آنا وینتور، ملکه مد، پس از چهار دهه از سردبیری ووگ کناره‌گیری می‌کند

دوران طلایی آنا وینتور در ووگ

در ماه مه ۱۹۸۹، دیم آنا وینتور، تنها یک سال پس از تصدی سمت سردبیری ووگ آمریکا، با قرار دادن یک ستاره پاپ بر روی جلد مجله، رویکردی را آغاز کرد که به یکی از ویژگی‌های بارز دوران او تبدیل شد. او پیش از این نیز با قرار دادن یک مدل با شلوار جین بر روی جلد، سنت‌شکنی کرده بود.

امی اودل، نویسنده کتاب «آنا: بیوگرافی» می‌گوید: «اگر قرار دادن شلوار جین برای نوامبر ۱۹۸۸ جسورانه بود، فکر می‌کنم قرار دادن مدونا حتی جسورانه‌تر بود.»

ماریان کوی، استایلیست و همکار ووگ، این اقدام وینتور را نشانه‌ای از توانایی او در «مرتبط ساختن ووگ با زمانه ما، مدرن کردن و در دسترس قرار دادن آن» می‌داند. او معتقد است که وینتور نیاز به جذب مخاطبان جوان‌تر را درک کرده بود.

جانشینی و چالش‌های پیش رو

اکنون، پس از تقریباً ۴۰ سال، دیم آنا وینتور در حال کناره‌گیری از سمت سردبیری است، اما همچنان به عنوان مدیر تحریریه جهانی باقی خواهد ماند. کلویی مال ۳۹ ساله، به عنوان رئیس محتوای تحریریه، جانشین او خواهد شد.

برخی حضور مستمر وینتور را نشانه‌ای از عدم تمایل او به واگذاری کامل کنترل می‌دانند، در حالی که برخی دیگر آن را به رسمیت شناختن جایگاه بی‌نظیر او در صنعت مد و ترس از دست دادن نفوذ باقی‌مانده مجله چاپی ووگ در صورت کناره‌گیری کامل او تفسیر می‌کنند.

ووگ در عصر دیجیتال

زمانی مجلات مد مانند ووگ بر صنعت حکمرانی می‌کردند و بدون نیاز به رقابت، «شیک» بودن را دیکته می‌کردند. اما امروز، مجلات چاپی در چشم‌انداز دیجیتالی پرسرعت و شلوغ، برای بقا می‌جنگند.

آنجا آرونوفسکی کرونبرگ، بنیانگذار و سردبیر نشریه آکادمیک مد «وستوج» می‌گوید: «امروزه وسایل نقلیه فرهنگی بسیار دیگری مانند تیک‌تاک و اینستاگرام وجود دارند.»

مال قصد دارد انتشار مجله را با دفعات کمتر و با تمرکز بر موضوعات یا رویدادهای فرهنگی به جای ماه‌ها، ادامه دهد. او می‌خواهد ووگ چاپی را به چیزی برای جمع‌آوری و گنجینه تبدیل کند.

تنوع و جنجال‌ها در دوران وینتور

یکی از راه‌هایی که دیم آنا ووگ را در کانون توجه نگه داشت، گسترش دایره افرادی بود که بر روی جلد مجله دعوت می‌کرد. از زمان مدونا، او افراد سلطنتی، سیاستمداران، ستاره‌های پاپ، نویسندگان و ژیمناست‌ها را بر روی جلد قرار داده است.

اودل می‌گوید: «او قطعاً مد و سرگرمی را به عنوان سردبیر ووگ به هم پیوند داد.»

البته این اقدامات همیشه با استقبال مواجه نمی‌شد. قرار دادن کانیه وست و کیم کارداشیان بر روی جلد در سال ۲۰۱۴، بحث‌های زیادی را برانگیخت. با این حال، این اقدام نشان‌دهنده توانایی وینتور در پیش‌بینی و حتی هدایت فرهنگ بود.

تصمیم او برای برجسته کردن لورن سانچز، همسر جف بزوس، نیز اتهاماتی مبنی بر «فروش» مجله را به دنبال داشت و برخی آن را بیشتر جشن گرفتن ثروت و تجمل به جای سبک دانستند. جالب اینجاست که مال مسئول سازماندهی این داستان بود.

ونسا فریدمن، منتقد ارشد مد نیویورک تایمز، اشاره کرد که «در حالی که عروسی‌های نخبگان از ویژگی‌های ووگ است، تقریباً هرگز روی جلد آن قرار نمی‌گرفتند و خانم سانچز بزوس ظاهراً نه شهرت و نه اعتبار مدلینگ را داشت که معمولاً شایسته پوشش روی جلد باشد.»

وینتور در طول سال‌ها از نامزدهای دموکرات حمایت کرده و هیلاری کلینتون، میشل اوباما، جیل بایدن و اخیراً کامالا هریس را بر روی جلد قرار داده است. بحث در مورد اینکه آیا او ملانیا ترامپ را دعوت خواهد کرد یا خیر، همچنان ادامه دارد.

آنا وینتور: یک برند به خودی خود

بخش بزرگی از جایگاه ووگ در جهان به خود آنا وینتور گره خورده است؛ سردبیر مرموز مد با مدل موی باب و شخصیت ناشناخته‌اش.

کوی می‌گوید: «آنا توانسته است با مترادف شدن با فرهنگ، مد و زیبایی، با وجود تمام دوران‌های مختلفی که زندگی کرده‌ایم، مرتبط باقی بماند.»

این در حالی است که او به دلیل تأخیر در تنوع بخشیدن به ووگ در مقایسه با سایر بخش‌های صنعت، مورد انتقاد قرار گرفته است.

اودل می‌گوید: «او یک چهره مشهور جریان اصلی است. کدام سردبیر دیگری کتاب و فیلم نمادینی درباره او ساخته شده است؟ می‌دانید، مریل استریپ نقش او را بازی کرده است!»

کرونبرگ او را «در این مرحله، یک برند به خودی خود» می‌داند.

اکنون باید دید که چقدر از ارتباط ووگ به آنا وینتور بستگی دارد. در حالی که مال اعتبار مجله را به ارث برده است، «این به کلویی و تیمش بستگی دارد که ببینند آیا می‌توانند از آن عاقلانه برای تأثیرگذاری بر حرکت فرهنگ استفاده کنند یا خیر.»