کشف جزئیات جدید از کشتی تاریخی «ترا نوا» در اعماق اقیانوس

برای اولین بار، یکی از مشهورترین کشتی‌های غرق‌شده قطبی، «ترا نوا»، با جزئیات کامل در بستر دریا فیلم‌برداری شده است. این کشتی بیش از یک قرن پیش، کاپیتان اسکات و مردانش را در سفر نافرجامشان برای رسیدن به قطب جنوب همراهی کرد.

این گروه بریتانیایی در رقابت برای رسیدن به قطب شکست خوردند و در سال ۱۹۱۲ در مسیر بازگشت جان باختند. تصاویر جدید، کشتی «ترا نوا» را پوشیده از حیات دریایی نشان می‌دهد، اما ویژگی‌های کلیدی این کشتی چوبی از جمله چرخ، وینچ و دکل آن همچنان قابل مشاهده است.

تاریخچه و غرق شدن «ترا نوا»

کشتی «ترا نوا» در عمق ۱۷۰ متری سواحل گرینلند قرار دارد. این کشتی پس از سفر قطبی با اسکات، به خدمت خود ادامه داد و سرانجام در سال ۱۹۴۳ در حین حمل تدارکات برای پایگاه‌های ایالات متحده در طول جنگ جهانی دوم غرق شد.

«ترا نوا» در سال ۲۰۱۲ کشف شد، اما این اکتشاف جدید اولین فرصت برای ثبت تصاویر گسترده از این لاشه کشتی بوده است.

لیتون رالی، مدیر سیستم‌های علمی در REV Ocean، می‌گوید: "دیدن این بخش‌های مهم از لاشه کشتی واقعاً الهام‌بخش بود. چرخ کشتی کاملاً سالم در میان بقایای بخش عقبی لاشه قرار داشت. وقتی به افرادی فکر می‌کنید که آنجا ایستاده‌اند و «ترا نوا» را از میان یخ‌ها هدایت کرده‌اند، مانند کاپیتان اسکات... حس می‌کردم، وای، اگر آن چرخ کشتی می‌توانست حرف بزند، می‌توانست تاریخ شگفت‌انگیزی را روایت کند."

ویژگی‌های فنی و ماموریت قطبی

«ترا نوا» یکی از بهترین کشتی‌های قطبی زمان خود بود و به مدت ۶۰ سال دریانوردی کرد. این کشتی ۵۷ متر (۱۸۷ فوت) طول داشت و بدنه چوبی آن در برخی نقاط یک متر ضخامت داشت تا به آن در شکستن یخ‌های دریا کمک کند.

مردان کاپیتان اسکات در سال ۱۹۱۰ عازم قطب جنوب شدند. یک برنامه علمی جامع برای سفر «ترا نوا» برنامه‌ریزی شده بود – همراه با هدف اولین بودن در رسیدن به قطب جنوب.

اسکات، همراه با ادوارد ویلسون، هنری باورز، لارنس اوتس و ادگار ایوانز، تلاش می‌کردند تاریخ‌ساز شوند. پس از پیمودن صدها مایل، گروه بریتانیایی در ژانویه ۱۹۱۲ به قطب رسیدند، اما متوجه شدند که یک تیم نروژی به رهبری روآلد آموندسن از آنها پیشی گرفته است.

سرنوشت غم‌انگیز کاپیتان اسکات و یارانش

یک پرچم سیاه، که توسط آموندسن کاشته شده بود، اکنون در موسسه تحقیقات قطبی اسکات (SPRI) در کمبریج به همراه سایر اقلام از «ترا نوا» به نمایش گذاشته شده است.

دیوید واترهاوس، متصدی موزه قطبی در SPRI، گفت: "قلب آنها باید با دیدن این پرچم سیاه در برابر سفیدی قطب جنوب فرو ریخته باشد."

گروه بریتانیایی دلسرد، سفر بازگشت دشوار خود را به پایگاهشان آغاز کردند. اما آنها با آب و هوای غیرمعمول بدی روبرو شدند و ادگار ایوانز پس از سقوط در حین پایین آمدن از یک یخچال طبیعی جان باخت.

چند هفته بعد، کاپیتان اوتس چادر مردان را ترک کرد. آخرین کلمات او در دفتر خاطرات اسکات ثبت شده است: "من فقط می‌روم بیرون و ممکن است مدتی طول بکشد." او هرگز دوباره دیده نشد.

اسکات، باورز و ویلسون به راه خود ادامه دادند و آخرین اردوگاه خود را برپا کردند، اما در محاصره یک کولاک یخبندان با تدارکات رو به کاهش، هر سه نفر جان باختند.

یک گروه جستجو، آخرین اردوگاه آنها را تنها ۱۱ مایل دورتر از یک انبار تدارکات که می‌توانست غذا و سوخت را برای آنها فراهم کند، کشف کرد.

نقش «ترا نوا» در اعلام خبر

«ترا نوا» نقش مهمی در اعلام خبر مرگ آنها ایفا کرد.

نائومی بونهام، بایگان در SPRI، توضیح داد: "در ژانویه ۱۹۱۳، «ترا نوا» به کیپ ایوانز در قطب جنوب رسید تا گروه ساحلی را سوار کند، و آنها انتظار داشتند کاپیتان اسکات و گروه قطبی او را همزمان سوار کنند. اما وقتی رسیدند، خبر غم‌انگیز را فهمیدند."

دفترچه ثبت وقایع کشتی نشان می‌دهد که مردان بر اثر "قرار گرفتن در معرض سرما و کمبود" جان باخته‌اند. این کشتی به نیوزلند سفر کرد، جایی که پایان غم‌انگیز سفر «ترا نوا» به جهان اعلام شد.

حیات جدید در اعماق

دیوید واترهاوس می‌گوید تصاویر جدید از اعماق، فرصت دیگری برای بازگویی داستان اسکات فراهم می‌کند.

او گفت: "این داستانی است که واقعاً همه چیز را دارد - قهرمانی، تراژدی. و، حدس می‌زنم، ما بریتانیایی‌ها یک بازنده را دوست داریم، و آنها آنقدر به اولین بودن در قطب و زنده برگشتن نزدیک بودند."

کشتی که شاهد این همه تاریخ بود، اکنون وجود بسیار متفاوتی در زیر امواج در انتهای دیگر سیاره دارد. وضعیت آن خوب نیست. در حالی که مرکز کشتی نسبتاً سالم است، آسیب زیادی در قسمت عقب وجود دارد و کمان به دو نیم تقسیم شده است.

اما لیتون رالی می‌گوید این کشتی به یک صخره حیات تبدیل شده است.

"پر از ماهی است، مرجان‌ها روی آن رشد کرده‌اند - با اقیانوس یکی شده است."