جایزه مرکوری ۲۰۲۵: رکوردهای جدید، نامزدهای متنوع و تغییر مکان برگزاری

رکوردهای جدید و نامزدهای برجسته

گروه Wolf Alice با آلبوم «The Clearing» برای چهارمین بار نامزد جایزه مرکوری شد و به تنها گروهی در تاریخ ۳۴ ساله این جایزه تبدیل شد که برای هر چهار آلبوم اول خود نامزدی کسب کرده است. این گروه در سال ۲۰۱۸ برای آلبوم دوم خود، «Visions of a Life»، برنده این جایزه شده بود.

گروه Pulp، از برندگان پیشین، نیز پس از ۲۴ سال با آلبوم «More» به فهرست نامزدها بازگشته است. در میان نامزدها، Martin Carthy، نوازنده فولک ۸۴ ساله، به عنوان مسن‌ترین نامزد تاریخ جایزه مرکوری شناخته می‌شود. در مقابل، PinkPantheress، ستاره پاپ، با میکس‌تیپ ۲۰ دقیقه‌ای «Fancy That» کوتاه‌ترین آلبوم نامزد شده را به خود اختصاص داده است.

تغییر مکان و تمرکز منطقه‌ای

مراسم اهدای جوایز در تاریخ ۱۶ اکتبر برگزار خواهد شد و برای اولین بار، این رویداد در نیوکاسل میزبانی می‌شود. این تصمیم در راستای پاسخ به انتقاداتی است که جایزه مرکوری را بیش از حد لندن‌محور می‌دانستند. سال گذشته، گروه English Teacher از لیدز، اولین گروه خارج از پایتخت بود که پس از ۱۰ سال این جایزه را از آن خود کرد. در فهرست امسال، تنها یک گروه از لندن، یعنی Wolf Alice، حضور دارد.

Sam Fender، هنرمند اهل نیوکاسل، با آلبوم راک قدرتمند «People Watching» نامزد شده و در مراسم خانگی خود مورد توجه قرار خواهد گرفت. Joe Webb، نوازنده جاز اهل ولز، با آلبوم «Hamstrings and Hurricanes» که میراث موسیقی کشورش را با عشق به بریت‌پاپ ترکیب کرده، نامزد شده است. از اسکاتلند، Jacob Alon برای آلبوم اول خود، «In Limerence»، که شامل بالادهای دلنشین است، به رسمیت شناخته شده است.

تنوع ژانرها و هنرمندان

فهرست نامزدها همچنین شامل گروه راک ایرلندی Fontaines DC برای آلبوم «Romance» و هنرمند ایرلندی CMAT برای آلبوم «Euro-Country» است. FKA Twigs با آلبوم مفهومی «Eusexua»، Emma-Jean Thackray با «Weirdo» که در میان غم و اندوه نوشته شده، و رپر اهل کاونتری، Pa Salieu با «Afrikan Alien» این فهرست را تکمیل می‌کنند.

برخی از هنرمندان برجسته که امسال از قلم افتادند شامل برندگان پیشین Little Simz و Ezra Collective، و همچنین آلبوم‌های مورد تحسین The Cure و Self Esteem هستند.

نگاهی عمیق‌تر به برخی نامزدها

CMAT – Euro-Country

CMAT درباره آلبوم «Euro-Country» می‌گوید: «فکر نمی‌کردم به این سرعت آلبوم دیگری بسازم، اما وقتی ایده‌ها شروع به شکل‌گیری کردند، می‌دانستم که باید قبل از هر کار دیگری این کار را انجام دهم.» این آلبوم هوشمندانه، زیرکانه و خنده‌دار، شامل مشاهدات دقیق و دردناکی درباره روابط و استانداردهای زیبایی غیرممکن است.

Emma-Jean Thackray – Weirdo

Emma-Jean Thackray آلبوم «Weirdo» را پس از مرگ ناگهانی شریک زندگی‌اش نوشت. او می‌گوید: «ساخت این آلبوم زندگی‌ام را نجات داد.» این آلبوم که در آپارتمانش در جنوب لندن ضبط شده، با وجود ریشه‌های غم‌انگیز، به طرز شگفت‌انگیزی سبک و پر از ریتم‌های جاز-فانک و هارمونی‌های متعالی است.

