خبر کامل
کشف نسخه خطی گمشده ویرجینیا وولف؛ «زندگی ویولت» پس از یک قرن منتشر میشود

کشف نسخه خطی گمشده ویرجینیا وولف پس از یک قرن
پس از دههها گمانهزنی، یک اثر گمشده و ناتمام از ویرجینیا وولف، نویسنده برجسته فمینیست قرن بیستم، در یک عمارت تاریخی کشف شد. این مجموعه سه داستان کمدی با عنوان «زندگی ویولت»، بینشی تازه از حس شوخطبعی و جنبههای کمتر شناختهشده این نویسنده ارائه میدهد و قرار است در تاریخ ۷ اکتبر منتشر شود.
وولف که بیشتر با رمانها و مقالات فمینیستیاش شناخته میشود، در سال ۱۹۴۱ به زندگی خود پایان داد. آثار او به دلیل تمرکز بر هنجارهای محدودکننده اجتماعی در میان طبقه بالای انگلستان، الهامبخش اندیشهورزان نخستین جنبش فمینیسم مدرن شد.
«زندگی ویولت»: داستانی طنزآمیز و چالشبرانگیز
«زندگی ویولت» مجموعهای است از سه داستان طنز درباره یک زن غولپیکر. کشف این کتاب تازه، که تصورات مربوط به وولف به عنوان نویسندهای «غمگین، خودکشیگرا و تلخ» را به چالش میکشد، پژوهشگران ادبی را هیجانزده کرده است.
شخصیت اصلی این کتاب، با قدرتهایی «شگفتانگیز همچون قد بلندش»، هم هیولاهای دریایی و هم سنتهای اجتماعی را مغلوب میکند. پروفسور اورمیلا سشگیری، پژوهشگر دانشگاه تنسی، معتقد است این توصیف اشارهای است به یکی از دوستان نزدیک و راهنمایان وولف، ویولت مری دیکینسون، که به خاطر قامت ۱۹۰ سانتیمتریاش مشهور بود.
جزئیات کشف در عمارت لانگلیت
نسخه خطی این اثر توسط پروفسور سشگیری در عمارت لانگلیت ویلتشر کشف شد. او در حال تحقیق بر روی مقاله خودزندگینامهای وولف با عنوان «طرحی از گذشته» (۱۹۳۹) بود که به این نسخه برخورد.
اسناد دیکینسون – که ظاهراً شامل همین نسخه خطی نیز میشود – در لانگلیت نگهداری میشد، زیرا این خانه زمانی محل اقامت هفتمین مارکی دو بث بود و دو عمه بزرگ او دوستان مادامالعمر وولف بودند.
پروفسور سشگیری لحظه کشف نسخه خطی را اینگونه توصیف کرد: «به همراه بایگان از پلکانی چوبی باشکوه، پوشیده از پرترههای اجدادی، بالا رفتم و وارد اتاق مطالعه شدم. او جعبهای به رنگ کرم به من داد و وقتی در آن را برداشتم، این نسخه تایپشده با جلد زعفرانی از ویرجینیا وولف درونش بود.»
تکمیل اثر در سال ۱۹۰۷ و ارتباط با آثار بعدی
«زندگی ویولت» هشت سال پیش از انتشار نخستین رمان شناختهشده وولف، «سفر به بیرون»، تکمیل شده بود. پیشتر تنها یک پیشنویس از داستانهای ویولت در کتابخانه عمومی نیویورک شناخته شده بود که به عنوان نوشتهای «فرعی» تلقی میشد.
اما نسخه تایپشده لانگلیت نشان میدهد که وولف در حقیقت این اثر را در سال ۱۹۰۷، در سن ۲۵ سالگی و زمانی که یکی از چهرههای اصلی گروه روشنفکری بلومزبری بود، به پایان رسانده بود. مشخص نیست چرا او در آن زمان آن را منتشر نکرد.
این اثر همچنین حاوی پیشدرآمدهایی بر مضامین آثار بعدی وولف است:
- در یکی از صحنهها، شخصیتی برگرفته از آشنای وولف، کیتی مکس (که احتمالاً الهامبخش شخصیت خانم دالووی در رمان بعدی وولف بوده) از احساس بدبختی و فراموششدن شکایت میکند.
- در جای دیگر، ویولت و دوستی درباره این صحبت میکنند که «خیلی خوب میشد اگر هر کس کلبهای برای خودش داشت»؛ جملهای که پیشدرآمدی بر مقاله مشهور وولف در سال ۱۹۲۹، «اتاقی از آن خود»، به شمار میآید.
تغییر دیدگاه نسبت به نویسنده
پروفسور سشگیری اظهار داشت کشف «زندگی ویولت» به زدودن این تصور کمک خواهد کرد که وولف در آثار ادبی خود صرفاً بر جنبههای تلخ و دشوار زندگی تمرکز داشته است.
او افزود: «وولف انسانی پرشور، درخشان و اجتماعی بود که حس شوخطبعیاش در این داستانها میدرخشد و تا پایان عمرش در رمانهایش همواره با آگاهی از پوچی و طنز زندگی مینوشت.»
درباره هوشمصنوعی دستاول:
تمامی اخبار دستاول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحتسنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با دادههای جدید آموزش داده میشود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دستاول در حال بهتر شدن است.
شما میتوانید از چتبات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
