مروری بر اسکناس‌های متوقف‌شده دلار: از ۲ دلاری تا گواهی‌های ۱۰۰,۰۰۰ دلاری

اسکناس ۲ دلاری: نماد تاریخی در گردش

اولین سری اسکناس‌های ۲ دلاری در سال ۱۸۶۲ به چاپ رسیدند. در ابتدا تصویر الکساندر همیلتون بر روی آن‌ها نقش داشت، اما بعدها با تصویر توماس جفرسون جایگزین شد. پشت این اسکناس، نسخه‌ای از تابلوی مشهور «اعلامیه استقلال» اثر جان ترامبول قرار دارد.

این اسکناس، به استثنای بازه زمانی ۱۹۶۶ تا ۱۹۷۶، از زمان جنگ داخلی آمریکا به طور مداوم چاپ شده است. اداره حکاکی و چاپ همچنان آن را به عنوان پول قانونی به رسمیت می‌شناسد، اما این واحد پولی کمیاب‌ترین واحد پولی در ایالات متحده محسوب می‌شود. آخرین سری آن در سال ۲۰۱۷ چاپ شد و تا سال ۲۰۲۴، حدود ۱.۷ میلیارد قطعه از آن در گردش بوده است.

اسکناس‌های با ارزش اسمی بالا: توقف چاپ به دلیل تورم

چندین اسکناس با ارزش اسمی بالا به دلیل کاهش قدرت خرید دلار ناشی از تورم، از چرخه تولید خارج شده‌اند. وزارت خزانه‌داری استدلال می‌کند که کوچک نگه داشتن اسکناس‌ها به کاهش پولشویی کمک می‌کند.

اسکناس ۵۰۰ دلاری

وزارت خزانه‌داری نسخه‌هایی از اسکناس ۵۰۰ دلاری با مهر سبز و تصویر رئیس‌جمهور ویلیام مک‌کینلی منتشر کرد. آخرین چاپ این اسکناس در سال ۱۹۴۵ انجام شد و ۲۴ سال بعد رسماً متوقف گردید. این اسکناس همچنان پول رایج قانونی است، اما ارزش بازار آن اغلب دو تا شش برابر ارزش اسمی‌اش در بازارهای ثانویه (مانند ای‌بی) معامله می‌شود.

اسکناس ۱۰۰۰ دلاری

اسکناس‌های ۱۰۰۰ دلاری ابتدا با تصویر الکساندر همیلتون و سپس با تصویر گروور کلیولند (بیست و دومین و بیست و چهارمین رئیس‌جمهور آمریکا) چاپ شدند. این اسکناس همراه با ۵۰۰ دلاری در سال ۱۹۶۹ از رده خارج شد و مانند همتای ۵۰۰ دلاری خود، قیمتی بالاتر از ارزش اسمی دارد.

اسکناس‌های بین بانکی و گواهی‌های طلا

اسکناس‌های با ارزش اسمی بسیار بالاتر، عمدتاً برای تراکنش‌های رسمی بین بانکی مورد استفاده قرار می‌گرفتند و دسترسی عمومی محدودی داشتند.

اسکناس ۵۰۰۰ دلاری

این اسکناس برای اولین بار در سال ۱۹۱۸ با تصویر جیمز مدیسون منتشر شد. فدرال رزرو و وزارت خزانه‌داری در ژوئیه ۱۹۶۹ اعلام کردند که اسکناس‌های ۵۰۰، ۱۰۰۰، ۵۰۰۰ و ۱۰۰۰۰ دلاری دیگر چاپ نخواهند شد، هرچند که همچنان قانونی هستند.

اسکناس ۱۰۰,۰۰۰ دلاری

اسکناس ۱۰۰,۰۰۰ دلاری با تصویر وودرو ویلسون، در واقع یک گواهی طلا بود که هرگز برای استفاده عمومی منتشر نشد. این اوراق در دوران رکود بزرگ اقتصادی در سال ۱۹۳۴ صرفاً برای انجام تراکنش‌های رسمی بین بانک‌های فدرال رزرو ایجاد شدند. نگهداری قانونی آن‌ها توسط مجموعه‌داران مجاز نیست، اما مؤسساتی مانند موزه امور مالی آمریکا آن‌ها را به نمایش می‌گذارند.

توقف تولید سکه‌های آمریکایی

علاوه بر اسکناس‌ها، تولید برخی سکه‌های آمریکایی نیز به دلیل کاهش ارزش یا قابلیت استفاده متوقف شده است. در سال ۲۰۲۵، قانونی برای توقف تولید پنی وضع گردید.

فهرست سکه‌های متوقف شده

ضرابخانه ایالات متحده تولید سکه‌های زیر را متوقف کرده است:

• سکه‌های نیم سنتی (ضرب شده از ۱۷۹۳ تا ۱۸۵۷)
• سکه‌های دو سنتی (۱۸۶۴ تا ۱۸۷۳)
• سکه‌های سه سنتی (۱۸۵۱ تا ۱۸۸۹)
• سکه‌های ۲۰ سنتی (۱۸۷۵ تا ۱۸۷۸)
• دلار آیزنهاور (۱۹۷۱ تا ۱۹۷۸)
• دلار سوزان بی. آنتونی (۱۹۷۹ تا ۱۹۸۱، ۱۹۹۹)

رایج‌ترین اسکناس‌های در گردش

در حال حاضر، اسکناس‌های با ارزش اسمی پایین‌تر بیشترین حجم گردش را دارند. تا سال گذشته میلادی، ۱۹.۲ میلیارد اسکناس ۱۰۰ دلاری در گردش بود که آن را به پرانتشارترین و باارزش‌ترین اسکناس تبدیل می‌کند.

جدول مقایسه‌ای بر اساس تعداد قطعات در گردش (تا سال گذشته):

دلایل اصلی خروج اسکناس‌ها از چرخه شامل اثرات تورم، عدم تقاضای مصرف‌کنندگان، یا شباهت ظاهری با سایر اسکناس‌های رایج است.