خبر کامل
نمایشگاه جایزه ترنر ۲۰۲۵: پرچمها، جنگها و قلمروهای فانتزی

نمایشگاه جایزه ترنر ۲۰۲۵: پرچمها، جنگها و قلمروهای فانتزی در برادفورد
نمایشگاه جایزه معتبر ترنر ۲۰۲۵، که هر ساله به هنرمندان معاصر بریتانیایی اهدا میشود، این آخر هفته در تالار کارترایت برادفورد، شهر فرهنگی بریتانیا، افتتاح شد. این نمایشگاه آثار چهار هنرمند نامزد شده را به نمایش میگذارد که هر یک با رویکردی منحصر به فرد، جهانبینی خود را از طریق پرچمهای انگلیسی، ارواح کرهای، نوارهای VHS و مناطق جنگی آخرالزمانی به تصویر کشیدهاند.
این چهار هنرمند، نننا کالو، محمد سامی، زادی زا و رنه ماتیچ، هر کدام یک گالری را به خود اختصاص دادهاند تا آثار هنری خود را به نمایش بگذارند. نانسی دورانت، منتقد هنری تایمز، این نمایشگاه را «چهار هنرمند بسیار متفاوت که تصویری جذاب از هنر معاصر ارائه میدهند» توصیف کرده است. برنده نهایی این جایزه در تاریخ ۹ دسامبر اعلام خواهد شد.
رنه ماتیچ: درک هویت بریتانیایی

رنه ماتیچ، هنرمند ۲۸ ساله اهل پیتربورو، دومین نامزد جوان در تاریخ جایزه ترنر است. ماتیچ که از نژاد مختلط و غیرباینری است، مجموعهای از عکسها، بنرها، عروسکها و صداها را گردآوری کرده که مبارزات او با جایگاهش در بریتانیای مدرن را به تصویر میکشد. او این مجموعه را «وسواس در درک بریتانیایی بودن، یا عدم درک آن» مینامد.
اولین اثری که بازدیدکنندگان میبینند، عکسی از پرچم سنت جورج است که در پنجره یک میخانه لندنی بالای تابلوی «مهمانی خصوصی» آویزان شده است. این تصویر، به گفته ماتیچ، پیامی ناخواسته اما ناخوشایند را منتقل میکند که تصویری بزرگتر را در بر میگیرد.
جیل ایردل، متصدی نمایشگاه، میگوید: «ماتیچ عمدتاً با عکاسی کار میکند و آثارش درباره هویت، جامعه و حس تعلق صحبت میکنند.» در این بخش، مجموعهای از عکسهای زندگی ماتیچ شامل اعتراضات غزه و «جان سیاهان مهم است»، کلابروهای عرقکرده، زوجهای در حال بوسیدن، گرافیتی و مهمانیها به چشم میخورد. همچنین، پرچمی غولپیکر با عبارت «جایی نیست» در یک طرف و «برای خشونت» در طرف دیگر، کنایهای از ریاکاری است که هنرمند احساس میکند در کلمات سیاستمداران وجود دارد.

یک کابینت حاوی ۴۵ عروسک سیاه دستدوم که ماتیچ جمعآوری کرده نیز در این بخش قرار دارد. ایردل توضیح میدهد: «این شما را به فکر وامیدارد که چگونه این عروسکها به تصویر کشیده شدهاند و درباره بازنمایی افراد سیاهپوست. آنهایی که واقعاً خیرهکننده بودند، هنگام نصب به چشمم آمدند، مانند رژ لب قرمز روشن که روی آنچه اساساً نوزاد هستند، میبینید، و برخی با چشمان قرمز روشن یا نارنجی.»
آدریان سرل، منتقد هنری گاردین، درباره آثار ماتیچ نوشت: «صلح و اعتراض، دوستی و خانواده، همه با هم ترکیب شدهاند، همراه با ایدههای مورد مناقشه ملتسازی و تعلق.»
زادی زا: قلمرو فانتزی شناور

