جانشین ۲۳ روزه هیتلر: دریاداری که در آخرین روزهای جنگ قدرت را به دست گرفت

انتخاب غیرمنتظره در سایه سقوط برلین

با نزدیک شدن به آوریل ۱۹۴۵، شهر برلین تحت محاصره و حملات بی‌امان نیروهای متفقین قرار داشت. آدولف هیتلر، در پناهگاه خود، نسبت به فرماندهان ارشد حزب نازی بی‌اعتماد شده بود. این بی‌اعتمادی ناشی از تلاش‌های پنهانی هرمان گورینگ و هاینریش هیملر برای مذاکره با نیروهای مقابل بود.

هیتلر در وصیت‌نامه سیاسی نهایی خود، این دو چهره کلیدی را از تمامی مناصب برکنار کرد و بدین ترتیب، زمینه را برای یک جانشینی کاملاً غیرمتعارف فراهم ساخت. این تصمیم، نشان‌دهنده عمق پارانویا و ناامیدی او در آخرین روزهای حکومتش بود.

تصمیم هیتلر برای کنار گذاشتن چهره‌های سیاسی شناخته‌شده و روی آوردن به یک فرمانده نظامی، نشان‌دهنده اولویت یافتن وفاداری مطلق بر تجربه سیاسی در لحظات پایانی رایش بود.

کارل دونیتس: دریاداری که فرماندهی را به ارث برد

در ۲۹ آوریل ۱۹۴۵، هیتلر نام دریادار کارل دونیتس را به عنوان رئیس رایش و فرمانده کل قوای مسلح آلمان اعلام کرد. این انتخاب برای بسیاری شگفتی‌آور بود؛ زیرا دونیتس، که از سال ۱۹۳۶ فرماندهی ناوگان زیردریایی (او-بوت‌ها) را بر عهده داشت، فاقد هرگونه سابقه سیاسی بود و شهرت خود را مدیون موفقیت‌های نظامی در نبردهای دریایی بود.

هیتلر، دونیتس را صرفاً بر اساس وفاداری بی‌قید و شرط به آلمان و مهارت‌های نظامی‌اش برگزید. همزمان، یوزف گوبلس به عنوان صدراعظم منصوب شد، در حالی که انتظار عمومی بر انتخاب یک چهره سیاسی متمرکز بود.

جدول انتصابات نهایی هیتلر

دوران ۲۳ روزه قدرت و تسلیم نهایی

پس از خودکشی هیتلر در ۳۰ آوریل ۱۹۴۵، دونیتس رسماً قدرت را در دست گرفت. او دولت موقت خود را در تاریخ ۲ می ۱۹۴۵ در شهر فلنسبورگ (نزدیک مرز دانمارک) تشکیل داد.

ماموریت اصلی دولت دونیتس در این دوره کوتاه ۲۳ روزه، تلاش برای به حداقل رساندن تلفات بود. او سعی داشت با مذاکره، زمان بخرد تا سربازان و غیرنظامیان آلمانی بتوانند از نیروهای شوروی در شرق فرار کرده و خود را به متفقین غربی تسلیم کنند.

با این حال، این تلاش‌ها نتیجه‌ای نداد و در نهایت، در تاریخ ۷ می ۱۹۴۵، آلمان مجبور به امضای سند تسلیم بی‌قید و شرط شد. دولت فلنسبورگ تا ۲۳ می همان سال به کار خود ادامه داد تا اینکه توسط متفقین منحل و اعضای آن دستگیر شدند.

کارل دونیتس در دادگاه نورنبرگ به اتهام جرایم جنگی محاکمه و به ۱۰ سال زندان محکوم شد. او پس از گذراندن دوران محکومیت، در سال ۱۹۸۰ در سن ۸۹ سالگی درگذشت.