نبرد دستمزدها با تورم: کاهش قدرت خرید آمریکایی‌ها در دوران پساکرونا

کاهش قدرت خرید کارگران: آمار و ارقام

بر اساس داده‌های اداره آمار کار آمریکا و گزارش‌های Statista، میانگین دستمزد ساعتی از ژانویه ۲۰۲۱ تا ژوئیه ۲۰۲۵ حدود ۲۱.۸ درصد رشد داشته است. با این حال، در همین دوره، شاخص قیمت مصرف‌کننده (CPI) با افزایش ۲۲.۷ درصدی مواجه شد. این اختلاف، منجر به کاهش ۰.۷ درصدی درآمد واقعی ساعتی، یعنی درآمد تعدیل‌شده با تورم، شده و نشان‌دهنده افت قدرت خرید کارگران طی چهار سال و نیم گذشته است.

نقطه عطف: پیشی گرفتن دستمزد از تورم

دوره بحرانی میان آوریل ۲۰۲۱ تا آوریل ۲۰۲۳ رقم خورد؛ در این زمان تورم برای ۲۵ ماه متوالی از دستمزدها جلو افتاد و قدرت خرید خانوارها را ماه به ماه تحلیل برد. اما از مه ۲۰۲۳، ورق برگشت و رشد اسمی دستمزدها دوباره از تورم فراتر رفت. این اتفاق، چشم‌اندازی مثبت برای بهبود دستمزد واقعی ایجاد کرده و موجب رشد نسبی آن شده است. با این حال، این بهبود هنوز نتوانسته شوک تورمی آغازشده در سال ۲۰۲۱ را به طور کامل جبران کند.

پیامدهای ماندگار و چشم‌انداز آینده

افت ۰.۷ درصدی درآمد واقعی ساعتی از ژانویه ۲۰۲۱ تاکنون، یک حقیقت اساسی را آشکار می‌کند: حتی فاصله اندک میان رشد دستمزد و تورم، اگر در طول سال‌ها ادامه یابد، می‌تواند ثبات مالی خانوار را تضعیف کند.

با این وجود، هنوز دلایلی برای خوش‌بینی وجود دارد. اگر روند کنونی ادامه یابد، یعنی تورم در سطح پایدار بماند و رشد دستمزدها تداوم داشته باشد، احتمال آن می‌رود که دستمزد واقعی به زودی از سطح پیش از بحران عبور کند؛ اما این مسیر همچنان به تغییرات احتمالی در تورم یا وضعیت بازار کار وابسته خواهد بود.