خبر کامل
کشف مکانیزم فرار سلولهای سرطانی از سیستم ایمنی؛ افقهای نوین درمانی

پژوهشگران مرکز پزشکی دانشگاه تگزاس جنوبغربی (UT Southwestern Medical Center) به تازگی مکانیزمی حیاتی را کشف کردهاند که به سلولهای سرطانی امکان میدهد از سیستم دفاعی طبیعی بدن فرار کنند. این یافتهها که در نشریه معتبر Nature Immunology منتشر شده، نه تنها افقهای جدیدی را برای توسعه ایمنیدرمانیهای نوین سرطان میگشاید، بلکه میتواند راهگشای درمانهای احتمالی برای بیماریهای التهابی و عصبی نیز باشد.
کشف مکانیزم فرار سرطان از سیستم ایمنی
دکتر چنگ چنگ (الک) ژانگ، استاد فیزیولوژی و عضو مرکز جامع سرطان هارولد سیمونز، در تشریح این کشف مهم توضیح داد: «سلولهای میلوئیدی، که نخستین گروه از سلولهای ایمنی جذبشده به تومورها هستند، به جای مقابله با سرطان، به سرعت به حامی رشد آن تبدیل میشوند. تحقیقات ما نشان میدهد که گیرندههای خاصی روی این سلولها توسط هورمونی تحریک میشوند که در نهایت منجر به سرکوب سیستم ایمنی بدن میگردد.»
به گفته ژانگ، درمانهای ایمنیدرمانی کنونی، مانند مهارکنندههای نقاط وارسی ایمنی (immune checkpoint inhibitors)، تنها برای حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد بیماران سرطانی اثربخش هستند. این محدودیت نشاندهنده وجود راههای متعدد و پیچیدهای است که سرطان برای فرار از حمله سیستم ایمنی بدن به کار میگیرد.
تعامل کلیدی LILRB4 و هورمون SCG2
چند سال پیش، گروه تحقیقاتی دکتر ژانگ گیرندهای بازدارنده به نام LILRB4 را در سلولهای میلوئیدی شناسایی کرد. فعالسازی این گیرنده مانع از عملکرد ضدتوموری این سلولها میشد.
شناسایی هورمون SCG2
در ادامه این پژوهش، تیم با استفاده از غربالگری ژنومی به دنبال پروتئینهایی گشت که با گیرنده LILRB4 در تعامل هستند. این جستجو منجر به شناسایی هورمونی به نام SCG2 شد. تا پیش از این، نقش دقیق این هورمون در سیستم ایمنی و گیرنده آن ناشناخته باقی مانده بود.
- آزمایشهای آزمایشگاهی: نشان داد که SCG2 با اتصال به LILRB4، زنجیرهای از سیگنالهای درونسلولی را فعال میکند. این فرآیند در نهایت فعالیت ضدسرطانی سلولهای میلوئیدی را خاموش کرده و توانایی آنها در جذب سلولهای T مبارزهکننده با سرطان را مهار میسازد.
- آزمایشهای حیوانی: موشهایی که به صورت ژنتیکی برای بیان گیرنده انسانی LILRB4 مهندسی شده بودند، پس از تزریق سلولهای سرطانی تولیدکننده SCG2، به سرعت دچار رشد تومور شدند. اما درمان این موشها با آنتیبادی مسدودکننده LILRB4 یا حذف مصنوعی هورمون SCG2 در بدن، رشد سرطان را به طور قابلتوجهی کند کرد.
افقهای جدید درمانی
این یافتهها به وضوح نشان میدهد که تعامل بین LILRB4 و SCG2 یکی از راههای کلیدی است که سلولهای سرطانی برای فرار از کنترل ایمنی بدن از آن بهره میبرند. از سوی دیگر، از آنجا که این مکانیزم فعالیت سلولهای ایمنی میلوئیدی را خاموش میکند، افزایش مصنوعی SCG2 میتواند رویکردی تازه برای درمان بیماریهای خودایمنی یا التهابی ناشی از فعالیت بیشازحد این سلولها باشد.
پژوهشگران قصد دارند در مطالعات آینده، هر دو مسیر درمانی تقویت یا مهار این تعامل را به دقت بررسی کنند. این تحقیق با همکاری گروهی از محققان مرکز سرطان سیمونز و بخشهای داروسازی، بیوفیزیک، بهداشت عمومی و کودکان دانشگاه UT Southwestern انجام شده است.
این کشف میتواند نقطه عطفی در توسعه نسل جدید ایمنیدرمانیهای سرطان باشد و در عین حال دریچهای تازه برای درمان بیماریهای التهابی و خودایمنی بگشاید.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