برای ورود به گالری زادی زا، باید کفشهای خود را درآورید یا روکش کفش بپوشید تا روی کف طلایی براق و بازتابنده قدم بگذارید؛ این کار حس ورود به یک قلمرو فانتزی و ماورایی را تقویت میکند.
این هنرمند کانادایی-کرهای ساکن لندن، نقاشیهای پارچهای تکهدوزی شده را با استفاده از تکنیک بوجاگی خلق کرده است. این آثار، تصاویری به سبک شیشههای رنگی را نشان میدهند که از هنر فولکلور کرهای و موجودات اقیانوسی الهام گرفته شدهاند.
صدفهایی نیز از سقف آویزان شدهاند، و ۶۶۵ زنگوله سنتی کوچک به شکل صدف چیده شدهاند. این ترکیب با کف و دیوارهای رنگی و درخشان، و موسیقی متن شامل صداهای خفه، گونگ و آواز پرندگان، حسی قدرتمند و در عین حال نگرانکننده از شناور بودن در عالمی دیگر را ایجاد میکند.
والدمار یانوشچاک، منتقد ساندی تایمز، این اثر را «یک چیدمان فوقالعاده» توصیف کرد و گفت: «این نوعی امپراتوری عصر جدید است. وارد میشوید و مطمئن نیستید که به فضا میروید یا زیر آب یا چه چیزی. واقعاً شما را منتقل میکند. وارد آنجا میشوید و به دنیای دیگری میروید.»
نننا کالو: فورانهای انرژی و رنگ

در اتاق نننا کالو، مجسمههای بزرگ و چندرنگ که به طور نامنظم با لایههای روشن روبان، نخ، نوارهای مقوایی و نوارهای براق VHS پیچیده شدهاند، در هوا معلق هستند. برخی از آنها اشکال حیوانی به خود گرفتهاند و شبیه پینیاتاهای از کنترل خارج شده به نظر میرسند.
در همین حال، روی دیوارها ورقههای بزرگ کاغذ رنگی پوشیده از الگوهای گردابی، برخی شبیه گردباد یا چرخههای آب، دیده میشوند. همه آنها به صورت جفت یا سهتایی هستند، با تصاویری مشابه اما نه کاملاً یکسان در هر مجموعه.
کالو یک هنرمند دارای ناتوانی یادگیری با ارتباط کلامی محدود است و بیش از ۲۵ سال است که هنرمند مقیم «اکشن اسپیس» است؛ سازمانی که از هنرمندان دارای ناتوانی یادگیری حمایت میکند.
ایردل توضیح میدهد که «فورانهای انرژی و رنگ» او پس از دورهای که به دلیل کووید قادر به کار بر روی هنرش نبود، ساخته شدهاند. «بنابراین شما این گردابهای بزرگ را میبینید، بسیار شدید است، با این فورانهای فعالیت.»
سرل از گاردین درباره نقاشیها نوشت: «آنها پرشور و ریتمیک، هدفمند و جذاب هستند. هیچ ابهامی وجود ندارد. کالو شایسته برنده شدن جایزه ترنر امسال است.»
محمد سامی: مناطق جنگی وهمآور

محمد سامی، هنرمند متولد بغداد که کار خود را با نقاشی پرترههای رسمی صدام حسین، دیکتاتور عراق آغاز کرد، مورد علاقه منتقدان دیگر است.
آلستر سوک، منتقد هنری تلگراف، گفت: «به نظر من، تنها سامی شایسته برنده شدن است – عمدتاً به دلیل یک نقاشی جدید و قابل توجه.» او «بازگشت شکارچی» را «یک نقاشی تاریخ معاصر کلاسیک فوری که به طور کامل روحیه تاریک و سردرگم عصر درگیریهای دائمی ما را بیان میکند» نامید.
«بازگشت شکارچی» یک بوم نقاشی عظیم است که یک منطقه جنگی را به تصویر میکشد، با درختان واژگون شده و گودالهایی که با آسمانی آتشین روشن شدهاند، و پرتوهای لیزر نظامی سبز از میان دود بیرون میآیند.
بیشتر نقاشیهای دیگر سامی نیز چشمگیر و عظیم هستند و حسی درونی از پیامدهای تخریب را بدون اینکه هیچ انسانی را شامل شوند یا مشخص کنند کدام میدان جنگ را نشان میدهند، منتقل میکنند.
ایردل میگوید: «آنها همیشه نسبتاً پایین آویزان شدهاند، بنابراین ایده این است که شما میتوانید وارد تصاویر شوید.»
تصویری دیگر رد سم اسبهایی را نشان میدهد که یک مزرعه آفتابگردان را شخم زدهاند؛ یکی پر از تکههای ظروف پرنده است که در میانه انفجار منجمد شدهاند؛ و سومی سایهای از پرههای هلیکوپتر (یا آیا آنها هستند؟) را بر روی صندلیهای خالی کاخ نشان میدهد.
یانوشچاک از ساندی تایمز نیز سامی را بهترین در میان نامزدها دانست. او گفت: «نمایشگاه او حسی از تنش، آشفتگی و ناراحتی ایجاد میکند، اما هیچ چیز را به صراحت بیان نمیکند. من آن را کاملاً جذاب و بسیار قدرتمند یافتم.»
نمایشگاه جایزه ترنر در تالار کارترایت برادفورد تا ۲۲ فوریه ادامه دارد.
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
