خبر کامل
«شکارچیان دیو کی‌پاپ»: پدیده‌ای جهانی با ریشه‌های عمیق کره‌ای
«شکارچیان دیو کی‌پاپ»: پدیده‌ای فرهنگی که هویت کره‌ای را در موج جهانی حفظ می‌کند
در سال ۱۹۹۹، پکن برای اولین بار واژه «هالیو» یا «موج کره‌ای» را به کار برد؛ اصطلاحی که به محبوبیت فزاینده محصولات فرهنگی کره در خارج از مرزهای این کشور اشاره داشت. پیش از آن، کره بیشتر واردکننده فرهنگ بود تا صادرکننده. اما پس از پایان دیکتاتوری در کره‌جنوبی در سال ۱۹۸۷ و آزادسازی صنعت سرگرمی، سریال‌های تلویزیونی کره‌ای و آیدل‌های تازه کی‌پاپ به سرعت سراسر آسیا را فراگرفتند و در دهه‌های بعد، این موج فراتر از قاره آسیا رفت و گروه‌هایی مانند BTS و بلک‌پینک، سریال‌هایی چون «بازی مرکب» و فیلم اسکاربرده «انگل» به شهرت جهانی دست یافتند.
این تابستان، فیلم نتفلیکسی «شکارچیان دیو کی‌پاپ» به این فهرست پیوست و به سرعت از یک موفقیت غیرمنتظره به پدیده‌ای فرهنگی بدل شد.
داستان «شکارچیان دیو کی‌پاپ»
این انیمیشن موزیکال داستان گروه دخترانه HUNTR/X را روایت می‌کند که علاوه بر فعالیت موسیقایی، به عنوان شکارچی دیو نیز زندگی دوگانه دارند. آن‌ها مأمور حفاظت از «هونمون» (دروازه روح) هستند؛ دروازه‌ای که مانع ورود دیوها به دنیای انسان می‌شود. فرمانروای دیوها، «گویی-ما»، یک گروه پسرانه به نام «پسران ساجا» تشکیل می‌دهد تا با HUNTR/X برای به دست آوردن روح انسان‌ها از طریق ترانه‌ها و رقص‌های پرهیجان روی صحنه بجنگند.
موفقیت بی‌سابقه در گیشه و جدول موسیقی
از زمان انتشار در ماه ژوئن، «شکارچیان دیو کی‌پاپ» به پربیننده‌ترین فیلم تاریخ نتفلیکس تبدیل شده است. نسخه «هم‌خوانی» آن – که تنها دو روز در سینماها اکران شد – در پایان ماه گذشته در صدر گیشه ایالات متحده قرار گرفت.
موفقیت این فیلم در جدول موسیقی بیلبورد آمریکا نیز شگفت‌انگیز است. تا تاریخ ۲۰ سپتامبر، ترانه «Golden» پنج هفته پیاپی در رتبه نخست ماند؛ بیشترین زمان ماندگاری یک اثر انیمیشنی در صدر جدول. چهار ترانه از این فیلم در میان ۱۰ ترانه برتر هستند و آلبوم موسیقی آن در جایگاه نخست جدول آلبوم‌ها قرار دارد.
گروه‌های خیالی فیلم – که در واقع توسط خوانندگان واقعی کی‌پاپ اجرا شده‌اند – اکنون از بسیاری گروه‌های واقعی پیشی گرفته‌اند: در اسپاتیفای، HUNTR/X بیش از ۵۰ میلیون شنونده ماهانه و پسران ساجا ۳۳ میلیون شنونده دارند، در حالی‌که بلک‌پینک ۳۲ میلیون و BTS تنها ۲۶ میلیون شنونده ماهانه دارند.
هویت کره‌ای در عصر جهانی‌شدن کی‌پاپ
از آغاز کی‌پاپ مدرن با «سئو تاجی» در سال ۱۹۹۲، این موسیقی همواره برای مخاطبان کره‌ای و غیرکره‌ای ساخته شده است. ترانه‌سراها و تهیه‌کنندگان بسیاری از سوئد و کشورهای شمال اروپا آمده‌اند و حتی برخی شرکت‌های کره‌ای استعدادهای خارجی را به داخل کشور کشانده‌اند. امروز، به جز گروه BTS، بیشتر گروه‌های کی‌پاپ دست‌کم یک عضو غیرکره‌ای دارند. ترانه‌ها معمولاً ترکیبی از کره‌ای و انگلیسی – و گاهی ژاپنی یا چینی – هستند تا بازارهای مختلف را جذب کنند.
