آیکون خبر

خبر کامل

جاودانگی با پیوند اعضا؛ گفتگوی پوتین و شی و واقعیت‌های علمی

آیا پیوند اعضا می‌تواند کلید جاودانگی باشد؟

در یک رویداد غیرمنتظره، موضوع پیوند اعضا برای افزایش طول عمر انسان، این هفته در جریان رژه نظامی پکن و در دیدار رؤسای جمهور چین و روسیه، شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین، مطرح شد. این گفتگوی کنجکاوی‌برانگیز، که از طریق یک میکروفون باز به گوش رسید، گمانه‌زنی‌هایی را درباره آینده پزشکی و امکان دستیابی به عمری طولانی‌تر برانگیخته است.

گفتگوی رهبران و چشم‌انداز ۱۵۰ سالگی

مترجم پوتین در توضیحاتی به شی جین‌پینگ، اظهار داشت که اندام‌های انسانی می‌توانند به دفعات پیوند زده شوند تا فرد «جوان‌تر و جوان‌تر شود» و حتی شاید بتوان «برای همیشه» از پیری جلوگیری کرد. او پیش‌بینی کرد که در این قرن، امکان زندگی تا ۱۵۰ سالگی فراهم شود. اگرچه لبخندها و خنده‌های دو رهبر نشان می‌داد که این مکالمه تا حدی جنبه شوخی داشته، اما این پرسش را مطرح می‌کند که آیا آنها به نکته‌ای قابل توجه اشاره کرده‌اند؟

شی جین‌پینگ و ولادیمیر پوتین

پیوند اعضا بدون شک جان انسان‌ها را نجات می‌دهد. بر اساس آمار، بیش از ۱۰۰ هزار نفر در ۳۰ سال گذشته در بریتانیا با پیوند عضو نجات یافته‌اند. پیشرفت‌های مداوم در پزشکی و فناوری نیز به این معناست که اندام‌های پیوندی مدت طولانی‌تری در بدن افراد به کار خود ادامه می‌دهند؛ برخی بیماران کلیه‌هایی دریافت کرده‌اند که بیش از ۵۰ سال همچنان کار می‌کند.

طول عمر اندام‌های پیوندی و چالش‌های جراحی

طول عمر یک عضو پیوندی به سلامت اهداکننده و گیرنده و همچنین مراقبت‌های پس از پیوند بستگی دارد. به عنوان مثال:

  • کلیه از اهداکننده زنده: ۲۰ تا ۲۵ سال
  • کلیه از اهداکننده فوت‌شده: ۱۵ تا ۲۰ سال
  • کبد: حدود ۲۰ سال
  • قلب: ۱۵ سال
  • ریه‌ها: نزدیک به ۱۰ سال
جراحی پیوند اعضا

با این حال، جراحی پیوند یک عمل بزرگ و پرخطر است. هر بار که فردی زیر تیغ جراحی می‌رود، با خطراتی مواجه می‌شود. علاوه بر این، بیماران پیوندی باید تا آخر عمر داروهای قوی ضد پس‌زدگی مصرف کنند که سیستم ایمنی را سرکوب کرده و می‌تواند عوارضی مانند فشار خون بالا و افزایش خطر عفونت داشته باشد. حتی با مصرف این داروها، گاهی پس‌زدگی عضو پیوندی رخ می‌دهد.

آینده پیوند: اندام‌های سفارشی و بیگانه‌پیوندی

دانشمندان در حال بررسی روش‌های نوینی برای غلبه بر چالش‌های پیوند اعضا هستند:

تولید اندام از خوک‌های دست‌کاری‌شده ژنتیکی

با استفاده از ابزار «کریسپر»، دانشمندان ژن‌های خوک‌ها را ویرایش کرده و ژن‌های انسانی خاصی را اضافه می‌کنند تا اندام‌ها برای بدن انسان سازگارتر شوند. خوک‌ها به دلیل اندازه اندام‌هایشان که تقریباً هم‌اندازه انسان است، برای این کار ایده‌آل هستند. این علم هنوز در مراحل آزمایشی است و تاکنون پیوند قلب و کلیه از خوک به انسان انجام شده است. اگرچه هر دو بیمار درگذشتند، اما این اقدامات به پیشبرد «بیگانه‌پیوندی» (پیوند از یک گونه به گونه دیگر) کمک شایانی کرده است.

رشد اندام‌های جدید با سلول‌های بنیادی

راه دیگر، رشد اندام‌های کاملاً جدید با استفاده از سلول‌های بنیادی انسانی است. سلول‌های بنیادی توانایی تبدیل شدن به هر نوع سلول یا بافت در بدن را دارند. اگرچه هنوز هیچ گروه پژوهشی نتوانسته اندام انسانی کاملاً کارآمد و قابل پیوند بسازد، اما پیشرفت‌ها چشمگیر بوده‌اند:

  • در دسامبر ۲۰۲۰، پژوهشگران بریتانیایی تیموس انسانی (اندامی حیاتی در سیستم ایمنی) را با استفاده از سلول‌های بنیادی و قالب زیست‌مهندسی‌شده بازسازی کردند که در بدن موش‌ها کارآمد بود.
  • پژوهشگران در بیمارستان «گریت اورموند استریت» لندن، پیوندهای روده انسانی را با استفاده از سلول‌های بنیادی بیماران پرورش داده‌اند که می‌تواند به پیوندهای شخصی‌سازی‌شده برای کودکان منجر شود.

با این حال، این پیشرفت‌ها عمدتاً برای درمان بیماری‌هاست، نه برای افزایش عمر انسان‌ها تا ۱۵۰ سالگی.

تلاش برای معکوس کردن سن و محدودیت‌های طول عمر

برایان جانسون، کارآفرین حوزه فناوری، میلیون‌ها دلار صرف تلاش برای کاهش سن زیستی خود کرده است. او حتی پلاسمای پسر ۱۷ ساله‌اش را به بدن خود تزریق کرد، اما پس از عدم مشاهده نتیجه و مواجهه با نظارت‌های پزشکی، این کار را متوقف کرد.

برایان جانسون

دکتر جولیان موتز از کینگز کالج لندن اشاره می‌کند که روش‌هایی مانند جایگزینی پلاسما هنوز در مرحله آزمایشی هستند و تأثیر آنها بر حداکثر طول عمر انسان نامعلوم است.

پروفسور نیل مبوت، کارشناس آسیب‌شناسی ایمنی، معتقد است که سقف طول عمر انسان شاید ۱۲۵ سال باشد. او به ژان کالمان، زن فرانسوی که در ۱۲۲ سالگی درگذشت، به عنوان مسن‌ترین فرد تأیید شده اشاره می‌کند.

ژان کالمان در ۱۱۷ سالگی

پروفسور مبوت توضیح می‌دهد که با افزایش سن، تاب‌آوری بدن در برابر فشارهای جسمانی کاهش می‌یابد. پاسخ بدن به عفونت‌ها ضعیف‌تر شده و توانایی ترمیم و بازیابی کاهش می‌یابد. او تأکید می‌کند که استرس، آسیب و پیامدهای جراحی پیوند، همراه با مصرف مداوم داروهای سرکوبگر ایمنی، برای بیماران مسن بسیار شدید خواهد بود.

او در نهایت نتیجه می‌گیرد که به جای تمرکز بر طولانی‌تر کردن عمر، باید بر افزایش سال‌های زندگی با سلامت تمرکز کنیم. زندگی طولانی‌تر همراه با بیماری‌های متعدد و نیاز به پیوندهای مکرر، راه جذابی برای گذراندن دوران بازنشستگی به نظر نمی‌رسد.

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