رئیس پژوهشگاه فضایی: در کمتر از دو سال به مدار ۳۶ هزار کیلومتری می‌رسیم

مقایسه عملکرد ماهواره‌ها با زیرساخت‌های زمینی ارتباطی

رئیس پژوهشگاه فضایی ایران با تشریح فرآیند برقراری تماس تلفن همراه، نقش ماهواره‌های مداری را تبیین نمود. وی توضیح داد که همانند انتقال زنجیروار تماس از طریق آنتن‌های زمینی (BTS)، ماهواره‌های سامانه‌هایی نظیر «استارلینک» نیز هرکدام به مثابه یک BTS عمل کرده و یک کمربند ارتباطی جامع را شکل می‌دهند.

«ماهواره‌های «استارلینک» نیز همین کار را انجام می‌دهند. هرکدام از آنها نقش یک BTS را ایفا می‌کند و در مجموع یک کمربند ارتباطی به‌وجود می‌آورد. ما باید به این سمت حرکت کنیم. «منظومه‌ی شهید سلیمانی» یکی از اهدافش همین است.»

یزدانیان تأکید کرد که برای تضمین ارتباطات پایدار و دسترسی به شبکه جهانی، کشور نیازمند توسعه چندین منظومه ماهواره‌ای مشابه است.

دستاوردها در مدار لئو و گام بلند به سوی مدار ژئو

در حوزه توسعه زیرساخت‌های پرتاب، رئیس پژوهشگاه فضایی ایران به پیشرفت‌های نیروهای مسلح در زمینه موشک‌های ماهواره‌بر اشاره کرد. وی اظهار داشت که در مدار پایین زمین (LEO)، کشور در زمینه ساخت ماهواره و ماهواره‌بر به ثبات عملیاتی دست یافته است.

اهمیت استراتژیک مدار ۳۶ هزار کیلومتری

هدف اصلی آتی، دستیابی به مدار زمین‌ثابت (GEO) در ارتفاع ۳۶ هزار کیلومتری زمین است. این ارتفاع برای تحقق اهداف ارتباطی کشور حیاتی تلقی می‌شود و جزو برنامه‌های فضایی ملی قرار دارد.

یزدانیان حوزه تخصصی خود در پژوهشگاه را ساخت ماهواره دانست و افزود که پیگیری مبحث ماهواره‌برها بر عهده نیروهای مسلح است که گزارش‌ها حاکی از پیشرفت‌های چشمگیر در این بخش است.

کاربردهای ماهواره‌های ژئو و افق زمانی تحقق

ماهواره‌های مستقر در مدار ژئو عمدتاً برای کاربردهای پخش گسترده (Broadcast)، مانند خدمات صدا و سیما، و همچنین ماهواره‌های ارتباطی مورد استفاده قرار می‌گیرند. این لایه مداری برای پوشش وسیع و ارتباطات ثابت ضروری است.

خوش‌بینی به تحقق هدف در کوتاه‌مدت

رئیس پژوهشگاه فضایی ایران ابراز امیدواری کرد که با توجه به اقدامات انجام شده، کشور بتواند در کمتر از دو سال آینده به مدار ژئو دست یابد. وی اشاره کرد که در ماه‌های بهمن و اسفند گذشته، کشور به تحقق این هدف بسیار نزدیک بوده است.