آیکون خبر

خبر کامل

تأثیر صحنه پیراهن خیس آقای دارسی بر رونق پارک لایم

تأثیر صحنه پیراهن خیس آقای دارسی بر رونق پارک لایم

چگونه یک صحنه تلویزیونی، سرنوشت یک پارک تاریخی را تغییر داد؟

سی سال از پخش سریال «غرور و تعصب» در سال ۱۹۹۵ می‌گذرد؛ اقتباسی از رمان عاشقانه جین آستن که ۱۰ میلیون بیننده در بریتانیا و بسیاری در سراسر جهان را مجذوب خود کرد. اما فراتر از داستان عاشقانه، یک صحنه خاص در این سریال، سرنوشت یک مکان تاریخی را برای همیشه دگرگون کرد.

صحنه نمادین و تأثیر آن بر پارک لایم

یکی از به یادماندنی‌ترین صحنه‌های تاریخ تلویزیون، زمانی بود که کالین فرث در نقش آقای دارسی، قهرمان رمان، با پیراهنی خیس پس از شنا در برکه پمبرلی ظاهر شد. این صحنه‌ها در پارک لایم، در مرز منچستر بزرگ و منطقه پیک دیستریکت فیلمبرداری شد.

قبل از فیلمبرداری، این مکان با چالش‌های مالی روبرو بود و برای افزایش تعداد بازدیدکنندگان، حتی بلیط‌های رایگان ارائه می‌شد. اما با انتخاب پارک لایم به عنوان نمای بیرونی خانه آقای دارسی در پمبرلی، ورق برگشت.

کات کراکسفورد، مدیر خانه پارک لایم، می‌گوید: «قبل از سال ۱۹۹۵، سالانه حدود ۵۰,۰۰۰ بازدیدکننده داشتیم، اما اکنون سالانه حدود ۳۵۰,۰۰۰ گردشگر از جمله از چین، ژاپن و آمریکا جذب می‌کنیم که مشتاق دیدن منظره معروف چمن‌زار و بازسازی صحنه‌های درام هستند.»

او اضافه می‌کند: «آنها به طور خاص می‌پرسند که آقای دارسی کجا به دریاچه پرید و کجا با لیزی در باغ ملاقات کرد و کاملاً می‌خواهند آن را بازسازی کنند، بنابراین ما سعی می‌کنیم مردم را از پریدن به دریاچه و خیس کردن پیراهنشان منصرف کنیم.»

Colin Firth's famous wet shirt scene was filmed at Lyme Park in Stockport
صحنه معروف پیراهن خیس کالین فرث در پارک لایم استاکپورت فیلمبرداری شد.

پشت صحنه صحنه معروف: بدلکار و تانک آب

در واقعیت، کالین فرث هرگز در دریاچه لایم شنا نکرد. به دلیل احتمال ابتلا به بیماری وایل (Leptospirosis) که توسط حیوانات خاصی منتقل می‌شود و مسائل مربوط به پوشش بیمه، از یک بدلکار استفاده شد.

سم برکمن، مدیر مکان‌های فیلمبرداری درام، توضیح می‌دهد: «نمی‌توانید یک بازیگر را در آب آلوده قرار دهید، اما به طرز کنایه‌آمیزی می‌توانید یک بدلکار را در آن قرار دهید.»

صحنه‌های شنای زیر آب توسط فرث در یک تانک آب در استودیویی در لندن فیلمبرداری شد. خود بازیگر نیز قبلاً گفته است که هرگز در حال «بیرون آمدن» با پیراهن خیس نشان داده نمی‌شود، بلکه صحنه‌ها به گونه‌ای ویرایش شده‌اند که او در حال قدم زدن در پارک «کمی مرطوب» به نظر می‌رسد.

انتخاب پارک لایم: «قدرت، ثروت و سلیقه عالی»

در اوایل دهه ۱۹۹۰، دیدن مکان‌های شمالی در تلویزیون به جز خیابان‌های «کورونیشن استریت» کمتر رایج بود. برکمن، که بر ۲۴ مکان بیرونی برای این تولید ۶ میلیون پوندی نظارت داشت، می‌گوید آنها به دنبال یک مکان «مهم» در شمال بودند.

او توضیح می‌دهد که این مکان «باید شبیه زیباترین جای ممکن به نظر می‌رسید و قدرت، ثروت و سلیقه عالی را نشان می‌داد» در تضاد با شکوه «اغراق‌آمیز» عمه سلطه‌گر دارسی، لیدی کاترین دو بورگ.

