نورالینک: کنترل بازوی روباتیک برای نوشیدن با تراشه مغزی

در جدیدترین نمایش عمومی قابلیت‌های تراشه مغزی نورالینک، نیک ورای، یکی از شرکت‌کنندگان در این پروژه، موفق شد با استفاده از یک بازوی روباتیک، لیوانی را برداشته و از آن بنوشد. این دستاورد به عنوان یک گام حیاتی در مسیر بازگرداندن استقلال به افرادی که از اختلالات حرکتی شدید رنج می‌برند، تلقی می‌شود.

این موفقیت بخشی از تحقیقات گسترده‌تر با عنوان CONVOY است که مورد تأیید سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) قرار گرفته است. هدف اصلی این تحقیق، بررسی چگونگی کمک تراشه‌های مغزی به بیماران برای انجام مستقل فعالیت‌های روزمره است. ورای، هشتمین فردی است که ایمپلنت نورالینک را دریافت کرده است.

نحوه عملکرد تراشه و کاربردهای روزمره

تراشه نورالینک که در مغز بیمار کاشته می‌شود، وظیفه تبدیل سیگنال‌های عصبی به دستورات بلوتوثی را بر عهده دارد. این فرآیند به فرد امکان می‌دهد تا دستگاه‌های خارجی را صرفاً از طریق افکار خود کنترل کند.

ورای در طول سه جلسه هشت ساله، از این تراشه مغزی برای کنترل بازوی روباتیک و انجام موفقیت‌آمیز مجموعه‌ای از فعالیت‌های روزانه استفاده کرده است. این فعالیت‌ها شامل موارد زیر می‌شود:

• برداشتن فنجان: کنترل دقیق بازو برای گرفتن اشیاء.
• گذاشتن کلاه بر سر: انجام حرکات پیچیده و هماهنگ.
• استفاده از مایکروویو: تعامل با لوازم خانگی.
• باز کردن در یخچال: انجام وظایف معمول خانگی.

گسترش آزمایش‌های بالینی

آزمایش‌های بالینی تراشه‌های نورالینک در ماه آگوست در انگلستان نیز گسترش یافت. این تحقیقات بالینی با هدف آزمایش تراشه مغزی انجام می‌شود که به بیماران کمک می‌کند تا دستگاه‌های مختلف را تنها با نیروی فکر خود کنترل کنند. این گسترش نشان‌دهنده تعهد نورالینک به توسعه و تأیید جهانی این فناوری پیشگامانه است.

این فناوری پتانسیل عظیمی برای احیای استقلال و بهبود کیفیت زندگی افراد دارای معلولیت‌های شدید حرکتی دارد و نتایج اولیه بسیار امیدوارکننده بوده‌اند.