نجات بیش از ۸۰۰ نفر از غرق‌شدگی در سواحل مازندران؛ هشدارها جدی گرفته نمی‌شوند

سواحل زیبای مازندران، با وجود جاذبه‌های فراوان، هر ساله شاهد حوادث ناگواری است که ناشی از عدم رعایت نکات ایمنی است. نقی کریمیان، رئیس هیأت نجات‌غریق و غواصی مازندران، در نشست شورای ساماندهی سواحل این استان در ساری، از نجات بیش از ۸۰۰ نفر از مرگ حتمی در طرح ساماندهی دریا خبر داد و بر ضرورت توجه جدی به هشدارها تأکید کرد.

آمار نگران‌کننده غرق‌شدگی و تلاش ناجیان

از زمان آغاز طرح دریا در تاریخ ۱۰ خرداد سال جاری، بیش از ۸۰۰ نفر از غرق‌شدگی نجات یافته‌اند. این آمار در کمتر از یک ماه، نشان‌دهنده حجم بالای ورود افراد به آب‌های خطرناک و کارایی بالای سیستم نجات‌غریق استان است. کریمیان با اشاره به اینکه بیشترین غریق‌ها در ساعات شب رخ داده‌اند، افزود: «شهرستان‌های نوشهر، بابلسر و رامسر بیشترین آمار غریق را به خود اختصاص داده‌اند.»

«بیشترین غریق در دریا ناشی از عدم رعایت توصیه‌های ایمنی و نادیده گرفتن هشدارهای ناجیان است.»

استقرار گسترده ناجیان غریق

در راستای افزایش ایمنی سواحل، یک‌هزار و ۳۰۰ ناجی غریق در گستره ۳۳۷ کیلومتر از سواحل مازندران مستقر شده‌اند. این اقدام، بیانگر سرمایه‌گذاری و سازماندهی قابل توجه در بخش ایمنی سواحل استان است که نقش حیاتی در کاهش حوادث ایفا می‌کند.

خطرات فعالیت‌های غیرمجاز و ضرورت آموزش

فعالیت جت‌اسکی و قایق‌های موتوری در مناطق ممنوعه

یکی از مهم‌ترین نگرانی‌های مطرح‌شده، فعالیت جت‌اسکی، قایق‌های موتوری و پدالو در «مناطق ممنوعه» و «خارج از محدوده طرح دریا» است. این فعالیت‌های غیرمجاز، احتمال برخورد شناگران با این وسایل نقلیه آبی را به شدت افزایش داده و ایمنی جانی شناگران را به خطر می‌اندازد.

اهمیت آموزش و آگاهی‌بخشی

با توجه به ورود افراد به دریا در شرایط مواج، ضرورت آموزش و آگاهی‌بخشی مستمر به عموم مردم در مورد خطرات دریا، اهمیت توجه به هشدارها و نقش حیاتی ناجیان غریق بیش از پیش احساس می‌شود. افزایش آگاهی عمومی می‌تواند به کاهش چشمگیر حوادث غرق‌شدگی کمک کند.

ظرفیت‌های گردشگری و نیاز به برنامه‌ریزی

استان مازندران با ۳۳۸ کیلومتر ساحل، که بخش مهم گردشگری آن در غرب استان از محمودآباد تا رامسر واقع شده، سالانه پذیرای میلیون‌ها مسافر و گردشگر داخلی و خارجی است. دریای خزر، با وسعت ۶۰۰ هزار و ۳۸۴ کیلومتر مربع، بزرگترین دریاچه یا کوچکترین دریای جهان محصور در خشکی است که ثروتی بزرگ برای شمال ایران محسوب می‌شود. بهره‌مندی از سواحل و مواهب آن در زمینه‌های مختلف، نیازمند برنامه‌ریزی علمی و نقشه راه اصولی است تا ضمن حفظ ایمنی، از ظرفیت‌های گردشگری آن به بهترین نحو استفاده شود.