تلسکوپ جیمز وب گرداب ستاره‌زایی در مرکز کهکشان راه شیری را آشکار کرد

تلسکوپ فضایی جیمز وب (JWST) با قابلیت‌های بی‌نظیر خود، موفق به آشکارسازی یک گرداب ستاره‌زایی در نزدیکی مرکز کهکشان راه شیری شده است. این کشف که در دو طول موج مختلف انجام شده، نه تنها شدت ستاره‌زایی در این منطقه را به وضوح نشان می‌دهد، بلکه معمای سرعت نسبتاً آهسته تشکیل ستاره در قلب کهکشان ما را پیچیده‌تر می‌کند.

کمان B2: مهد ستارگان در مرکز کهکشان

کمان B2، یک ابر متراکم از گاز مولکولی است که در فاصله تقریبی ۳۹۰ سال نوری از سیاه‌چاله کمان A*، در مرکز کهکشان راه شیری قرار دارد. این منطقه با قطر حدود ۱۵۰ سال نوری، حاوی گاز کافی برای تشکیل ۳ میلیون ستاره خورشید مانند است و به عنوان بزرگترین، عظیم‌ترین و فعال‌ترین منطقه ستاره‌زایی در کل کهکشان ما شناخته می‌شود.

با وجود اینکه کمان B2 تنها بخش کوچکی از گاز موجود در مرکز کهکشان را شامل می‌شود، اما مسئول تولید نیمی از ستارگان آنجاست. این موضوع، پرسش مهمی را مطرح می‌کند: چرا کمان B2 چنین چگالی بالایی از تشکیل ستاره دارد، در حالی که سایر بخش‌های مرکز کهکشانی نرخ تشکیل ستاره نسبتاً کمتری را تجربه می‌کنند؟

نقش حیاتی مشاهدات جیمز وب

مشاهدات جدید تلسکوپ فضایی جیمز وب در درک عواملی که باعث ایجاد یا مانع تشکیل ستاره در مرکز کهکشان می‌شوند، از اهمیت بالایی برخوردار است. آدام گینزبرگ، یکی از نویسندگان این مطالعه از دانشگاه فلوریدا، در این باره اظهار داشت:

«ابزارهای مادون قرمز قدرتمند وب جزئیاتی را ارائه می‌دهند که قبلاً هرگز ندیده‌ایم و به ما کمک می‌کنند تا برخی از اسرار حل نشده تشکیل ستارگان عظیم و اینکه چرا کمان B2 بسیار فعال‌تر از بقیه مرکز کهکشان است را درک کنیم.»

فرضیه میدان‌های مغناطیسی

یکی از نظریه‌های مطرح، نقش میدان‌های مغناطیسی قوی و پیچیده است که در اطراف مرکز کهکشانی و ابرهای مولکولی مانند B2 در هم تنیده شده‌اند. این میدان‌ها ممکن است در فرآیند تشکیل ستاره نقش مهمی ایفا کنند، اما چگونگی و چرایی دقیق این تأثیر هنوز به طور کامل مشخص نشده است.

تلسکوپ فضایی جیمز وب، به لطف دید مادون قرمز قدرتمند خود، قادر است از میان حجم زیادی از گرد و غبار موجود در ابر B2 عبور کرده و به قلب مناطق تشکیل ستاره دسترسی پیدا کند. نتایج این مطالعه در مخزن تحقیقاتی arXiv در دسترس است.