست؛ ما ممکن است نیاز داشته باشیم که شهرها را ۱۰ برابر (۱۰۰۰ درصد) سبزتر کنیم. مؤثرترین راهکارها، تمرکز بر روی ایجاد ارتباط با طبیعت در کودکان خرد و خانواده‌ها (مانند مهدکودک‌های جنگلی) و سبزکردن رادیکال محیط‌های شهری است.

نشانه‌های امیدبخش؟

نکته امیدوارکننده و عجیبی که در این پژوهش یافت شد، این بود که به نظر می‌رسد روند کاهش استفاده از کلمات طبیعت از سال ۱۹۹۰ به بعد، کمی معکوس شده است. دلیل این موضوع هنوز مشخص نیست؛ شاید نشانه‌ای از یک آگاهی زیست‌محیطی جدید باشد یا صرفاً یک روند ادبی. این یافته‌ها در ژورنال Earth منتشر شده است.