خبر کامل
آیزاک رابرتس: سازنده‌ای که اولین عکس واضح از کهکشان آندرومدا را ثبت کرد
پیشگام عکاسی نجومی: آیزاک رابرتس، سازنده‌ای که کهکشان‌ها را ثبت کرد
آیزاک رابرتس، مردی که روزها به عنوان یک سازنده موفق فعالیت می‌کرد و شب‌ها به کاوش آسمان می‌پرداخت، موفق شد اولین عکس واضح از کهکشان آندرومدا، نزدیک‌ترین کهکشان به راه شیری ما را ثبت کند. این دستاورد انقلابی، ساختار مارپیچی متمایز و خطوط تاریک مرموز آندرومدا را در سال 1888 به جهانیان نشان داد.
زندگی و تحصیلات اولیه
آیزاک رابرتس در سال 1829 در مزرعه گروئس-باخ در نزدیکی دنبی، ولز، به دنیا آمد. او در هفت سالگی به لیورپول نقل مکان کرد و در آنجا به عنوان سازنده مشغول به کار شد. رابرتس که از کمبود تحصیلات اولیه رنج می‌برد، تلاش‌های زیادی برای جبران آن انجام داد و در کلاس‌های زمین‌شناسی، شیمی، برق و نجوم در مؤسسه مکانیک لیورپول شرکت کرد.
علاقه‌مندی‌های علمی اولیه او با حرفه‌اش در صنعت ساختمان مرتبط بود؛ او مقالاتی در مورد زهکشی آب از طریق ماسه‌سنگ و مشکلات ساخت و ساز بر روی این سطوح ارائه داد. با این حال، با تثبیت موقعیت خود به عنوان یک سازنده ماهر، به تدریج زمان بیشتری برای پیگیری جاه‌طلبی‌های والاتر خود پیدا کرد.
رصدخانه و نوآوری‌های فنی
رابرتس رصدخانه خود را در راک فری در نزدیکی بیرکن‌هد تأسیس کرد. این رصدخانه مجهز به یک تلسکوپ با آینه بازتابنده 20 اینچی از جنس شیشه با روکش نقره بود که با یک تلسکوپ ردیاب 7 اینچی و یک دوربین متصل به آن، تصاویر را روی صفحات شیشه‌ای ثبت می‌کرد.
اما آنچه عکس‌های او را از دیگران متمایز می‌کرد، ابداع یک مکانیزم ساعت‌گرد بود که می‌توانست تلسکوپ را به مدت 105 دقیقه بر روی یک نقطه ثابت در آسمان شب نگه دارد. این نوآوری پیچیده منجر به مشاهدات بسیار دقیق‌تری شد. به عنوان مثال، عکس‌های گرفته شده با این روش، 1270 ستاره را در خوشه قطب شمال نشان داد، در حالی که عکس‌های قبلی تنها 38 ستاره را ثبت کرده بودند.
پروفسور استیون ایلز، استاد نجوم در دانشگاه کاردیف، این ابداع را انقلابی می‌داند: «مزیت عکاسی نسبت به چشم غیرمسلح این است که نور می‌تواند در طول زمان روی فیلم جمع شود و جزئیات بسیار بیشتری را نسبت به یک عکس فوری نشان دهد. اما مشکل این است که زمین به سرعت می‌چرخد و در عرض چند ثانیه تمرکز بر هدف از دست می‌رود. امروزه تلسکوپ‌ها توسط کامپیوتر برای مقابله با چرخش زمین برنامه‌ریزی می‌شوند، اما ارائه یک راه‌حل مکانیکی برای این مشکل در آن زمان بسیار انقلابی بود.»
کشف خطوط تاریک آندرومدا
پروفسور ایلز در سال 2010 با استفاده از رصدخانه فضایی ویلیام هرشل، همان کهکشان آندرومدا را مشاهده کرد و به بررسی خطوط تاریک مرموز در عکس‌های رابرتس پرداخت. او توضیح می‌دهد که این خطوط در واقع غبار بین‌ستاره‌ای هستند که ستاره‌های تازه متولد شده را پنهان می‌کنند.
«در طول موج‌های مرئی، فقط می‌توان یک 'برآمدگی ستاره‌ای' از ستاره‌های قدیمی را دید، اما ستاره‌های تازه متولد شده توسط غبار بین‌ستاره‌ای پوشانده شده‌اند. ستاره‌های جدید آبی رنگ می‌درخشند، در حالی که ستاره‌های قدیمی‌تر قرمز هستند، اما آیزاک نمی‌توانست آنها را ببیند زیرا توسط 'دود' خلقتشان پوشانده شده بودند. ما توانستیم وجود آنها را با اندازه‌گیری تفاوت ناچیز تابش بین خطوط تاریک که آیزاک عکس گرفته بود و فضای اطراف آنها ثابت کنیم.»
همکاری و میراث
رابرتس در اواخر عمر خود به دلیل برونشیت مزمن و جستجوی آسمان‌های صاف‌تر، از لیورپول به ساسکس نقل مکان کرد. در سال 1896، او در نروژ با دکتر دوروتیا کلومپکه از رصدخانه پاریس آشنا شد و با او ازدواج کرد. آنها با هم به تکمیل «لیست آرزوهای» ویلیام هرشل، پیشگام نجوم، پرداختند و صورت‌های فلکی را که هرشل قبل از مرگش می‌شناخت اما نتوانسته بود ثبت کند، عکاسی کردند.
در سال 1929، 25 سال پس از مرگ رابرتس، بیوه‌اش یافته‌های مشترک آنها را در کتاب «اطلس 52 منطقه آیزاک رابرتس، راهنمایی برای میدان‌های سحابی ویلیام هرشل» منتشر کرد. رابرتس در سال‌های پایانی عمر خود دکترای افتخاری از کالج ترینیتی دوبلین دریافت کرد و به عنوان عضو انجمن سلطنتی نجوم، مدال طلا به او اهدا شد. او همچنین بورسیه‌ای به مبلغ 40,000 پوند برای دانشگاه‌های ولز و لیورپول به یادگار گذاشت.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۲:۴۶ - ۱۴۰۴/۰۶/۲۳