استعفای نخست‌وزیر نپال در پی اعتراضات خشونت‌آمیز و کشته شدن ۱۹ نفر

نپال در روزهای اخیر شاهد موجی از ناآرامی‌های بی‌سابقه بوده است. اعتراضات گسترده جوانان علیه فساد و تصمیم دولت برای مسدود کردن شبکه‌های اجتماعی، این کشور را در آستانه بحرانی جدی قرار داده است. این ناآرامی‌ها که با خشونت همراه بود، به کشته شدن ۱۹ نفر و زخمی شدن حدود ۴۰۰ نفر انجامید و در نهایت، کی‌پی شارما اُلی، نخست‌وزیر نپال، روز سه‌شنبه از سمت خود استعفا کرد.

تشدید خشونت‌ها و حملات به مقامات

معترضان در کاتماندو، پایتخت نپال، و دیگر شهرهای این کشور، خشم خود را با حمله به منازل و دفاتر مقامات سیاسی نشان دادند. این حملات شامل موارد زیر بود:

• یورش به خانه رئیس‌جمهور: معترضان به خانه شخصی رام چندرا پودل، رئیس‌جمهور نپال، یورش برده و تصاویر او را پاره کردند.
• آتش زدن خانه نخست‌وزیر: خانه شخصی نخست‌وزیر نپال در منطقه بالکوت به آتش کشیده شد، هرچند وی در آن زمان در کاخ نخست‌وزیری حضور داشت.
• حمله به دفاتر حزبی و منازل وزرا: دفتر مرکزی حزب کنگره نپال در منطقه سانپا و منزل رامش لیکاک، وزیر پیشین این کشور، نیز هدف حمله معترضان قرار گرفتند.
• هدف قرار گرفتن وزیر ارتباطات: خانه پریتوی سوبا گورونگ، وزیر ارتباطات نپال، که دستور مسدود شدن شبکه‌های اجتماعی را صادر کرده بود، نیز مورد حمله قرار گرفت.

دفاتر و منازل دیگر سیاستمداران نیز با حملات مشابهی روبه‌رو شدند که نشان‌دهنده عمق نارضایتی عمومی است.

بیانیه استعفا و وعده تشکیل کمیته

کی‌پی شارما اُلی، نخست‌وزیر مستعفی نپال، در بیانیه‌ای که هنگام استعفا به رئیس‌جمهور این کشور ارائه کرد، ابراز تأسف نمود. وی در این بیانیه نوشت که برای یافتن راه‌حل سیاسی و پایان دادن به بحران، از سمت خود کناره‌گیری می‌کند. اُلی همچنین وعده داد که کمیته‌ای برای بررسی و تحلیل اعتراضات تشکیل خواهد شد تا ریشه‌های این ناآرامی‌ها مورد بررسی قرار گیرد.

لغو مسدودسازی شبکه‌های اجتماعی و خواسته‌های معترضان

دولت نپال که روز دوشنبه دسترسی به شبکه‌هایی چون فیس‌بوک، یوتیوب و ایکس را مسدود کرده بود، پس از شدت گرفتن اعتراضات، این تصمیم را لغو کرد. با این حال، تظاهرکنندگان همچنان بر ضرورت مبارزه با فساد و بهبود شرایط اقتصادی تأکید کرده و خواستار کناره‌گیری کامل دولت شدند.

بزرگ‌ترین ناآرامی سیاسی از سال ۲۰۰۸

این اعتراضات که به گفته برگزارکنندگان، بازتاب نارضایتی گسترده نسل جوان از ناکارآمدی دولت است، بزرگ‌ترین ناآرامی سیاسی نپال از زمان پایان نظام پادشاهی در سال ۲۰۰۸ به شمار می‌رود. این رویدادها نشان‌دهنده چالش‌های عمیقی است که دولت نپال در مواجهه با مطالبات مردمی و بحران‌های داخلی با آن روبه‌رو است.