کشف گونه جدید ایکتیوسور به نام «اژدهای شمشیری» در سواحل ژوراسیک دورست

معرفی «اژدهای شمشیری دورست»

این ایکتیوسور به اندازه دلفین، Xiphodracon goldencapensis یا «اژدهای شمشیری دورست» نامگذاری شده و تنها نمونه شناخته شده از نوع خود است. دانشمندان تخمین می‌زنند که این موجود حدود ۱۸۵ میلیون سال پیش در دریاها شنا می‌کرده است؛ دوره‌ای که فسیل‌های ایکتیوسورها از آن بسیار نادر هستند.

دکتر دین لوماکس، متخصص ایکتیوسور و یکی از نویسندگان مقاله شناسایی این گونه جدید، درباره نامگذاری آن گفت: «Xiphodracon به معنای اژدهای شمشیرمانند است و این اشاره به پوزه بسیار بلند و شمشیرمانند آن دارد. همچنین، ایکتیوسورها حدود ۲۰۰ سال است که به عنوان اژدهایان دریا شناخته می‌شوند.»

ویژگی‌های منحصر به فرد و سرنوشت شوم

«اژدهای شمشیری» حدود ۳ متر طول داشته و دارای چندین ویژگی است که در سایر گونه‌های ایکتیوسور مشاهده نشده است. عجیب‌ترین جزئیات، استخوانی شبیه به شاخک در نزدیکی سوراخ بینی آن است.

جمجمه این موجود دارای حفره چشم بسیار بزرگ و پوزه‌ای بلند و شمشیرمانند بوده که از آن برای خوردن ماهی و ماهی مرکب استفاده می‌کرده است. همچنین، سرنخ‌هایی در مورد نحوه زندگی و مرگ این نمونه خاص وجود دارد:

• آسیب‌های جسمی: دکتر ارین ماکسول، یکی از نویسندگان این مطالعه، اظهار داشت که استخوان‌های اندام و دندان‌ها به گونه‌ای تغییر شکل داده‌اند که نشان‌دهنده آسیب جدی یا بیماری در زمان زنده بودن حیوان است.
• علت مرگ: به نظر می‌رسد جمجمه توسط یک شکارچی بزرگ، احتمالاً گونه‌ای بسیار بزرگتر از ایکتیوسور، گاز گرفته شده است. این موضوع نشان می‌دهد که «زندگی در اقیانوس‌های مزوزوئیک یک چشم‌انداز خطرناک بوده است.»

کشف و تحلیل طولانی مدت

این ایکتیوسور در سال ۲۰۰۱ توسط کریس مور، یک فسیل‌یاب پرکار، در صخره‌های گلدن کپ در دورست پس از یک طوفان کشف شد. سپس توسط موزه سلطنتی انتاریو در کانادا خریداری شد و بیش از ۱۵ سال طول کشید تا توسط کارشناسان به طور کامل تجزیه و تحلیل شود و مقاله‌ای برای شناسایی آن به عنوان یک گونه جدید منتشر گردد.

کریس مور، کاشف این فسیل، که تاکنون حدود ۱۵ ایکتیوسور را کشف کرده که چندین مورد از آنها گونه‌های جدید بوده‌اند، در مورد این کشف جدید گفت: «من نمی‌خواهم شیپور ایکتیوسور خودم را به صدا درآورم، اما چندتایی از آنها را پیدا کرده‌ام.»

«اژدهای شمشیری» یکی از فسیل‌های متعدد ایکتیوسور است که از زمان اولین اکتشافات مری آنینگ، دیرینه‌شناس پیشگام در اوایل دهه ۱۸۰۰، در امتداد سواحل ژوراسیک دورست یافت شده است.