کاپولا راز ۵۰ ساله «پدرخوانده» را فاش کرد: ترس از سیناترا دلیل انصراف بازیگر اصلی بود

فیلم «پدرخوانده»، ساخته ماندگار فرانسیس فورد کاپولا که در سال ۱۹۷۲ اکران شد، نه تنها به دلیل داستان جذابش، بلکه به خاطر حواشی و اسرار پشت صحنه خود همواره مورد توجه بوده است. این اثر سینمایی که به تاریخ پنهان هالیوود و ارتباطات آن با دنیای زیرزمینی می‌پردازد، رازهای بسیاری را در دل خود جای داده است. یکی از این اسرار، به کناره‌گیری ناگهانی بازیگری بازمی‌گردد که برای ایفای نقش جانی فانتین انتخاب شده بود.

این نقش که در نهایت توسط آل مارتینو ایفا شد، در ابتدا به ویک دامونه، خواننده محبوب دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰، پیشنهاد شده بود. فانتین، شخصیتی شبیه به دامونه، یک خواننده مشهور بود که برای موفقیت در هالیوود به خانواده کورلئونه بدهکار می‌شد.

ترس از فرانک سیناترا؛ دلیل اصلی انصراف

در حالی که گزارش‌های اولیه (مانند گزارش نیویورک تایمز در سال ۱۹۷۱) دلایل کناره‌گیری دامونه را عدم تمایل به ترویج کلیشه‌های ایتالیایی-آمریکایی و اختلافات بر سر دستمزد و زمان حضور در صحنه عنوان می‌کردند، فرانسیس فورد کاپولا در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۶ با NPR، دلیل اصلی و پنهان این انصراف را فاش کرد.

به گفته کاپولا، دامونه نگران بود که با ایفای نقش جانی فانتین، فرانک سیناترا و افراد مرتبط با او را ناراحت کند. کاپولا در پاسخ به این سوال که آیا دامونه از انتقام سیناترا یا ارتباطات او می‌ترسید، صریحاً پاسخ داد: «همه موارد».

این اظهارات نشان می‌دهد که ترس از پیامدهای ناشی از شباهت آشکار شخصیت فانتین به سیناترا، دلیل اصلی کناره‌گیری دامونه از این پروژه بزرگ بوده است.

ارتباط جنجالی سیناترا و شخصیت جانی فانتین

شخصیت جانی فانتین از رمان اصلی ماریو پوزو الهام گرفته شده بود و شباهت‌های آن با فرانک سیناترا، خواننده افسانه‌ای، برای بسیاری آشکار بود. سیناترا با وجود تکذیب‌های مکرر درباره ارتباطش با مافیا، بارها با گانگسترهای شناخته‌شده عکس گرفته بود.

• بر اساس گزارش یواس‌ای تودی، سیناترا از رمان پوزو متنفر بود و حتی در یک رستوران با نویسنده درگیر شد و به او گفت: «خفه شو».
• جالب اینجاست که سیناترا خود تمایل داشت نقش دن کورلئونه را بازی کند، اما کاپولا در نهایت مارلون براندو را برای این نقش انتخاب کرد.
• او همچنین در سال ۱۹۹۰ برای ایفای نقش دن آلتوبلو در «پدرخوانده ۳» در نظر گرفته شد، اما این نقش به الی والاک رسید.

چرا آل مارتینو بهترین انتخاب بود؟

در نهایت، آل مارتینو، خواننده ایتالیایی-آمریکایی، نقش جانی فانتین را برعهده گرفت و به خوبی از عهده آن برآمد. مارتینو توانست از تجربیات واقعی خود در ارتباطات دنیای زیرزمینی با صنعت سرگرمی بهره ببرد و عمق بیشتری به این شخصیت ببخشد.

کتاب «میراث پدرخوانده» فاش می‌کند که شخصیت فانتین نه تنها از سیناترا الهام گرفته بود، بلکه بخشی از آن از داستان واقعی درگیری مارتینو بر سر اختلاف قراردادی نشأت می‌گرفت. این موضوع، ارتباطات واقعی شخصیت‌ها با دنیای بیرون و عمق داستان‌سرایی ماریو پوزو را بیش از پیش آشکار می‌سازد.