کشف بی‌سابقه حشرات و تار عنکبوت ۱۱۲ میلیون ساله در کهربای آمازون

در یک کشف علمی خیره‌کننده، مجموعه‌ای از حشرات کاملاً حفظ‌شده و حتی یک تار عنکبوت، که در کهربایی با قدمت ۱۱۲ میلیون سال محصور شده‌اند، در معدنی واقع در جنگل‌های بارانی آمازون یافت شده‌اند. این یافته‌ها پنجره‌ای بی‌نظیر به اکوسیستم باستانی دوران کرتاسه می‌گشایند.

منشأ و کشف کهربا

خاویر دلکلوس از دانشگاه بارسلونا و تیم همکارش، پس از شنیدن گزارش‌هایی مبنی بر کشف کهربا در معدن جنووا در حوضه اورینته در شرق اکوادور، در سال ۲۰۲۲ برای بررسی به این منطقه سفر کردند. تصور می‌شود کهربای این محل از رزین درختان مخروطی خانواده آراوکاریا به وجود آمده باشد؛ درختانی که زمانی که اکوادور بخشی از ابرقاره گوندوانا بود، این منطقه را پوشانده بودند.

رسوبات کهربا معمولاً از دو منبع اصلی سرچشمه می‌گیرند: بخش‌های روی زمین درختان و ریشه‌ها. کهرباهای حاصل از بخش‌های روی زمین، گاهی اوقات بقایای حشرات و سایر اشکال حیات را که در رزین به دام افتاده و سپس به کهربا تبدیل شده‌اند، حفظ می‌کنند. این بقایای حفظ‌شده به عنوان ترکیبات زیستی شناخته می‌شوند.

یافته‌های بی‌نظیر و گونه‌های جدید

اگرچه بیشتر کهرباهای یافت‌شده در این معدن از منابع زیرزمینی هستند، اما در طول حفاری اولیه، محققان ۶۰ قطعه کهربای امیدوارکننده از منابع روی زمین را جمع‌آوری کردند. پس از انتقال به آزمایشگاه برای آماده‌سازی و مطالعه، مشخص شد که بیش از یک سوم این قطعات حاوی ترکیبات زیستی از جمله حشرات، قطعات گیاهی و حتی تار عنکبوت هستند. این یافته‌ها به دوره کرتاسه، بخشی از دوران مزوزوئیک، تعلق دارند.

دلکلوس می‌گوید: «این اولین بار است که کهربایی با ترکیبات زیستی حشرات و عنکبوت‌ها در تمام آمریکای جنوبی یافت می‌شود و آنها قطعاً گونه‌های جدیدی هستند.»

حیات در دوران دایناسورها

این حشرات شامل انواع مختلفی از مگس‌ها، زنبورها، مگس‌های ریز، سوسک‌ها و پشه‌ها بودند. تمامی این موجودات در کنار دایناسورها در جنگلی مرطوب و نزدیک به خط استوا زندگی می‌کردند. وابستگی برخی از این گونه‌ها به آب برای تکمیل چرخه زندگی‌شان، نشان می‌دهد که دریاچه‌ها، رودخانه‌ها و باتلاق‌ها در آن زمان فراوان بوده‌اند.

دلکلوس با شوخ‌طبعی اشاره می‌کند که اگر کسی در آن زمان از این مکان بازدید می‌کرد، قطعاً به دافع حشرات و احتمالاً راهی برای فرار از یک یا دو دایناسور گوشتخوار نیاز داشت.

پشه‌های خون‌خوار و رؤیای «پارک ژوراسیک»

وجود چندین پشه خون‌خوار در میان این یافته‌ها، حاکی از آن است که آنها در مقطعی از چرخه زندگی خود به خون مهره‌داران، احتمالاً دایناسورهای پرنده یا غیرپرنده، نیاز داشته‌اند. با این حال، هرگونه DNA دایناسوری که ممکن است زمانی در خون مصرف‌شده توسط این پشه‌ها وجود داشته باشد، مدت‌ها پیش از بین رفته است، به احتمال زیاد توسط مواد شیمیایی موجود در رزین‌ها.

دلکلوس تأکید می‌کند: «ما نمی‌توانیم دست‌کم با روش‌های فعلی یک پارک ژوراسیک از کهربای کرتاسه داشته باشیم.»