خبر کامل
چالش اینفلوئنسر شدن: سه نفر با صفر دنبالکننده در شبکههای اجتماعی

آیا تبدیل شدن به یک اینفلوئنسر آسان است؟ سه نفر با صفر دنبالکننده این چالش را پذیرفتند
دنیای شبکههای اجتماعی، میدانی پر از چالش است؛ جایی که افراد برای کسب لایک، دیده شدن، وایرال شدن و حتی خطر حذف شدن، با یکدیگر رقابت میکنند. در حالی که برای عدهای خوششانس، این مسیر به یک شغل پردرآمد تبدیل شده و انتظار میرود اقتصاد تولیدکنندگان محتوا تا سال ۲۰۲۷ به حدود ۵۰۰ میلیارد دلار برسد، برای بسیاری دیگر، فضایی گیجکننده و بیرحم است که الگوریتمها تعیین میکنند چه کسی دیده شود و چه کسی در گمنامی بماند.
اما واقعاً چقدر سخت است که در این فضا به موفقیت رسید؟ سه فرد بااستعداد و بدون هیچ حساب کاربری در شبکههای اجتماعی، چالش تبدیل استعداد خود به محبوبیت آنلاین را در مدت سه ماه پذیرفتند. امیلی، سفالگر و بازمانده سکته مغزی؛ آلن، مورخ؛ و دانیا، هنرمند تئاتر، سفر پر فراز و نشیب خود را در تلاش برای یافتن مخاطب و غلبه بر نوسانات عاطفی ناشی از تعقیب شهرت آنلاین، مستند کردند.
«درگیر شدن با نظرات، طاقتفرساست»
امیلی، پیش از آنکه سفالگر شود، رویای اجرا روی صحنه را در سر داشت، اما سکته مغزی در ۲۶ سالگی همه چیز را تغییر داد و درک شناختی او دیگر مانند گذشته نیست. سفالگری به او هدف جدیدی بخشید و بیان خلاقانه، نوعی درمان برایش محسوب میشد. امیلی به ندرت از شبکههای اجتماعی استفاده میکند، اما تصمیم گرفت یک حساب تیکتاک ایجاد کند تا «به افرادی که در موقعیتهای مشابه او بودهاند، دسترسی پیدا کند، الهام بخشد و از آنها حمایت کند.»

اولین ویدیوی او تنها دو بازدید داشت و محتوای بعدی او درباره سفالگری و گربهاش نیز عملکرد خوبی نداشت. پس از هفتهها سکوت و تردید، ویدیوی امیلی درباره اینکه چگونه سفالگری زندگیاش را نجات داد، به هزاران نفر رسید و سایر بازماندگان سکته مغزی برای تحسین محتوای او پیام فرستادند.
او به تأثیری که میگذارد افتخار میکند. «آن نظر بیش از هزار لایک ارزش داشت، زیرا من واقعاً با کسی ارتباط برقرار کردم و این ارزشمندتر است.»
موفقیت ویدیوی او با بار غیرمنتظرهای همراه بود: او از مسئولیت پاسخگویی به نظرات، احساس خستگی میکرد. امیلی همچنین در تلاش برای واقعی جلوه دادن محتوایش مشکل داشت؛ هر بار که با دوربین صحبت میکرد، احساس میکرد در حال اجراست. او میگوید: «احساس نمیکنم حق مطلب را ادا میکنم و از آنچه میسازم ناامید هستم. احساس میکنم کمی متقلب هستم.»
پرداختن به موضوعات حساسی مانند بهبودی از سکته مغزی به این معنی است که ریسک برای امیلی بالاتر است. او میگوید: «جای خطا کمتر است و نمیخواهید چیزی بگویید که ممکن است اشتباه برداشت شود و این میتواند دائماً سخت باشد.» نزدیک به پایان آزمایش، امیلی با مشکلات شخصی دست و پنجه نرم میکند و ادامه تولید محتوا برایش چالشبرانگیز میشود. او تصمیم میگیرد از شبکههای اجتماعی فاصله بگیرد، اما ممکن است در آینده بازگردد.
«تعقیب بازدیدها میتواند بر عزت نفس شما تأثیر بگذارد»
آلن، استاد ارشد تاریخ است که در زمینه پزشکی اوایل دوران مدرن تخصص دارد و سالها را صرف تحقیق در تاریخ فرهنگی ریشها کرده است؛ یک حوزه تخصصی که متوجه شد در شبکههای اجتماعی کمبود دارد. او موافقت کرد که بخشی از این آزمایش باشد، زیرا احساس میکرد به عنوان یک دانشگاهی وظیفه دارد به مردم آموزش دهد.

