تنهایی دانش‌آموزان؛ ریشه در ناامنی اجتماعی و قلدری، نه فقط کمبود دوست

تنهایی: فراتر از فقدان دوستان

این تحقیق مشخص کرد که تنهایی نه فقط به دلیل کمبود همدم، بلکه به دلیل پویایی‌های اجتماعی مضر نیز شکل می‌گیرد. گروه تعامل با جوانان دریافت که قلدری و سایر تعاملات ناخواسته، محرک‌های قدرتمندی برای تنهایی هستند.

محققان دریافتند که بودن در کنار همسالان ممکن است احساس ناامنی ایجاد کند و این احساس می‌تواند ماندگار باشد و نحوه نگاه دانش‌آموزان به مدرسه، خودشان و یکدیگر را شکل دهد.

بن لوهمیر، محقق اصلی و دانشمند دانشگاه «فلیندرز» استرالیای جنوبی، اظهار داشت: «جوانان برخلاف افراد مسن، اغلب مجبور هستند، دوره‌های طولانی‌مدت را در کنار افرادی بگذرانند که با آنها کنار نمی‌آیند. بنابراین، به جای اینکه تنهایی به معنای انزوا باشد، در این مورد می‌تواند به معنای بودن در کنار افرادی باشد که باعث می‌شوند احساس ناامنی کنیم.»

چالش با راه‌حل‌های سنتی

این نتایج، یک سناریوی رایج را وارونه می‌کند. اغلب به دانش‌آموزان توصیه می‌شود که بیرون بروند و به جمع بپیوندند، اما اگر آن جمع شامل افرادی باشد که آنان را تحقیر، طرد یا وضعیت را کنترل می‌کنند، این راه‌حل می‌تواند نتیجه‌ معکوس به همراه داشته باشد.

نزدیکی بدون امنیت، تنهایی را تسکین نمی‌دهد، بلکه می‌تواند آن را عمیق‌تر کند.

معماری اجتماعی زندگی مدرسه‌ای شامل سلسله مراتب، آیین‌ها و قوانینی است که می‌تواند باعث شود برخی از دانش‌آموزان حتی وقتی کسی فریاد نمی‌زند، احساس ناامنی کنند.

تنهایی به مثابه خشونت اجتماعی و نیاز به فضاهای امن

لوهمیر معتقد است که تنهایی شایسته توجه مشابهی در سیاست‌ها و رویه‌های آموزشی است. این گروه تحقیقاتی به اقدامات عملی اشاره کرد که به دانش‌آموزان فضایی برای «نفس کشیدن» می‌دهد.

وی توضیح داد: «شناخت تنهایی به‌عنوان شکلی از خشونت اجتماعی، راه‌های جدیدی را برای حمایت از رفاه دانش‌آموزان فراهم می‌کند و ما را برای ایجاد محیط‌های مدرسه‌ای امن و فراگیر از نظر عاطفی به چالش می‌کشد.»

راهکارهای پیشنهادی برای مدارس:

• دانش‌آموزان به مکان‌هایی نیاز دارند تا به عقب برگردند و دوباره تنظیم شوند.
• این فضاها باید به دانش‌آموزان اجازه دهند طبق شرایط خود دوباره وارد تعاملات شوند.
• فضاهای امن، در صورت مدیریت صحیح، می‌توانند پلی برای حس تعلق گسترده‌تر باشند.

نتیجه‌گیری و محدودیت‌های پژوهش

اگر تنهایی در مدرسه فقط به دلیل نداشتن دوستان کافی باشد، پس راه‌حل نمی‌تواند فقط کار گروهی بیشتر باشد. این نتایج نشان می‌دهد که چگونه تنهایی می‌تواند نه در سکوت کلاس‌های خالی، بلکه در سر و صدای کلاس‌های شلوغ رشد کند. راه‌حل فقط اجتماعی‌تر بودن نیست، بلکه اجتماعی امن‌تر است.

نتایج این تحقیق در مجله «مطالعات انتقادی در آموزش» (Critical Studies in Education) منتشر شده است.

محققان همچنین به محدودیت‌های تحقیق اشاره کردند و اظهار داشتند که این نتایج حاصل تحقیقی کوچک بوده و برای تأیید و اصلاح یافته‌ها، نیاز به مدارس و دانش‌آموزان بیشتر و روش‌های دقیق‌تر است. همچنین تأکید شد که راه‌حلی واحد برای همه مدارس مناسب نیست.