کانابیس و خوددرمانی: افزایش خطر پارانویا در مصرف‌کنندگان

یافته‌های کلیدی مطالعه «کانابیس و من»

این پژوهش جامع، با مشارکت ۳,۳۸۹ مصرف‌کننده فعلی و سابق کانابیس بالای ۱۸ سال، ابعاد مختلفی از مصرف این ماده را روشن کرده است. نتایج نشان می‌دهد که انگیزه اولیه مصرف، نقش مهمی در الگوی مصرف و پیامدهای روانی آن دارد.

• افزایش پارانویا: افرادی که کانابیس را برای درمان اضطراب، افسردگی یا درد مصرف می‌کردند، نمرات پارانویای بالاتری داشتند و برای مدت طولانی‌تری از این ماده استفاده می‌کردند.
• مصرف طولانی‌مدت: دکتر تام فریمن، نویسنده ارشد این مطالعه از دانشگاه بث، تأکید کرد: «اگر کسی برای خوددرمانی از کانابیس استفاده کند، این می‌تواند به یک الگوی مصرف مزمن و طولانی‌مدت منجر شود.»

جزئیات گزارش‌های پژوهشی

مطالعه «کانابیس و من» در قالب دو گزارش مجزا منتشر شده که هر یک به جنبه‌های خاصی از مصرف کانابیس می‌پردازند.

گزارش اول: الگوهای مصرف و میزان دوز

اولین گزارش نشان داد که به طور متوسط، مصرف‌کنندگان هفته‌ای ۱۰ تا ۱۷ سیگار کانابیس یا ۲۰۶ واحد تتراهیدروکانابینول (THC)، ترکیب اصلی روان‌گردان کانابیس، مصرف می‌کنند. این گزارش همچنین فاش کرد که افرادی که مصرف را برای مقابله با اضطراب، افسردگی یا به دلیل مصرف سایر اعضای خانواده آغاز کرده بودند، به طور قابل توجهی مقادیر هفتگی بیشتری مصرف می‌کردند.

گزارش دوم: ارتباط با ترومای کودکی

گزارش دوم بر رابطه بین ترومای دوران کودکی، پارانویا و مصرف کانابیس تمرکز داشت. یافته‌ها حاکی از آن است که بیش از نیمی از پاسخ‌دهندگان، نوعی از تروما را در دوران کودکی تجربه کرده بودند.

تفاوت بین مصرف تفریحی و خوددرمانی

دکتر فریمن اظهار داشت: «این اولین مطالعه بریتانیایی است که به بررسی دقیق مصرف کانابیس و اثرات بهداشتی آن بر مصرف‌کنندگان می‌پردازد. افرادی که کانابیس را برای اهداف اجتماعی و تفریحی مصرف می‌کنند، مشکلات کمتری دارند و در بلندمدت کمتر از این ماده استفاده می‌کنند. اما افرادی که کانابیس را برای مدیریت مشکلات سلامت روان مانند اضطراب و افسردگی یا به دلیل مصرف اعضای خانواده استفاده می‌کنند، سطح مصرف بالاتری دارند و در معرض خطر بیشتری قرار می‌گیرند.»

این مطالعه توسط شورای تحقیقات پزشکی تأمین مالی شده و به طور مشترک توسط دانشگاه بث و کینگز کالج لندن هدایت شده است.