تشییع پیکر احمد پژمان، آهنگساز فقید، در تهران و خاکسپاری در لار

مراسم بدرقه و تشییع پیکر زنده‌یاد «احمد پژمان»، موسیقیدان و آهنگساز فقید ایران، امروز (جمعه، چهارم مهرماه) در پهنه فرهنگی هنری رودکی، مقابل تالار وحدت تهران برگزار شد. این آیین با حضور جمع کثیری از مقامات فرهنگی، هنرمندان برجسته و شاگردان این استاد فقید، فضایی از احترام و اندوه را به خود گرفت. حضور چهره‌هایی چون فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت، نیکنام حسینی‌پور، مشاور وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، بابک رضایی، مدیرکل دفتر موسیقی، و اعضای خانواده کامکار، نشان از جایگاه رفیع پژمان در جامعه هنری داشت.

بازگشت به خانه پس از سال‌ها دوری

احمد پژمان، هفتم شهریورماه پس از یک دوره بیماری طولانی، در سن ۹۰ سالگی در لس‌آنجلس آمریکا درگذشت. اگرچه تصمیم اولیه خانواده بر خاکسپاری او در آمریکا بود، اما با تلاش و همکاری خانواده و جمعی از هنرمندان، پیکر این استاد بزرگ بامداد سوم مهرماه از واشنگتن به تهران منتقل شد. این بازگشت به وطن، آرزوی دیرینه پژمان بود که با همت همسر و دوستانش محقق شد.

• زمان خاکسپاری: شنبه، پنجم مهرماه، ساعت ۱۵:۳۰
• مکان خاکسپاری: قطعه هنرمندان و نام‌آوران دارالرحمه شهرستان لار (استان فارس)
• مراسم بزرگداشت: همان شب، ساعت ۲۰ در تالار وحدت لار

یادبود و تجلیل از یک عمر فعالیت هنری

در این مراسم، هنرمندان و دوستان نزدیک احمد پژمان به بیان خاطرات و ویژگی‌های برجسته او پرداختند:

هوشنگ کامکار، موسیقیدان برجسته، با یادآوری دوستی و همکاری‌هایش با احمد پژمان گفت: «کارهایی که استاد پژمان انجام داده دربرگیرنده مولفه‌های متعددی است که تا ابد در دل هنرمندان و علاقه‌مندان موسیقی باقی می‌ماند. او با همه گونه‌های موسیقی آشنا بود و در عین حال انسانی بزرگ و تاثیرگذار بود.»

کامکار همچنین به خلاقیت بی‌نظیر پژمان در استفاده از سینتی‌سایزر و آشنایی عمیق او با علم موسیقی کلاسیک اشاره کرد و افزود که خبر درگذشت پژمان او را به شدت متاثر کرده و حتی منجر به بستری شدن او در بیمارستان شده است.

دیدگاه‌های دیگر هنرمندان

محمدرضا درویشی، موسیقیدان و پژوهشگر:

• پژمان را هنرمندی با ویژگی‌های «طراوت برون می‌نماید از سر درون» توصیف کرد.
• بر باطن ارزشمند و آثار گرانبهای او تاکید کرد.

بهمن فرمان‌آرا، کارگردان سینما:

• همکاری با پژمان در فیلم «شازده احتجاب» را نقطه عطفی در زندگی خود دانست.
• از مهربانی و شخصیت درجه‌یک پژمان یاد کرد و دوستی با او را افتخار زندگی خود خواند.

شریف لطفی، آهنگساز و مدرس موسیقی:

• به علاقه وصف‌ناپذیر پژمان به ایران اشاره کرد و غمگینی او پس از خروج از کشور را بازگو کرد.
• توانایی مثال‌زدنی او در ارکستراسیون و تنوع آثار، حتی در موسیقی کودک، را ستود.
• تاکید کرد که پژمان با سرمایه شخصی خود زندگی می‌کرد و هرچه دریافت می‌کرد صرف کارش می‌شد.

نقش همسر و دغدغه‌های موسیقی ایران

یلدا ابتهاج، با اشاره به نقش همسر پژمان در بازگرداندن پیکر او به ایران، از مهجوریت موسیقی و موزیسین‌ها در کشور گلایه کرد. او اظهار داشت که این مراسم در شأن احمد پژمان نیست و اگر به موسیقی ارزش بیشتری داده می‌شد، او مجبور به ترک ایران نمی‌شد. ابتهاج، پژمان را «بزرگ موسیقی ما» و «سرمشقی برای هنرمندان» دانست که دریچه‌ای تازه به موسیقی گشود.

در پایان مراسم، شیرین بذله، همسر احمد پژمان، از همه همراهان قدردانی کرد و گفت که توانسته آرزوی احمد را برآورده کند و پیکرش را در ایران به خاک بسپارد. او از پژمان به عنوان همسری دلسوز و دوستی محترم در طول ۳۵ سال زندگی مشترک یاد کرد و افزود که او همواره خود را مسئول مشکلات دیگران می‌دانست و برای همه مردم آرزوی صلح و آرامش داشت.