کاهش ۴۰ درصدی خطر دیابت نوع ۲ با افزایش قدرت عضلانی: یافته‌های جدید دانشگاه هنگ‌کنگ

دانشمندان دانشگاه هنگ‌کنگ در یک پژوهش گسترده به یافته‌ای مهم دست یافته‌اند: افرادی که از قدرت عضلانی بیشتری برخوردارند، به میزان قابل توجهی کمتر در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ قرار دارند. این کشف، اهمیت حفظ و تقویت عضلات را به عنوان یک استراتژی کلیدی برای محافظت از سلامت عمومی، به ویژه در برابر بیماری‌های مزمن، برجسته می‌سازد.

دیابت نوع ۲: یک چالش جهانی

دیابت نوع ۲ یک بیماری مزمن و شایع است که بر نحوه مدیریت قند خون توسط بدن تأثیر می‌گذارد. این وضعیت زمانی رخ می‌دهد که بدن به درستی از انسولین استفاده نمی‌کند یا به اندازه کافی انسولین تولید نمی‌کند. قند خون بالا در طول زمان می‌تواند به اندام‌های حیاتی مانند قلب، رگ‌های خونی، چشم‌ها و کلیه‌ها آسیب جدی وارد کند. تخمین زده می‌شود که حدود یک نفر از هر ۱۰ نفر در سراسر جهان به دیابت نوع ۲ مبتلا هستند. این بیماری تحت تأثیر عوامل ژنتیکی و سبک زندگی قرار دارد و در حالی که نمی‌توان ژن‌ها را تغییر داد، می‌توان با اتخاذ سبک زندگی سالم‌تر، از جمله تقویت عضلات، گام‌های مؤثری برای پیشگیری برداشت.

جزئیات پژوهش: قدرت عضلانی و ژنتیک

گروه پژوهشی دانشگاه هنگ‌کنگ با هدف درک نقش قدرت عضلانی در پیشگیری از دیابت، حتی در افراد با خطر ژنتیکی بالا، داده‌های سلامت و ژنتیک ۱۴۱,۸۴۸ بزرگسال سفیدپوست بریتانیایی را از تحقیق طولانی‌مدت بیوبانک بریتانیا مورد بررسی قرار دادند. در ابتدای تحقیق، هیچ یک از شرکت‌کنندگان به دیابت مبتلا نبودند. قدرت عضلانی آن‌ها با استفاده از «قدرت گرفتن» که روشی ساده برای تخمین تناسب کلی عضلات است، اندازه‌گیری شد. خطر ژنتیکی دیابت نیز با بررسی ۱۳۸ نشانگر ژنی مرتبط با این بیماری محاسبه گردید.

در طول بیش از هفت سال پیگیری، ۴۷۴۳ نفر به دیابت نوع ۲ مبتلا شدند. پژوهشگران پس از تجزیه و تحلیل داده‌ها دریافتند که افراد با قدرت عضلانی بالا، ۴۴ درصد کمتر از افراد با قدرت عضلانی کم، احتمال ابتلا به دیابت را ثبت کردند. این نتیجه حتی پس از در نظر گرفتن خطر ژنتیکی و سایر عوامل سلامتی نیز صادق بود.

نکته قابل توجه این است که نتایج نشان دادند افراد با خطر ژنتیکی بالا اما عضلات قوی، نسبت به افراد با خطر ژنتیکی کمتر اما عضلات ضعیف، احتمال کمتری برای ابتلا به دیابت دارند. این یافته به وضوح نشان می‌دهد که بهبود قدرت عضلانی می‌تواند تأثیرات منفی خطر ژنتیکی را کاهش دهد.

توصیه‌های بهداشت عمومی و چشم‌انداز آینده

این پژوهش، اولین مطالعه‌ای است که به وضوح نشان می‌دهد چگونه قدرت عضلانی و ژنتیک می‌توانند با هم بر خطر ابتلا به دیابت در طول زمان تأثیر بگذارند. وانگ منگیائو، پژوهشگر ارشد این مطالعه، تأکید کرد که این نتایج بینش جدیدی در مورد تأثیر قدرت عضلانی بر سلامت متابولیک ارائه می‌دهد و ساختن یا حفظ عضلات قوی برای پیشگیری از دیابت، به ویژه در افراد میانسال یا مسن، از اهمیت بالایی برخوردار است.

رایان آو یونگ، از دیگر دانشمندان این پژوهش، بر ارزش تحقیقات گسترده‌ای مانند بیوبانک بریتانیا در نشان دادن تعامل سبک زندگی و ژنتیک تأکید کرد و خواستار انجام پژوهش‌های مشابه در جمعیت‌های دیگر، مانند آسیای شرقی، برای تأیید این یافته‌ها شد.

این تحقیق از توصیه‌های بهداشت عمومی مبنی بر اینکه بزرگسالان باید حداقل دو روز در هفته تمرینات تقویت عضلات انجام دهند، پشتیبانی می‌کند. پروفسور یانگون کیم، پژوهشگر ارشد، افزود که این امر به ویژه برای افرادی که با افزایش سن در معرض خطر بیشتر دیابت هستند، حیاتی است.

نتیجه‌گیری: عضلات قوی، زندگی سالم‌تر

به‌طور خلاصه، نتایج این پژوهش بزرگ که در نشریه «بی‌ام‌سی مدیسن» (BMC Medicine) منتشر شده است، نشان می‌دهد که عضلات قوی‌تر، صرف نظر از ژن‌های فرد، با کاهش خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ مرتبط هستند. قدرت عضلات را می‌توان با فعالیت‌های ساده‌ای مانند وزنه‌برداری، شنا سوئدی یا استفاده از کش‌های مقاومتی بهبود بخشید. این یافته‌ها تأکید می‌کنند که قوی ماندن تنها به تناسب اندام مربوط نمی‌شود، بلکه ابزاری قدرتمند برای محافظت در برابر بیماری‌های جدی نیز محسوب می‌شود.