در سال‌های اخیر، برخی شرکت‌ها به سمت «بومی‌سازی» رفته‌اند: گروه‌ها و ترانه‌هایی با عناصر محلی کشورهای مقصد، از ترانه‌های تمام‌انگلیسی گرفته تا موزیک‌ویدئوهایی شبیه صحنه‌های نیویورک و لس‌آنجلس. نمونه افراطی آن گروه بریتانیایی «dearALICE» است که با همکاری شرکت SM کره شکل گرفت؛ هیچ‌یک از اعضا کره‌ای نیستند و تحت سیستم سختگیرانه کارآموزی کی‌پاپ آموزش ندیده‌اند.
«شکارچیان دیو کی‌پاپ» و حفظ اصالت
اما «شکارچیان دیو کی‌پاپ» در برابر این روند ایستاده است. هرچند فیلم در آمریکا نوشته و انیمیشن آن ساخته شد، اما محصولی آشکارا کره‌ای است:
- بازیگران و صداپیشگان: شامل ملیت‌های کره‌ای و اعضای دیاسپورا هستند.
- موسیقی: ترکیبی از کره‌ای و انگلیسی دارد.
- داستان: به شدت تحت‌تأثیر فرهنگ کره‌ای است.
این پایبندی در صحنه‌ها نیز دیده می‌شود: اجرای کنسرت در ورزشگاه المپیک سئول، گردش در دهکده تاریخی «بوکچون هانوک» و قدم‌زدن عاشقانه در دیوار قلعه سئول در پارک ناکسان – یادآور سریال‌هایی مانند «کلاس ایتایوون». نشانه‌های فولکلور کره‌ای نیز حضور دارند:
- پسران ساجا: برگرفته از «جئوسونگ ساجا» (فرشته مرگ در افسانه‌های کره‌ای) هستند و کلاه‌های سنتی «گات» به سر دارند.
- هنر مردمی «مین‌هوا»: در حیوانات همراه «جینو» – ببر و زاغ – بازتاب یافته است.
حتی خط اصلی داستان نیز بر هویت کره‌ای تأکید دارد: «رومی» تبار دیوی خود را پنهان می‌کند و «جینو» گذشته انسانی‌اش را تحریف می‌کند؛ تنها با عشق است که خود واقعی‌شان را می‌پذیرند. این پیام می‌تواند یادآوری‌ای برای کره‌ای‌های مهاجر باشد که به ریشه‌های خود افتخار کنند.
ادای دین به دنیای کی‌پاپ و شکستن کلیشه‌ها
علاوه بر فرهنگ، فیلم ادای دینی به دنیای کی‌پاپ است. هر دو گروه HUNTR/X و پسران ساجا «لایت‌استیک» مخصوص خود دارند، که هواداران فیلم نیز در دنیای واقعی بازسازی کرده‌اند. فیلم به تغییر سریع علایق هواداران و رقابت شدید گروه‌ها اشاره می‌کند؛ پدیده‌ای واقعی در کی‌پاپ که سالانه ده‌ها گروه تازه وارد می‌شوند.
فیلم همچنین برخی کلیشه‌ها را وارونه می‌کند:
- به جای آن‌که مدیران تصمیم‌گیرنده باشند، اعضای HUNTR/X کنترل امور را در دست دارند.
- برخلاف تصویر رایج زنان آسیایی در سینمای آمریکا – منفعل و ابژه جنسی – ستارگان زن این فیلم قدرتمند اما انسانی و پر از تردید نشان داده می‌شوند.
- ظاهر و شخصیت آنان نیز یکسان‌سازی نشده، بر خلاف بسیاری گروه‌های واقعی کی‌پاپ.
جالب آن‌که در فیلم، این مردان (پسران ساجا) هستند که بیشتر ابژه می‌شوند؛ اعضای گروه حتی نام‌های واقعی ندارند جز «جینو»، و باقی با القابی مانند «ابی» (به‌خاطر شکم عضلانی) یا «بیبی» (چهره کودکانه) شناخته می‌شوند.
آینده موج کره‌ای
با جمعیت تنها ۵۲ میلیون نفر، کره‌جنوبی تأثیری فرهنگی خارق‌العاده گذاشته است. اما با جهانی‌ترشدن صنعت، پرسش هویت پیش آمده است: چه میزان از ریشه‌های کره‌ای باید حفظ شود؟
«شکارچیان دیو کی‌پاپ» نشان داد مخاطبان به محصولی نیاز ندارند که از عناصر کره‌ای تهی شده باشد. نیازی نیست از پاپ آمریکایی تقلید کند تا موفق شود. تماشاگران آن را به خاطر کیفیت و تفاوتش می‌پسندند.
گرچه راز دقیق موفقیت این فیلم همچنان محل گمانه‌زنی است، اما روشن است که آغازگر فصل تازه‌ای از موج کره‌ای است – فصلی که کی‌پاپ را جهانی می‌داند، بی‌آن‌که کره‌ای بودن خود را کنار بگذارد.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
