تحلیل DNA جمجمه‌های کشیده پاراکاس: بومیان پرو نبوده‌اند

نتایج تکان‌دهنده تحلیل DNA پاراکاس

در یک سمپوزیوم تخصصی که اخیراً در لس‌آنجلس برگزار شد، گروهی از متخصصان فعال در زمینه پدیده جمجمه‌های پاراکاس، نتایج جدیدی از آزمایش‌های DNA را اعلام کردند. بریِن فویستر، نویسنده و متخصص شناخته‌شده در این حوزه، به عنوان یکی از سخنرانان اصلی این رویداد، تأکید کرد که تحلیل‌های ژنتیکی به وضوح نشان می‌دهند که این افراد «صد درصد بومی آمریکا نبوده‌اند».

فویستر در تشریح این یافته‌ها توضیح داد که نتایج DNA، ترکیبی پیچیده یا حتی نوعی «دورگه» از مردمان مختلف را نشان می‌دهد. علاوه بر این، گروه‌های خونی این افراد نیز پیچیده بوده و با گروه خونی «O» که در میان بومیان آمریکا رایج است، تفاوت دارد. این شواهد قوی، احتمال وجود یک زیرگونه انسانی منحصر به فرد در ارتباط با تمدن پاراکاس را مطرح می‌سازد.

ویژگی‌های ژنتیکی و فیزیکی منحصر به فرد

مطالعات قبلی DNA نیز پیش‌تر حاکی از آن بود که کشیدگی غیرعادی جمجمه‌های پاراکاس، نتیجه‌ی تغییر شکل مصنوعی (مانند بستن سر در کودکی) نیست، بلکه ریشه‌ی ژنتیکی دارد. این ویژگی‌های فیزیکی به قدری چشمگیر هستند که:

• برخی از این جمجمه‌ها تا ۲۵ درصد حجم بزرگ‌تر از جمجمه‌های عادی انسان دارند.
• برخی دیگر تا ۶۰ درصد وزن بیشتری نسبت به جمجمه‌های عادی انسان دارند.

این پدیده، فرضیه تغییر شکل عمدی را کاملاً رد کرده و بر منشأ ژنتیکی این ویژگی تأکید می‌کند.

ارتباط با مناطق شرقی اروپا و غربی آسیا

شواهد DNA اخیر، یک ارتباط ژنتیکی شگفت‌انگیز با مناطق شرقی اروپا و غربی آسیا را نیز آشکار کرده است. به‌طور خاص، منطقه بین دریای سیاه و دریای خزر به عنوان محلی مطرح شده که مردمان باستانی دارای جمجمه‌های کشیده در حدود ۳۰۰۰ سال پیش در آنجا زندگی می‌کردند.

این کشف می‌تواند سرنخ‌های جدید و حیاتی در مورد منشأ واقعی تمدن پاراکاس و چگونگی مهاجرت یا ارتباط آن‌ها با این مناطق دوردست ارائه دهد. ال.ای. مارزولی نیز از دیگر سخنرانان کلیدی بود که در سمپوزیوم اخیر به ارائه یافته‌های خود پرداخت.