اولین ویدیوی او درباره اینکه چرا تاریخ را دوست دارد، چند صد بازدید داشت و این او را ترغیب کرد که هر چند روز یک بار پست بگذارد. ویدیوهای او خوب عمل کردند، اما هیچ کدام بیش از ۱۰۰۰ بازدید نداشتند، چیزی که به طور فزایندهای برای او ناامیدکننده شد و تعقیب اعداد، فشار عاطفی زیادی به او وارد کرد. او اعتراف میکند: «این شروع به تأثیرگذاری بر عزت نفس شما میکند. اگر بازدید نگیرید، شروع میکنید به این فکر کردن که کاری را اشتباه انجام میدهید و مردم شما را دوست ندارند.»
سرانجام، یک ویدیو بیش از ۱۰ هزار بازدید میگیرد، اما آلن احساس شادیای را که فکر میکرد نخواهد داشت. «من فعالانه به دنبال بازدیدهای بیشتر بودم و یکپارچگی آکادمیک خود را از دست دادم. از یک مرز عبور کردم و برخی اطلاعات را بیش از حد ساده کردم و اکنون احساس کمی کثیف بودن میکنم.»
در ماه دوم، آلن هر روز در تیکتاک پست میگذاشت، اما اخیراً مورد هدف نظرات بیرحمانه و کینهتوزانه درباره کمبود مو و ابروهایش به دلیل آلوپسی قرار گرفته بود. او اعتراف میکند: «مقابله با آن نظرات سختتر از آن چیزی است که فکر میکردم. این باعث شده است که بیشتر به ظاهر خود آگاه باشم.»
او تصمیم میگیرد با ترولها مقابله کند و ویدیویی برای توضیح وضعیت خود میسازد. در همین زمان، دانشگاهی که او در آن تدریس میکند، شروع به اشتراکگذاری ویدیوهای او به عنوان مطالب تبلیغاتی برای دانشجویان آینده میکند که دسترسی او را به شدت افزایش میدهد. او میگوید: «من در مجموع ۳۵۰ هزار بازدید داشتهام و در مقایسه، مقالات آکادمیک من سالی چند صد بار خوانده میشوند.»
تولید محتوا جایگزین شغل او نخواهد شد، اما قطعاً آن را تقویت میکند و آلن مطمئن است که به پست گذاشتن آنلاین ادامه خواهد داد.
«زمان زیادی را میگیرد؛ مثل یک اعتیاد است»
برای دانیا، هنرمند و تهیهکننده تئاتر، چالش تقریباً برعکس است؛ او به اجرا در مقابل مخاطبان زنده عادت دارد، نه مخاطبان آنلاین. او به این آزمایش پیوست زیرا میخواست مردم را گرد هم آورد. او نگران است که مردم ارتباطات حضوری را از دست میدهند، زیرا به طور مزمن آنلاین هستند.

دانیا یوتیوب را دانلود میکند و در مقایسه با امیلی و آلن، محتوای او کندتر و طولانیتر است. اولین ویدیوی او هشت دقیقه طول میکشد. او به طور منظم پست میگذارد – از راهنماهای مدیتیشن گرفته تا گذاشتن شعر در سراسر لندن – اما بازدیدها سرازیر نمیشوند.
با وجود این، او بسیار لذت میبرد. او میگوید: «خیلی سرگرمکننده است و من مدام به این فکر میکنم که چه چیزی را در ادامه به اشتراک بگذارم.»
اشتیاق او زیاد دوام نمیآورد و به زودی، او خود را درگیر تلاش برای درک جنبه فنی شبکههای اجتماعی مییابد. او حتی کتابی درباره چگونگی کسب یک میلیون دنبالکننده میخرد. در یک ماه، او ۵۰ ویدیو منتشر کرده و اعتراف میکند که از نظر ذهنی خستهکننده است. او اعتراف میکند: «زمان زیادی از من میگیرد؛ من با آن زندگی میکنم و میخوابم، مثل یک مواد مخدر یا اعتیاد است. من از این تلاش روزمره خسته شدهام، هر روز به محتوا فکر میکنم.»
تا ماه سوم، تعداد بازدیدها به آرامی در حال افزایش است و او نظرات محبتآمیز زیادی دریافت میکند. مشابه آلن، او نیز کشف کرده است که چگونه افزایش حضور در شبکههای اجتماعی میتواند کار او را تقویت کند؛ او بلیطهای بیشتری برای نمایشها و کارگاههای خود میفروشد.
دانیا سخت تلاش میکند تا تعداد بازدیدها را خیلی شخصی نگیرد و اگرچه پاداشها کم بوده است، اما امید به موفقیت برای ادامه دادن او فراتر از این آزمایش کافی است.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