FKA Twigs – Eusexua

آلبوم سوم FKA Twigs، «Eusexua»، با الهام از ریوهای زیرزمینی، درباره غرق شدن در موسیقی و لحظات ناب انسانی است. این آلبوم با مجموعه‌ای از فضاهای صوتی انتزاعی و قطعات کلاب دکانستراکت شده، سعی در بازآفرینی این حس دارد.

Fontaines DC – Romance

آلبوم چهارم Fontaines DC، «Romance»، صدای خشن و مرموز گروه را از فیلتر رنگی عبور می‌دهد. این آلبوم که از چراغ‌های نئونی توکیو و انیمیشن کلاسیک ژاپنی «آکیرا» الهام گرفته شده، به دنبال مخاطبان بیشتری بدون به خطر انداختن اصول گروه است.

Jacob Alon – In Limerence

Jacob Alon از فایف، با صدایی ماورایی و آسیب‌پذیر، در آلبوم اول خود «In Limerence» از درد فیزیکی عشق یک‌طرفه می‌خواند. این آلبوم تحسین منتقدان را به همراه داشته و با هنرمندانی چون Jeff Buckley مقایسه شده است.

Joe Webb – Hamstrings and Hurricanes

آلبوم «Hamstrings and Hurricanes» اولین آلبوم کامل پیانیست ولزی Joe Webb است که سبک بداهه‌نوازی و بازیگوش او را به نمایش می‌گذارد. این آلبوم جاز با الهام از بریت‌پاپ و ادای احترام به لیونل مسی، ترکیبی منحصر به فرد ارائه می‌دهد.

Martin Carthy – Transform Me Then Into A Fish

Martin Carthy، پدر صحنه فولک بریتانیا در دهه ۱۹۶۰، با آلبوم «Transform Me Then Into A Fish» که بازآفرینی آلبوم اول او در سال ۱۹۶۵ است، نامزد شده است. صدای او با گذشت زمان پخته‌تر شده و به آهنگ‌های قدیمی پاتوس تازه‌ای می‌بخشد.

Pa Salieu – Afrikan Alien

«Afrikan Alien» اولین میکس‌تیپ Pa Salieu پس از آزادی از زندان است. این آلبوم دیدگاهی فلسفی به اشعار او اضافه کرده و به بازداشت، خانواده گامبیایی‌اش و معنای میراث آفریقایی در بریتانیا می‌پردازد. موسیقی او پر از ریتم‌های آفرو بیت و مانتراهای معنوی است.

PinkPantheress – Fancy That

PinkPantheress می‌گوید «Fancy That» جنبه «سرگرم‌کننده‌تر» شخصیت او را نشان می‌دهد. این میکس‌تیپ ۲۰ دقیقه‌ای، سفری پرشور و رنگارنگ در یک شب بیرون رفتن است که با نمونه‌برداری از آهنگ‌های دهه ۹۰ و ترکیب آن با سبک پاپ خاص او، تجربه‌ای هیجان‌انگیز را ارائه می‌دهد.

Pulp – More

«More» اولین آلبوم Pulp از سال ۲۰۰۱ است که به طرز شگفت‌انگیزی شبیه آلبوم‌هایی است که در اوج دهه ۹۰ خود ضبط کرده بودند. اشعار Jarvis Cocker، شاعر حومه‌نشینان، به زیبایی درباره رکود، طلاق و مرگ و میر در میانسالی می‌خواند.

Sam Fender – People Watching

Sam Fender با آلبوم سوم خود، «People Watching»، به زندگی طبقه کارگر شمال می‌پردازد و علیه سیستمی که خانواده‌ها را در بی‌توجهی بوروکراتیک رها می‌کند، اعتراض می‌کند. این آلبوم مضطرب و پر از اندوه، ادای احترامی به روح انسانی در زمان محرومیت و بی‌تفاوتی است.

Wolf Alice – The Clearing

آلبوم چهارم Wolf Alice، «The Clearing»، بحث‌برانگیزترین آلبوم آنها تا به امروز بوده است. این آلبوم با همکاری Greg Kurstin و با رویکردی به سافت راک دهه ۷۰، نظرات متفاوتی را به خود جلب کرده است. این آلبوم با ملودی‌های دلنشین و اشعاری درباره دوستی و خودباوری، چهارمین نامزدی متوالی گروه را به ارمغان آورده است.