آیکون خبر

خبر کامل

سیارک بنو: جرمی باستانی‌تر از منظومه شمسی و حامل اسرار حیات

سیارک بنو: جرمی باستانی‌تر از منظومه شمسی و حامل اسرار حیات

سیارک بنو، جرمی فضایی با قدمتی فراتر از منظومه شمسی، اکنون در کانون توجه دانشمندان ناسا قرار گرفته است. بررسی‌های اخیر روی نمونه‌های بازگردانده شده از این سیارک، نه تنها پنجره‌ای به گذشته ۴.۶ میلیارد ساله جهان هستی می‌گشاید، بلکه سرنخ‌های جدیدی درباره منشأ حیات و تاریخچه خشونت‌بار کیهان ارائه می‌دهد.

ماموریت OSIRIS-REx و کشف ذرات پیش‌خورشیدی

در سال ۲۰۱۶، ناسا ماموریت OSIRIS-REx را با هدف جمع‌آوری نمونه از سیارک بنو آغاز کرد. کاوشگر ناسا در سال ۲۰۲۰ به این سیارک رسید و پس از فرودی کوتاه، موفق به جمع‌آوری مقادیری سنگ و غبار شد. این نمونه‌ها در سال ۲۰۲۳ به زمین بازگشتند و از آن زمان، دانشمندان با جدیت مشغول بررسی ترکیبات آن‌ها هستند.

تصویری از سیارک بنو

سیارک بنو با قطر تقریبی ۵۰۰ متر، فاصله زیادی با زمین ندارد و هر ۶ سال یکبار در نزدیک‌ترین فاصله به سیاره ما قرار می‌گیرد. بر اساس برآوردهای ناسا، این احتمال وجود دارد که بنو تا یک قرن دیگر با زمین برخورد کند، که همین امر علاقه دانشمندان را به بررسی دقیق‌تر آن دوچندان کرده است. داده‌های به‌دست آمده از نمونه‌ها نشان می‌دهد که این سیارک ارزش سال‌ها انتظار را داشته است.

این داده‌ها به ما امکان می‌دهند تا از وضعیت جهان هستی پیش از شکل‌گیری منظومه شمسی آگاه شویم و در واقع، سفری به ۴.۶ میلیارد سال پیش داشته باشیم. در گذشته، بنو بخشی از یک جرم فضایی بسیار بزرگتر با قطر ۱۰ کیلومتر و محیطی کاملاً فعال بوده است.

گذشته خشونت‌بار سیارک مادر بنو

تاکنون سه مقاله مهم در رابطه با نمونه‌های این سیارک منتشر شده است. یکی از این مقالات به گذشته خشن سیارک مادر بنو اشاره می‌کند. به نظر می‌رسد مجموعه‌ای از رخدادهای پیچیده در نهایت به برخوردی مرگبار منجر شده است.

غبارها و مواد موجود در سیارک بنو به مناطق مختلفی تعلق دارند. برخی نشان می‌دهند که این سیارک زمانی در نزدیکی خورشید قرار داشته، در بازه‌ای فوق‌العاده از خورشید فاصله گرفته، اما همچنان درون مرز منظومه شمسی بوده است. ظاهراً برای مدتی نیز کاملاً در فضای میان‌ستاره‌ای حضور داشته است.

تصویری از سیارک بنو در فضا

دانشمندان با بررسی ایزوتوپ‌ها و عناصر موجود در غبار بنو به این نتایج دست یافته‌اند. ایزوتوپ‌هایی که در منظومه شمسی شکل می‌گیرند، ساختار متفاوتی با ایزوتوپ‌های به‌وجود آمده در فضای میان‌ستاره‌ای دارند.

  • اولین بار، سیارک مادر بنو در بخش بیرونی منظومه شمسی، کمی دورتر از مشتری و زحل شکل گرفته است.
  • پس از مدتی، یک مهمان ناخوانده وارد منظومه شمسی شده و سبب تکه‌تکه شدن این سیارک شده است.
  • تکه‌ها پس از این رخداد کنار هم قرار گرفته و متلاشی شده‌اند. این اتفاق ممکن است بارها تکرار شده باشد.
  • در نهایت، سیارک بنو از این فرآیندهای پیچیده تشکیل شده است.

نشانه‌هایی از شکل‌گیری حیات

دانشمندان متوجه شدند که سیارک مادر بنو در لحظات اولیه شکل‌گیری، مقدار قابل توجهی یخ و گردوغبار را به خود جذب کرده است. با گذشت زمان، گرما باعث ذوب شدن یخ و ترکیب آن با سایر مواد موجود شده است. در نتیجه، در نمونه‌های کنونی می‌توان ترکیبات حاوی آب را نیز مشاهده کرد.

نمونه‌های جمع‌آوری شده از سیارک بنو

نکته عجیب‌تر اینکه روی بنو، غبارهایی از ذرات پیش‌خورشیدی نیز دیده می‌شود. این ذرات معمولاً در اطراف ستاره‌های در حال مرگ وجود دارند، به این معنی که قدمت آن‌ها به قبل از شکل‌گیری منظومه شمسی و خورشید می‌رسد. برخی احتمال می‌دهند که این ذرات از طریق تونل‌های کیهانی به منظومه شمسی آمده و روی بنو نشسته‌اند. در هر صورت، آن‌ها می‌توانند اطلاعات ارزشمندی از دنیای پیش از خورشید ارائه کنند.

اگرچه روی سیارک بنو هیچ نشانه مستقیمی از حیات وجود ندارد، اما ترکیبات موجود در آن نشان می‌دهند که بلوک‌های سازنده حیات به شکل ناگهانی در منظومه شمسی شکل نگرفته‌اند. به نظر می‌رسد حیات به صورت تدریجی و از فضای میان‌ستاره‌ای وارد منظومه شمسی شده است و سیارک‌هایی مانند بنو احتمالاً در انتقال آن نقش داشته‌اند.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