واکنش ارمنستان به اصرار آذربایجان بر اصطلاح «کریدور زنگزور»

واهان کستانیان، معاون وزیر امور خارجه ارمنستان، در واکنش به تکرار مداوم اصطلاح «کریدور زنگزور» توسط الهام علی‌اف، رئیس‌جمهور آذربایجان، موضع رسمی ایروان را تشریح کرد. این اظهارات در حالی مطرح می‌شود که ارمنستان به شدت نسبت به استفاده از این اصطلاح اعتراض دارد و آن را مغایر با توافقات موجود می‌داند.

تکرار موضع نخست‌وزیر ارمنستان

کستانیان در مصاحبه‌ای، سخنان پیشین نیکول پاشینیان، نخست‌وزیر ارمنستان، را تکرار کرد. بر اساس این موضع، آنچه آذربایجان آن را «کریدور زنگزور» می‌نامد، در واقع همان جاده هورادیز-زنگلان در داخل خاک جمهوری آذربایجان است و هیچ ارتباطی به قلمرو ارمنستان ندارد.

اینکه مقام‌های آذربایجانی پروژه‌های ارتباطی داخلی خود را چگونه نامگذاری می‌کنند، به خودشان مربوط است.

این اظهارنظر نشان‌دهنده تلاش ارمنستان برای محدود کردن مفهوم «کریدور زنگزور» به پروژه‌های زیرساختی داخلی آذربایجان و جلوگیری از هرگونه تفسیر مبنی بر ایجاد یک مسیر ترانزیتی با وضعیت فراسرزمینی در خاک ارمنستان است.

توافق بر سر «مسیر ترامپ» و گذرگاه ترانزیتی

در تاریخ ۱۷ مرداد، علی‌اف و پاشینیان پس از یک دیدار سه‌جانبه با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، در واشنگتن، توافق صلح را امضا کردند. بخشی از این توافق شامل موافقت با احداث یک گذرگاه ترانزیتی جدید بود که با نام «مسیر ترامپ برای صلح و شکوفایی بین‌المللی» معرفی شد.

این مسیر ترانزیتی قرار است سرزمین اصلی جمهوری آذربایجان را از طریق خاک ارمنستان به منطقه نخجوان متصل کند. نخجوان منطقه‌ای است که با کشورهای ایران و ترکیه مرز مشترک دارد و اهمیت ژئوپلیتیکی بالایی برای باکو دارد.

پیشنهاد آمریکا برای مدیریت گذرگاه

پیش از امضای این توافق، گزارش‌هایی در رسانه‌ها منتشر شده بود مبنی بر اینکه ایالات متحده پیشنهادی را مطرح کرده است. بر اساس این پیشنهاد، کنترل این گذرگاه ترانزیتی، به عنوان بخشی از پیمان صلح میان باکو و ایروان، برای مدت یکصد سال به یک شرکت خصوصی واگذار شود. این پیشنهاد نشان‌دهنده تلاش قدرت‌های خارجی برای تضمین ثبات و عملکرد این مسیر حیاتی است.

• مدت واگذاری: ۱۰۰ سال
• نهاد مدیریتی: یک شرکت خصوصی
• بستر: بخشی از پیمان صلح باکو و ایروان