نمرات خوب منتقدان برای فیلم The Toxic Avenger با بازی پیتر دینکلیج

داستان یک قهرمان غیرمنتظره

داستان فیلم حول محور وینستون گوز، یک نظافتچی زخم‌خورده و درمانده می‌چرخد. زندگی وینستون پس از مواجهه با زباله‌های سمی، دستخوش تحولی عجیب می‌شود و او به یک قهرمان سبزپوست، نیرومند و غیرعادی به نام Toxic Avenger تبدیل می‌گردد. این قهرمان با یک تِی در دست، به نبرد با نیروهای شرور، از جمله شرکت‌های بزرگ دارویی و فساد صنعتی می‌رود تا از جامعه و پسرخوانده‌اش دفاع کند.

تیم بازیگری و سبک فیلم

علاوه بر پیتر دینکلیج، بازیگران مطرح دیگری چون جیکوب ترمبلی، تیلور پیج، الایجا وود و کوین بیکن در این اثر سینمایی به ایفای نقش پرداخته‌اند. «انتقام‌جوی سمی» با بهره‌گیری از طنزی سیاه، خشونت اغراق‌شده و تمی طنزآمیز، تجربه‌ای خنده‌دار و پرهیجان را برای مخاطبان خود فراهم آورده است.

منتقدان بر این باورند که فیلم سینمایی The Toxic Avenger، همانند نسخه اصلی، برای همه مناسب نیست؛ اما تماشاگرانی که به دنبال تجربه‌ای به‌شدت خونین و به همان اندازه احمقانه و سرگرم‌کننده هستند، از تماشای آن ناامید نخواهند شد.

امتیازات و نظرات منتقدان

تاکنون، این فیلم توانسته است در وب‌سایت راتن تومیتوز از ۱۰۵ نقد، امتیاز ۸۳ درصد را کسب کند. همچنین در وب‌سایت متاکریتیک، بر اساس ۲۰ نقد منتشر شده، امتیاز ۶۷ از صد برای آن به ثبت رسیده است. در ادامه، خلاصه‌ای از نظرات منتقدان برجسته درباره این فیلم را مشاهده می‌کنید:

• راتن تومیتوز: ۱۰۵ نقد – امتیاز ۸۳ درصد
• متاکریتیک: ۲۰ نقد – امتیاز ۶۷ از صد

برگزیده نظرات منتقدان:

Film Threat | بابی لپیر (۹۰/۱۰۰): بازیگران فیلم در هر زمینه‌ای بی‌نقص هستند و هرکدام ترکیب درستی از جدیت و طنز را به نقش خود می‌آورند. این فیلم بی‌تردید تجربه‌ای فوق‌العاده سرگرم‌کننده در سینما است، با ارجاعات و اشاراتی کافی که حتی سرسخت‌ترین طرفداران را راضی خواهد کرد.

The Playlist | وارن کانترل (۸۳/۱۰۰): جلوه‌های ویژه دیجیتال ارزان‌قیمت و پر از خون‌پاشی، به ریشه‌های تروما وفادار می‌مانند، در حالی که طراحی لباس، گریم و صحنه‌های عملی، نشان‌دهنده احترام سازندگان به همان سنت است. بلیر و تیمش این را به‌خوبی درک کرده‌اند و همین باعث می‌شود فیلم بهتر عمل کند.

Original-Cin | توم ارنست (۸۳/۱۰۰): فیلم The Toxic Avenger بازمی‌گردد، نه به عنوان کپی ارزان و شوک‌آوری از گذشته، بلکه به‌عنوان همراهی شایسته برای نسخه کثیف و درخشان لوید کافمن. این فیلم ادای دینی دلگرم‌کننده و در عین حال مملو از خشونت وحشتناک به یکی از دوست‌داشتنی‌ترین آثار مستقل تاریخ سینماست.

Slashfilm | جیکوب هال (۷۵/۱۰۰): بلیر فیلمی ساخته که انگار برای سرگرمی خودش طراحی شده است و خوشحالم که وجود دارد. این‌طور حس می‌شود که او از چیزی فرار کرده و موفق به ساختش شده است.

RogerEbert.com | سایمون آبرامز (۷۵/۱۰۰): بازیگران فیلم به‌خوبی وظیفه خود را درک می‌کنند و همین حتی ضعیف‌ترین بخش‌ها را هم محکم‌تر جلوه می‌دهد. در عین حال، پرداخت فنی بهتر و حس قوی‌تری از زمان‌بندی کمدی وجود دارد که شاید انتظارش را از یک بازسازی The Toxic Avenger نداشته باشید.

Variety | مایکل نوردین (۷۰/۱۰۰): این فیلم در اصل یک شوخی درونی است، اما در عین حال می‌خواهد شما هم در آن شریک باشید.

IndieWire | کتی ریف (۶۷/۱۰۰): در نسخه بلر از The Toxic Avenger، شوخی‌های فرعی همان جوهره فیلم هستند و باقی بخش‌ها بیشتر نقش پرکننده دارند.

IGN | امیلیا امبروینگ (۶۰/۱۰۰): هرچه فیلم در زمینه «ابلهانه بودنِ به حدی که خوب از کار درآید» کمبود دارد، با قلب گرم و صحنه‌های خونین عملی جبران می‌کند. حضور کوین بیکن و پیتر دینکلیج در نقش‌هایشان و لذتی که از بازی می‌برند نیز به فیلم جان تازه‌ای داده است.

Empire | سوفی بوچر (۶۰/۱۰۰): یک سفر سرگرم‌کننده و سبک‌سرانه در دنیایی عجیب و در عین حال خوش‌ساخت؛ فیلم The Toxic Avenger داستانی دوست‌داشتنی از یک قهرمان بی‌ادعاست که خنده‌های زیادی را به همراه دارد. درست در نقطه مقابل «سمّی» بودن.

Slant Magazine | استیون اسکیف (۵۰/۱۰۰): با این حال، کشیده شدن فیلم به جهات مختلف باعث شده این The Toxic Avenger تقریباً از هم بپاشد.

The Guardian | پیتر بردشاو (۴۰/۱۰۰): گروه بازیگران توانمند هم نمی‌توانند چندان کاری برای نجات فیلم انجام دهند، چرا که بیشتر اوقات بی‌علاقه کننده و بی‌مزه است. به عنوان یک هجو یا تقلید از فیلم‌های ابرقهرمانی و ترسناک، کاملاً تاریخ‌گذشته به نظر می‌رسد و در جایگاه خودش به‌عنوان یک کمدی ترسناک، نه ترسی ایجاد می‌کند و نه خنده‌ای.