بازسازی ۴۳ دقیقه گمشده از «آمبرسون‌های باشکوه» اورسن ولز با هوش مصنوعی

در اقدامی بی‌سابقه و بحث‌برانگیز، استارتاپ هوش مصنوعی Showrunner اعلام کرده است که قصد دارد ۴۳ دقیقه از فیلم کلاسیک «آمبرسون‌های باشکوه» (The Magnificent Ambersons) اثر اورسن ولز را با استفاده از هوش مصنوعی مولد بازسازی کند. این پروژه جاه‌طلبانه تلاشی است برای احیای نسخه‌ای از این فیلم که ولز آن را شاهکار واقعی خود می‌دانست، اما متأسفانه توسط استودیو به شکلی بی‌رحمانه کوتاه و نابود شده بود.

«آمبرسون‌های باشکوه»، محصول سال ۱۹۴۲، دومین فیلم اورسن ولز پس از اثر تاریخ‌سازش «همشهری کین» بود. نسخه اولیه کارگردان ۱۳۱ دقیقه بود، اما استودیوی RKO فیلم را به ۸۸ دقیقه کاهش داد و یک پایان خوش تحمیلی به آن اضافه کرد. تراژدی بزرگ‌تر زمانی رخ داد که استودیو برای خالی‌کردن فضای انبار، نگاتیوهای تمام صحنه‌های حذف‌شده را برای همیشه از بین برد. ولز که از این اقدام سرخورده شده بود، نسخه استودیو را رد کرد و بعدها گفت: «آن‌ها آمبرسون‌ها را نابود کردند و این اتفاق مرا نابود کرد.» این ۴۳ دقیقه گمشده، از آن زمان به یکی از «جام‌های مقدس» تاریخ سینما برای سینمادوستان تبدیل شده است.

رویکرد Showrunner برای احیای فیلم

شرکت Showrunner که خود را «نتفلیکس هوش مصنوعی» می‌نامد و توسط آمازون حمایت می‌شود، قصد دارد با یک رویکرد ترکیبی این فیلم را احیا کند. آن‌ها از مدل هوش مصنوعی داخلی خود به نام FILM-1 برای تولید فریم‌های اصلی صحنه‌های گمشده استفاده خواهند کرد. پایه و اساس این بازسازی، عکس‌های آرشیوی متعدد از پشت صحنه فیلم و همچنین تحقیقات گسترده فیلم‌سازی به نام برایان رز است که سال‌ها زمان صرف بازسازی مدل‌های سه‌بعدی از دکورها و ردیابی حرکات دوربین در صحنه‌های حذف‌شده کرده است.

جنجالی‌ترین بخش این پروژه، فیلم‌برداری مجدد برخی سکانس‌ها با بازیگران زنده و سپس استفاده از فناوری دیپ‌فیک برای جایگزینی چهره آن‌ها با چهره بازیگران اصلی فیلم است. برای این کار، آن‌ها از تام کلایو، یک متخصص برجسته در زمینه جلوه‌های ویژه و تعویض چهره، کمک گرفته‌اند.

چالش‌های حقوقی و اخلاقی پروژه

این پروژه درحالی کلید خورده است که Showrunner هیچ‌گونه مجوزی از صاحبان فعلی حقوق فیلم، یعنی شرکت‌های برادران وارنر دیسکاوری و کنکورد، دریافت نکرده است. ادوارد ساعتچی، مدیرعامل Showrunner، تأکید کرده است که هدف تجاری‌سازی این ۴۳ دقیقه نیست، بلکه این است که «پس از ۸۰ سال، ببینیم آیا این فیلم در نسخه اصلی خود می‌توانست بهترین فیلم تاریخ باشد یا خیر.» او افزوده است که در صورت تمایل صاحبان حقوق فیلم، این بازسازی را به آن‌ها واگذار خواهد کرد.

ادوارد ساعتچی اذعان دارد که هوش مصنوعی درحال‌حاضر نمی‌تواند یک داستان بلند را به تنهایی روایت کند، اما این پروژه را «گامی به سوی آینده‌ای ترسناک و عجیب در داستان‌گویی مولد» می‌داند. در کل این اقدام بحث‌های داغی را درمورد نقش هوش مصنوعی، حق مالکیت معنوی و مرزهای اخلاقی در بازآفرینی آثار هنری کلاسیک در هالیوود برانگیخته است.