افتتاح بخش کودک کتابخانه دانشگاه فردوسی و بررسی تاریخچه ۸۰۰۰ ساله نویسندگی

نقش مراکز تخصصی کودک در دانشگاه‌های پژوهش‌محور

حبیب رجبی مشهدی، معاون پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد، وجود مراکز تخصصی کودک و نوجوان در کتابخانه‌های دانشگاهی را نه تنها عاملی برای گسترش دانش تخصصی و افزایش تحقیقات مرتبط دانست، بلکه آن را پلی برای انتقال دانش و فرهنگ به نسل‌های آینده و در راستای اهداف دانشگاه‌های پژوهش‌محور معرفی کرد.

وی با اشاره به کاهش علاقه کودکان نسل جدید به مطالعه، که ناشی از عواملی چون فضای دیجیتال و کم‌توجهی به فرهنگ کتابخوانی است، بر لزوم ایجاد فضایی مناسب تأکید کرد:

• فراهم کردن فرصت بازی، قصه‌گویی و مطالعه برای کودکان.
• برداشتن فشارهای غیرضروری مانند امتحانات و تکالیف.
• شکوفایی بهتر خلاقیت و استعدادها در چنین فضایی.

رجبی مشهدی ایجاد فضایی مشابه کانون‌های فرهنگی و کتابخانه‌های تخصصی در دانشگاه‌ها را در اصلاح این روند مؤثر دانست.

چالش‌های آموزشی و لزوم کنترل کیفیت ورودی‌های دانشگاه

معاون پژوهشی دانشگاه فردوسی مشهد به مسائل جدی دانش‌آموزان از جمله افت کیفیت آموزش و عدم هماهنگی لازم در مباحث درسی اشاره کرد. وی حذف برخی مباحث ریاضی پایه در دوره متوسطه را نمونه‌ای از این ناهماهنگی‌ها دانست که تأثیرات منفی بر دانشجویان ورودی دارد.

ما موظف هستیم که با حساسیت کامل نسبت به ورودی‌های دانشجویی و سطح علمی آنها عمل کنیم. کنترل کیفیت ورودی‌ها همانند صنایع حرفه‌ای باید جدی گرفته شود تا دانشجویانی که وارد دانشگاه می‌شوند، از نظر علمی و ذهنی آمادگی لازم را داشته باشند.

نویسندگی؛ فناوری بشری با قدمت ۸۰۰۰ سال

در بخش دیگری از این نشست، محمدناصر مودودی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت حیدریه، به اهمیت و تاریخچه نویسندگی پرداخت. وی نوشتن را یک فناوری بشری دانست که حدود هشت هزار سال پیش در مناطق ایلام قدیم و بین‌النهرین شکل گرفت.

تاریخچه نگارش به شرح زیر خلاصه شد:

• آغاز: حدود ۸۰۰۰ سال پیش با ابزارهای کوچکی به نام ژتون برای ثبت حساب و کتاب اقتصادی (مانند تعداد گوسفندها و روغن‌ها).
• تکامل: تبدیل نظام شبه‌نگارشی ژتون‌ها به خط میخی.
• نخستین نظام نگارشی: خط میخی در حدود ۵۵۰۰ سال پیش در سومر باستان پدید آمد و سرآغاز تاریخ مکتوب بشر شد.

مودودی همچنین به سیستم‌های نگارشی همزمان مانند خط هیروگلیف در مصر باستان و سیستم‌های نگارشی در چین و آمریکای مرکزی اشاره کرد که نشان‌دهنده اهمیت جهانی نگارش است.

میراث نگارشی ایران باستان و پیوند نویسندگی و فناوری

این پژوهشگر به آثار برجسته تاریخی ایران در حوزه نگارش اشاره کرد:

مودودی در پایان تأکید کرد که نویسندگی و فناوری هر دو از یک نقطه آغاز می‌شوند؛ ایده‌ای که در ذهن شکل می‌گیرد، به صورت نوشتار درمی‌آید و سپس تبدیل به فناوری می‌شود. وی داستان‌ها و اسطوره‌هایی مانند شاهنامه فردوسی و تاریخ‌نگاری بیهقی را نمونه‌های بارزی از تلفیق تخیل و واقعیت‌های زندگی روزمره دانست.