اعتراف سرپرست دانشگاه شریف: حقوق ۲۴ میلیونی کفاف زندگی اساتید را نمی‌دهد؛ از دست رفتن ۱۳۰ مقاله در سال

بحران معیشت اساتید؛ واقعیتی انکارناپذیر

مسعود تجریشی، سرپرست دانشگاه صنعتی شریف، با تأکید بر اینکه مهاجرت اعضای هیئت‌علمی یک واقعیت است، به ریشه‌های این معضل پرداخت. وی اشاره کرد که تلاش‌های دولت‌های پیشین برای حل مشکلات معیشتی اساتید کافی نبوده است. تجریشی دلیل اصلی را عدم افزایش متناسب حقوق‌ها با نرخ تورم دانست و انتقاد کرد که دولت‌های گذشته از ترس افزایش حقوق سایر مشاغل دولتی (قضات، معلمان و نیروی انتظامی)، از افزایش حقوق اساتید طفره رفتند و این تعلل، به معنای باختن فضا در عرصه علم و فناوری به دشمن تلقی می‌شود.

"ما شاهد این بودیم که علی‌رغم افزایش تورم، حقوق‌ها افزایش پیدا نکرد و نتوانستیم حداقل‌های لازم را تأمین کنیم."

آمار نگران‌کننده مهاجرت و وضعیت اعضای هیئت‌علمی

سرپرست دانشگاه شریف جزئیات دقیقی از وضعیت خروج نیروهای متخصص ارائه داد. از مجموع ۴۶۰ عضو هیئت‌علمی دانشگاه، ۲۶ نفر همکاری خود را به طور کامل قطع کرده‌اند و بازگشتی نخواهند داشت. وی نگرانی اصلی را در مورد نیروهایی دانست که با بهانه‌هایی نظیر فرصت مطالعاتی یا مرخصی بدون حقوق، کشور را ترک می‌کنند و دیگر بازنمی‌گردند.

تحلیل وضعیت ۵۲ عضو هیئت‌علمی

تجریشی وضعیت ۵۲ نفر از اعضای هیئت‌علمی را به شرح زیر تشریح کرد:

• ۲۶ نفر: قطع همکاری کامل و عدم بازگشت.
• ۱۳ نفر: مأمور به خدمت در سایر دستگاه‌های دولتی.
• ۸ نفر: در مرخصی با وعده بازگشت.
• ۵ نفر: در فرصت‌های مطالعاتی موقت و متعهد به بازگشت.

وی هشدار داد که اگر مجلس و دولت توجه ویژه‌ای به بودجه علم و فناوری نکنند، این روند به سمت کشورهای همسایه تشدید خواهد شد.

هزینه علمی مهاجرت: از دست رفتن ۱۳۰ مقاله در سال

خروج این متخصصان تأثیر مستقیمی بر بنیه علمی دانشگاه دارد. تجریشی با یک محاسبه سرراست، عمق این خسارت را مشخص کرد: با فرض انتشار متوسط ۵ مقاله برای هر عضو هیئت‌علمی در سال، خروج ۲۶ استاد به معنای از دست رفتن سالانه ۱۳۰ مقاله علمی است. علاوه بر این، برگزاری کلاس‌ها با کمبود نیرو مواجه شده و پدیده مهاجرت نیز به صورت زنجیره‌ای، دیگران را ترغیب به ترک کشور می‌کند.

راهکارهای پیشنهادی برای حفظ سرمایه‌های انسانی

برای جلوگیری از این روند، سرپرست دانشگاه صنعتی شریف بر لزوم اجرای اقدامات فوری تأکید کرد. راهکارهای پیشنهادی شامل موارد زیر است:

1. گسترش فضای فعالیت علمی در داخل کشور.
2. قرار دادن تأمین مسکن اعضای هیئت‌علمی در دستور کار جدی دولت.
3. فراهم‌سازی امکانات پژوهشی و آزمایشگاهی پیشرفته.

تجریشی با اشاره به حقوق فعلی یک استادیار پایه یک معادل ۲۴ میلیون تومان، این رقم را برای گذران زندگی ناکافی دانست و خواستار توجه ویژه به اساتید جوان بر اساس توانایی و عملکرد شد، نه صرفاً پرداخت یکسان به همه.