تحلیل ایندین اکسپرس از تقابل ایران و هند در جام کافا

روزنامه ایندین اکسپرس در تحلیلی جامع به بررسی رویارویی تیم‌های ملی فوتبال ایران و هند در چارچوب رقابت‌های کافا پرداخته است. این تحلیل با تمرکز بر آرایش دفاعی خالد جمیل، سرمربی هند، به عملکرد تیمش در مهار حملات ایران تا دقیقه ۸۹ اشاره می‌کند. همچنین، تصمیمات تاکتیکی سرمربی جدید هند، استفاده از بازیکنان هجومی در نیمه دوم و تأثیر ورود ستاره‌های ایران در دقایق پایانی مورد توجه قرار گرفته است.

عملکرد دفاعی مستحکم تیم ملی فوتبال هند در برابر ایران، که در بین ۲۰ تیم برتر جهان قرار دارد، باعث شد این تیم تا دقیقه ۸۹ تنها با یک گل عقب باشد. با این حال، دو گل دیرهنگام، اختلاف سطح کیفی دو تیم را به وضوح نشان داد.

آرایش دفاعی و مالکیت توپ

اگر کسی دیدار تیم ملی هند مقابل ایران در جام کافا را تماشا کرده باشد، تقریباً می‌توانست تصور کند که در سال ۲۰۱۸ است. تمامی نشانه‌ها همان بود: چینش ۴-۵-۱ هند با حضور هر ۱۱ بازیکن در سه خط، کاملاً در نیمه خودی مستقر بودند. حریف به شدت هجومی و پیوسته در حال فشار بود، در حالی که دفاع هند توپ را به دورترین نقطه زمین می‌فرستاد و از خط حمله توقع غیرممکن داشت. کنترل در میانه زمین تقریباً وجود نداشت؛ بر اساس گزارش پخش، هند تنها ۲۳٪ مالکیت توپ را در طول بازی در اختیار داشت.

تنها چیزی که کم بود، فریادهای استیون کنستانتین (سرمربی سابق) از کنار زمین بود. اما پس از پیروزی هند مقابل تاجیکستان در هفته گذشته، سرمربی جدید، خالد جمیل، به تصمیم خود پایبند ماند و هدفش کسب نتیجه‌ای مثبت، یا حداقل فوتبالی مثبت، در برابر ایرانی‌ها بود.

عملکرد هند و جایگاه ایران

دو گل دیرهنگام باعث شد هند با نتیجه ۰-۳ در تاجیکستان شکست بخورد؛ مقابل تیمی بسیار برتر که معمولاً در جام جهانی با ۳۲ تیم حضور دارد، جزو ۴ تیم برتر آسیاست و همین هفته وارد ۲۰ تیم برتر فیفا شده است. اگرچه نتیجه ممکن است جذاب به نظر نرسد، اما نگه داشتن ایران با ترکیب تقریباً کامل تنها با یک گل تا دقیقه ۸۹، برای تیم هند که اخیراً در کسب نتیجه مشکل داشته، عملکرد نسبتاً مثبتی بود.

مدیریت منابع و تعویض‌های هجومی

از نظر فنی، نوع مدیریت منابع توسط سرمربی هند نویدبخش بود. جمیل تصمیم گرفت برخی از بهترین بازیکنان هجومی کشور را در شروع بازی روی نیمکت نگه دارد. لالیانزوالا چانگته، ماهش سینگ ناروام و مانویر سینگ در ترکیب اولیه نبودند، اما هر سه در نیمه دوم و پس از دریافت گل اول در دقیقه ۵۹ به زمین آمدند. گل اول ایران حاصل از برتری هوایی و ضربه امیرحسین حسین‌زاده بود. هند در نیمه اول بدون اینکه گلی دریافت کند، موفق شد ایران را عقب نگه دارد، حتی با اینکه چندین کرنر به حریف داد.

در نیمه دوم، زمانی که غول‌های آسیایی خسته شدند، جمیل بازیکنان هجومی خود را وارد بازی کرد؛ حرکتی که توانایی او در استفاده از هر مزیت ممکن را نشان می‌دهد. این رویکرد ادامه بازی اول او به عنوان سرمربی هند بود: استفاده از موقعیت‌های ایستگاهی و بهره‌برداری از بازیکنان موجود.

اما اختلاف کیفیت واضح را نمی‌توان با استراتژی پنهان کرد.

ضعف‌های دفاعی و گل‌های پایانی

هند پس از دقیقه ۷۰ کمی کنترل پیدا کرد. پیش از آن، خط میانی هنگام در اختیار داشتن توپ عملاً کارایی نداشت، اما ورود جیکسون سینگ تا حدی بهبود ایجاد کرد. نشانه‌های یک بازی انتقالی کم‌کم ظاهر شد، بخشی از آن به دلیل کاهش سرعت ایران بود. اما درست وقتی به نظر می‌رسید که تنها گل تعیین‌کننده نتیجه خواهد بود، ضعف‌های دفاعی هند به شکل دردناکی آشکار شد.

مهدی طارمی که اخیراً پس از فصل حضور در اینتر میلان به المپیاکوس پیوسته بود، به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و بلافاصله در دقیقه ۸۹ تأثیر گذاشت. او توپ را با پاس به علی‌رضا جهانبخش فرستاد تا در موقعیت تک‌به‌تک با دروازه‌بان هند قرار گیرد. ساندو اولین ضربه را مهار کرد، اما توپ به تیر برخورد کرد و به علی علیپور رسید تا گل دوم ایران را به راحتی وارد دروازه کند. مدافعان هند در هیچ یک از سه شوت متوالی موفق به مهار توپ نشدند.

آخرین ضربه در وقت‌های اضافه رخ داد، وقتی جهانبخش طارمی را صاحب توپ کرد و مهاجم بدون اشتباه گل سوم ایران را به ثمر رساند.

رویکرد دفاعی هند در برابر تیم‌های برتر

شکست‌های هند مقابل استرالیا در جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۳، قطر در مقدماتی جام جهانی و حالا ایران، نشان می‌دهد که این تیم در مقابل برخی از بهترین تیم‌های آسیا، ترجیح داده «اتوبوس پارک کند». این تنها رویکرد منطقی برای سیستمی است که به طور مداوم نتوانسته بازیکنانی تولید کند که بتوانند در سطح آسیا بازی کنند.

با وجود یک پیروزی و یک شکست (هر دو مقابل تیم‌هایی در رده بالاتر)، جمیل شروع به مشخص کردن سبک بازی تیمش کرده است. این دیگر هند تحت نظر ایگور استیماچ نیست که اردوهای طولانی قبل از فصل داشت و سپس تلاش می‌کرد بازی بین‌المللی‌ای داشته باشد که هیچ شباهتی به بازی داخلی نداشت.

چالش آینده: بازی با افغانستان

مسابقه بعدی مقابل افغانستان، تیمی که برای هند چالش‌برانگیز است، جالب توجه خواهد بود. در پنج بازی اخیر، افغان‌ها سه تساوی و یک پیروزی داشته‌اند. اگر جمیل نتواند پیروزی کسب کند، سقوط هند حتی در سطح جنوب آسیا می‌تواند عمیق‌تر شود. نتیجه مقابل ایران قابل پیش‌بینی بود و پذیرفته شد، اما افغانستان می‌تواند ضربه واقعی برای هند در این تورنمنت باشد.