تیم تولید خانه‌های بزرگ شمالی از جمله چتس‌ورث و کدلستون هال در دربی‌شایر و همچنین ونت‌ورث وودهاوس در یورکشایر را بررسی کردند. اما پارک لایم در استاکپورت را انتخاب کردند، بخشی به دلایل لجستیکی و «چون قبلاً در هیچ چیز دیگری نمایش داده نشده بود.»

کراکسفورد می‌گوید: «این نمایش حتی ۳۰ سال پس از فیلمبرداری، همچنان تأثیر زیادی دارد. این یک کلاسیک واقعی است.»

Pemberley proves a pivotal location in the story when Elizabeth Bennet visits Mr Darcy's estate with her uncle and aunt
پمبرلی یک مکان محوری در داستان است، زمانی که الیزابت بنت با عمو و عمه خود از املاک آقای دارسی بازدید می‌کند.

تاریخچه پارک لایم و چالش‌های فیلمبرداری

در دوران قرون وسطی، پارک لایم بخشی از یک شکارگاه سلطنتی در جنگل مکلسفیلد، چشایر بود. مالکیت آن تا سال ۱۹۴۶ از طریق نوادگان منتقل شد، زمانی که افزایش هزینه‌ها منجر به واگذاری ملک به سازمان نشنال تراست شد.

انتخاب این مکان توسط تهیه‌کنندگان «غرور و تعصب» همزمان با بازگرداندن پارک توسط شورای استاکپورت به نشنال تراست بود، به این معنی که درام نمی‌توانست در داخل فیلمبرداری شود. بنابراین، سالن سادبری در دربی‌شایر برای صحنه‌های داخلی پمبرلی استفاده شد.

برکمن به یاد می‌آورد که «روند طولانی» برای متقاعد کردن نشنال تراست برای اجازه فیلمبرداری در لایم وجود داشت، زیرا آنها در ابتدا «نمی‌خواستند یک گروه فیلمبرداری کوچک» برای هفته‌ها در محل کار کنند.

اما پس از پخش درام در ۲۴ سپتامبر ۱۹۹۵، تعداد بازدیدکنندگان «به شدت افزایش یافت». برکمن می‌گوید: «هیچ یک از ما تأثیر آن را درک نکردیم، به خصوص صحنه [پیراهن خیس] با کالین.»

A portrait of Colin Firth at Lyme Park as Mr Darcy has gone on display however the estate's real owner Thomas Legh was travelling through Egypt when Pride and Prejudice was published in 1813
پرتره‌ای از کالین فرث در پارک لایم در نقش آقای دارسی به نمایش گذاشته شده است.
About 350,000 people now visit the park annually
اکنون سالانه حدود ۳۵۰,۰۰۰ نفر از این پارک بازدید می‌کنند.

میراث ماندگار و تأثیر اقتصادی

از «بریجرتون» تا «پیتر کی»، این صحنه بارها تقلید شده اما هرگز پیشی گرفته نشده است و زمانی به عنوان به یادماندنی‌ترین لحظه درام تلویزیونی بریتانیا انتخاب شد.

خود پیراهن سفید نمادین چندین بار به حراج گذاشته شده و اخیراً به قیمت ۲۵,۰۰۰ پوند توسط شورای کالدردیل در یورکشایر برای نمایش در یک موزه محلی خریداری شد.

پارک لایم از آن زمان به بعد رونق یافته است. برکمن می‌گوید: «ما پیشگام همه درام‌های کلاسیک دیگری بودیم که سپس در خانه‌های باشکوه اتفاق افتادند، زیرا مردم متوجه شدند که می‌توان پول درآورد.»

جذابیت این صحنه پس از ۳۰ سال همچنان پابرجاست، همانطور که حضور پارک لایم در یک تبلیغ اخیر «ویزیت بریتین» برای تشویق گردشگری الهام گرفته از فیلم و تلویزیون نشان می‌دهد. علاقه‌مندان با لباس‌های دوره ریجنسی گاهی اوقات در باغ‌های آن قدم می‌زنند و پرتره‌ای از فرث در نقش آقای دارسی اخیراً پس از نمایش در سادبری، به نمایش گذاشته شده است.

برکمن در مورد این درام می‌گوید: «هیچ یک از ما واقعاً فکر نمی‌کردیم که موفقیت بزرگی خواهد بود. فقط یک کار بود. این داستان معمولی افرادی است که از طبقه پایین‌تر با افرادی از طبقه بالاتر ملاقات می‌کنند و تصمیم می‌گیرند با هم باشند. این عشق واقعی است، اینطور نیست؟»

شناسنامه خبر:

درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:

تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.

دسترسی رایگان به هوشنگ ↗